Waldenberg

by theelfatbay on 12 Νοεμβρίου 2013

Unknown

Κοιτάζω τα γυάλινα σπίτια, τα οποία δεν έχουν μυστικά. Οι κάτοικοί τους είναι φτωχοί αλλά είναι ελεύθεροι αν και εθελοτυφλούν· δεν το παραδέχονται για να μην κατηγορηθούν ως ρομαντικοί. Δυστυχώς δεν ζει ο André Breton να χαιρετά τους θαυμαστές του πίσω από καθρέφτες καθώς αυτοί που μιλούν, αυτοί που εξακολουθούν ν’αναπνέουν, αυτοί που ελπίζουν και χαμογελούν, απαγκιστρώνονται από το μεταπολεμικό δυσκίνητο βαλκανικό κι ετερόκληκτο ίχνος του σχεδίου Marshall, επιζώντας από την σταλινική τρομοκρατία. Ο πόλεμος στον οποίον πρέπει να εμπλακούν αποτελείται από εκθαμβωτικά αρρωστημένους χασάπηδες που η σοβιετική επικυριαρχία εξέθρεψε εκτός των συνόρων της. Καθοδηγητές Εφιάλτες σε καταστολή, φασίστες που διασκεδάζουν σκοτώνοντας, ασήμαντοι αμειβόμενοι που διαλέγουν την γραμμική αφήγηση, το Μικρασιατικό παρελθόν, την μονοδιάστατη κουλτούρα με υψίσυχνους λαρυγγισμούς έωλης χαρμολύπης.

Ο Jonathan Franzen αναρωτιέται: ‘ Should a strange story be accepted as true because it is strange, or should its strangeness be taken as proof that it is false? ‘. Χαζεύοντας τον ουρανό τα βράδια, παρατηρώ τις ουρές των παραμυθιών που πέφτουν στιγμιαία από το άπειρο σε κάποια πολίχνη που ακούει σκυλάδικα, παρακολουθεί στην διαπασών δελτία ειδήσεων και πανικοβάλλεται στην σκέψη ότι ο διπλανός του, περνά καλύτερα από τον ίδιο. Η επικινδυνότητα της απουσίας χιούμορ στην καθημερινή πολιτική πρόζα, απορρίπτει τους καινοφανείς στοχασμούς διότι η ανατρεπτική σκέψη περιορίζεται στα ενοικιασμένα δωμάτια, με πολλές σακούλες που μυρίζουν μπαχαρικά, βρόμικες βεράντες και μαυρισμένα ταβάνια από την ανημπόρια. Ο περιορισμός αυτός θυμίζει τους ασχέτους που κατηγορούν τον Spinoza ότι αντιγράφει τον Καρτέσιο. Γεμάτοι κλισέ και ληγμένη κολόνια, οι γελωτοποιοί των διαμερισμάτων αγαπούν τον πλησίον για να αποδείξουν στον εαυτό τους πρωτίστως ότι το ενδιαφέρον τους είναι συγκαλυμμένος εγωισμός που αμφισβητεί.

Επειδή δεν ατενίζουν οι αταξίδευτοι, οι λέξεις δεν αμφιβάλλουν πλέον και η θλίψη περιορίζει τα σημαινόμενα, τον απέναντι ορίζοντα, την άγνοια της τεχνολογίας που περιορίζεται στα γήινα πάθη. Διαστρεβλωμένες φαντασίες καθώς ο πολιτισμός ανάμεσα σε τοίχους είναι συνένοχος, μνησίκακος και απαράμιλλα ψοφοδεής. Οι φθόγγοι υποτάσσονται στον δηλητηριασμένο αέρα των ομότεχνων, που διαστρεβλώνουν την διασκέδαση των άλλων, για να πειστούν ότι το χάος δεν έχει γεύση φράουλας αλλά συλλογιστική εμπειρία που επιλέγει τις ανθρωποθυσίες για να μην ξεχάσει το κληροδότημα από την μακρινή Σαμαρκάνδη. Τα αστικά τοπία γεμάτα κεραίες, περιστέρια κι αψυχολόγητα παραλληλόγραμμα για την μεγαλόσχημη συλλογιστική που δεν επιτρέπει τις διδακτορικές απορίες αφού οι φρένες δεν είναι σώες. Res ipsa loquitur. Μικρόνοη δυστυχία.

Οι αλλαγές δεν αρέσουν στους Έλληνες. Οι αγκιτάτορες δεν έχουν να ζηλέψουν τίποτα από το μίσος του τσάρου Νικόλαου Α’εναντίον του φιλελευθερισμού, των Ουκρανών που ανασκολόπιζαν με δικράνια εβραϊκά βρέφη στην ανατολική Πρωσία, τα ιατρικά πειράματα βιολογικού πολέμου της Μονάδας 731 των Ιαπώνων στην Μαντζουρία. Το παρελθόν καταδιώκει τους επαγγελματίες αμφισβητίες δεδομένου ότι η όποια ακύρωση δηλοί μια μικρή νίκη στις νοητικές παλινωδίες που καταγγέλλουν για να υπάρξουν. Κεφαλαία γράμματα, γκρουπούσκουλα, μουντζούρες στον γαλάζιο ουρανό. Ο πλανήτης γυρίζει, ο ήλιος απορεί, η Ευρώπη αναπνέει τα ανθρώπινα λάθη που μεταλλάσσονται σε πάθη. Μικρόβια που κουβαλούν τον θάνατο, ξαμολιούνται στο ψηφιακό τσίρκο για να πείσουν με αντιδημοκρατική αχρειότητα ότι όλοι οφείλουν να γίνουν σαν κι αυτούς: πότες, που γεύονται τις παιδικές στερήσεις, τις απογοητεύσεις και τον φθόνο για τον πλούτο του άλλου, ως απαραίτητη προϋπόθεση, για ν’ακυρώσουν την πραγματικότητα προς άγραν των δύσκολων ημερών που βιάζονται να ζήσουν, με σκοπό να ξεγελάσουν το πεπερασμένο τους τίποτα.

Likes(0)Dislikes(0)

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *