Η άεργη παράνοια

by theelfatbay on 5 Οκτωβρίου 2013

images

Πριν ο Λόγος κατοικοεδρεύσει στην χαρούμενη σκέψη, όταν η τελευταία απήγγελλε ονόματα και πράξεις, εξιστορώντας πάθη και μνησικακίες, λοιμούς και τυπικές αντιφάσεις, χρησιμοποιώντας παράξενες θεάσεις για να χαλιναγωγήσει το απαίδευτο ασυνείδητο, δημιουργώντας την φιγούρα του Πατέρα για να προβάλλει μελλοντικά το άλλοθι των σφαγών του 20ου αιώνα, οι ιδεολογίες μέσω των γλωσσικών παιχνιδιών, δημιούργησαν μία νεύρωση, απαλλαγμένη από την φιλολογία του Ηράκλειτου περί ψυχής, προσανατολισμένη στο δίκαιο των αγώνων, πράττοντας το καλό, σκορπώντας κυτταρική χρυσόσκονη μυθικής εξάρτησης στις μάζες, που μέσω ιαχών, κατέστρεφαν Αγίες Τράπεζες, πεινασμένες πόλεις, αμφισβητίες καθεστώτων και προπάντων εύστροφους ανένταχτους στο κράτος του Στάλιν. Οι ευαισθησίες εξάλλου αποτελούσαν ταμπού από την εποχή που ο Ναπολέων δεν είχε ιδέα για τον καθηγητή Hegel και τον ιδεαλισμό.

Έπειτα από 39 χρόνια Κοινοβουλευτικής Δημοκρατίας, η Ελλάδα όχι μόνο δεν έζησε σε καπιταλιστικό οίστρο αλλά απεναντίας επανερμήνευσε το όνειρο της μετασοβιετικής ευωχίας, κινούμενη μεταξύ συναισθήματος υπέρ της ρωσικής ουτοπίας, στιγμιαίου αντικληρικισμού και αμοιβαίας πεποίθησης ότι η τιμωρία αφορά την μικροαστική βραδύνοια που δεν έχει διαβάσει το Κεφάλαιο, δεν έχει κλάψει αντικρίζοντας την μούμια του Λένιν, δεν έχει διακόψει λέκτορα δια τηλεβόα για να διατρανώσει την κακία των τραπεζιτών κατά του αναξιοπαθούντος πόπολου. Μέσω της συγκεκριμένης και ουδόλως τυχαίας κατασκευής των κοινωνικών δικτύων, η γλώσσα περιορίζεται στις εκατό λέξεις που αδυνατώντας να δημιουργήσουν συνθήκες διαλόγου, εμμένουν με όχημα την βωμολοχία σε μια απολυτότητα η οποία βαφτίζει την συντομία με τον θυμό, ξερνώντας οργή κι αποφασιστικότητα, ελλείψει επιστημονικής εξίσωσης προς καλλιέπεια.

Οι νευρωσικοί, μεταμορφώνουν την εξ απαλών ονύχων βλάβη τους σε μίζερη μακιαβελλική νοοτροπία, καθώς εν Ελλάδι η ανεπάρκεια θεωρείται προτέρημα που μέσω οχλαγωγίας, πειραματίζεται χωρίς αιδώ στην abusus juris με μάτια δακρυσμένα και το χέρι στο ευαγγέλιο. Οι συνωμοσίες και οι μηχανορραφίες δεν αφορούν μόνο τον Αρταχαίη όταν υποχωρούσε υπό τα όμματα του Μαρδόνιου. Μόνο που στην εγχώρια λάσπη, η θυμική έκρηξη θεωρείται επιτυχημένη αφού όσο στεντόρεια η φωνή, τόσο πραγματικός είναι ο κόσμος του υποκειμένου. Οι λέξεις υποκαθιστούν την ψυχοκοινωνική φαντασία, δημιουργώντας εκλαϊκευμένα ημερολόγια αγώνων δεδομένου ότι οι Έλληνες γονείς αγωνιούν για την υστεροφημία τους, προσθέτοντας σταδιακά αλά ατόφια νηπενθή από τον κήπο της απούσας αισθητικής, ελέω αντάρτικων, σάπιων δοντιών και πίστης στον σκεπτικισμό απουσία αντιπαράθεσης κι ισηγορίας, ωστόσο. Μυζήθρες δεκτές.

Η απόδοση ευθυνών απέτυχε διότι οι αμοραλιστικές κινήσεις προδίδουν το πρόβλημα της θεμελίωσης του πολιτικού βίου· πόσω μάλλον του πολιτικού δημόσιου λόγου. Η επανάσταση για την οποία μοχθούν οι περίλυποι Αγανακτισμένοι, οι μουρλοκακομοίρες που ιδρώνουν για τους παράφρονες της Χαμάς, αναζητώντας αποδοχή από τους παρευρισκόμενους αναρχοφασίστες πριν οι τελευταίοι γλείψουν το μικρόφωνο ασθμαίνοντας παλαιστινιακό φονταμενταλισμό, οι συριζοκαμένες γλωσσοκοπάνες και οι νεοναζιστικές κλώσες, δεν καταλαβαίνουν ότι επαναλαμβάνονται μέσω μιας ψευδουπαρξιστικής κατασκοπείας που αντιφάσκει για να δώσει το στίγμα της αλλιώς θα εξαφανιστεί εσαεί. Τουτέστιν, η οικονομία χρόνου απαλλάσσεται από τα τοπικά συμβούλια του πάρκου Ναυαρίνου, αφού οι πιονιέροι αναζητούν τον θόρυβο, τον αντιπερισπασμό και το έμπλεο πενίας λεξιλόγιο καθότι ανίκανοι να εφορμήσουν στον κόσμο, επιλέγουν την δυστυχία της πολλαπλής ιδεατής παράστασης μέχρι το ασήμαντο τέλος τους.

Likes(0)Dislikes(0)

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *