Καρφίτσα

by theelfatbay on 10 Οκτωβρίου 2013

images

Εν μέσω αντικαπιταλιστικών λογυδρίων, πλήρους αδιαφορίας για τους θεσμούς και αμετάπειστης βεβαιότητας ότι το περιβάλλον οφείλει να καεί αφ’εαυτού, για να ανοίξει η πύλη όπου τα ποινικά χρονικά θα αποτελούν παρελθόν και η Δυτική Ευρώπη κοινόχρηστος χώρος ισότητας, πληθυσμιακής ισορροπίας και σιδηράς πειθαρχίας στις εντολές των νεοσύλλεκτων βαρβάρων με πολύν θαυμασμό, οι πιονιέροι της εκατέρωθεν ευαισθησίας, θυμίζουν τον μισάνθρωπο Καρακάλλα. Το 212 μ.Χ. μετά βαΐων και κλάδων, έχρισε Ρωμαίους πολίτες τους ελεύθερους ανθρώπους της αυτοκρατορίας, προτού ο Ιερός Αυγουστίνος πετάξει την σκακιέρα στον αέρα στο όνομα του ασκητικού ακτιβισμού αιώνες αργότερα. Τουτέστιν, έχει διαμορφωθεί ένας παράταιρος στοχασμός μεταξύ ανόμοιων τραγέλαφων, οι οποίοι ελλείψει φιλοσοφικής παιδείας κι ερμηνευτικής ικανότητας, κωδικοποιούν κατά μόνας την εισαγωγή στην θύραθεν αυθεντικότητα.

Η περιώνυμη κρίση έχει δώσει την ευκαιρία μέσω κοινωνικών δικτύων, στην εύκολη κι ανέξοδη κλειστοφοβική φαινομενολογία με αντίπαλα παραδείγματα ηθικής βεβιασμένης μετεξέλιξης, θυμίζοντας τους Γάλλους στρουκτουραλιστές των 60’s. Οι αυτοκτονίες, η συνθηματολογία, το αντιδημοκρατικό μένος και η μηχανιστική ψευδοαυθεντία, μετάλλαξαν την εκπαίδευση στην ελευθερία σε καινοφανείς ορισμούς επαναστατικότητας προς άγραν πελατών. Η αρχιτεκτονική της τελεολογίας, περιορισμένη στην οθόνη ενός υπολογιστή, διάγει μια αριστοτελική ευδαιμονία, νομίζοντας ότι η διατύπωση μιας παραγράφου με αναφορές στην μεθοδολογία της επιστήμης εν γένει αρκεί για τα πρόχειρα επιγράμματα μιας βιολογικής στιγμιαίας προοπτικής στον παράδεισο της ευτυχίας. Δεν αποτελεί μυστικό εξάλλου, ότι η εικόνα των λέξεων αντικαθιστά σταδιακά τον μυστικισμό των νοημάτων και της ετυμολογίας των νοητικών καθ’έξιν αναπαραστάσεων.

Τα ηθικά όρια παραδόθηκαν άπαξ στην πλειοψηφία που στοχάζεται χωρίς αυθορμητισμό αλλά με την πατροπαράδοτη μνησικακία που επιφέρει βλάβες στο συκώτι, εξανθήματα στο πρόσωπο, νιχιλιστικό οίστρο εξαιτίας της πεποίθησης ότι ο καρκίνος εξαπλώνεται απαλά στο κεντρικό νευρικό σύστημα. Δύο σπουργιτάκια στην σπιτική θαλπωρή, τρώγοντας ετοιματζίδικο φαγητό, συζητώντας χαλαρά για τις φρένες που έπαψαν να είναι σώες, ομιλώντας για τον ξινό μαλάκα που τους αποκαλεί με κοσμητικά επίθετα στάθμης υπονόμου. Ξεφύγαμε από την ικανότητα της έκφρασης ιδεών, προσχωρώντας στην λαγνεία του κηρύγματος. Δεν απέχουμε πολύ από την χαιρέκακη γεροντοκόρη που ενώ είδε το λιντσάρισμα της δεκατετράχρονης μαύρης Emmett Till το 1955 στο Μισσισσιπή, σιώπησε κλείνοντας το παράθυρο με το δαντελωτό κουρτινάκι. Ο βεβιασμένος αντιφασισμός δεν δηλοί αυτόχρημα ότι η εσώτερη ενότητα είναι αλάνθαστη.

Συνήθως αυτό που πολεμάμε, διαχέεται στην μνήμη και υποβόσκει, αρνούμενο να παραδοθεί αμαχητί· πανέτοιμο, βάρβαρο και φρικώδες. Το συντριπτικό ποσοστό της πολιτικής σφαίρας αποτελείται από ξεπερασμένα ιδεολογήματα. Είμαστε οι σκιές του McCarthy, όταν ο τελευταίος ψεύδεται στην αίθουσα συναθροίσεων της Γερουσίας το 1946, κατηγορώντας τον ρεπουμπλικάνο αντίπαλό του Robert La Follette Jr, διεφθαρμένο κι ακατάλληλο· ο ίδιος πέρασε την θητεία του στον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, κάνοντας de-briefing σε επίδοξους πιλότους. Ατσαλάκωτος και πανούργος για εξουσία. Ήγουν, ο εσμός των αντιφασιστών, εκμεταλλεύεται νέους ανθρώπους όπως τον Παύλο Φύσσα για να διαιωνίσει την μύχια πεποίθηση ότι ο κόσμος θ’αλλάξει με το ζόρι ενώ η Ιστορία διδάσκει ακριβώς το αντίθετο. Το συναίσθημα δεν βοηθά τα καμένα όνειρα.

Likes(0)Dislikes(0)

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *