Προτεσταντικά υπόλοιπα

by theelfatbay on 7 Σεπτεμβρίου 2013

Unknown-2

Λίγο πριν εκπνεύσει το 2013, με αποτελέσματα αναμενόμενα καθώς τα ιδρωμένα διλήμματα επαναλαμβάνονται, νομίζοντας ότι το μάτι του Καρόλου Ε’συγκεντρώνεται στις γερμανικές πεδιάδες που επιμένουν να ανταμειφθούν με όχημα την ιδεολογική αμοιβαιότητα, οι αυτοβαφτιζόμενοι μάρτυρες βαυκαλίζονται μέχρι τελευταίας ρανίδος για να συναποφασίσουν περί στρατηγικής, επανάληψης και εμβρίθειας στον ισολογισμό των ενστίκτων. Η έκθεση του χρονικού ορίζοντα ακκίζεται σαν απεραντολόγα ομολογία που κινείται μεταξύ σφύρας και άκμονος, με απώτερο σκοπό να πειστεί το εσώτερο φαντασιακό ότι είναι δικαιωματικά μέτοχο στην επαναστατική δόξα. Η τέλεια ισορροπία επιτυγχάνεται δεδομένου ότι το υποκείμενο κερδίζει πάντα στον αγώνα της ομολογίας. Η ελεύθερη βούληση με χαρακτηριστικά Αψβούργων, επιμένει να ξαναχτίσει την λαϊκή κυριαρχία ξεχνώντας το αυτονόητο: η ανθρωπότητα μαθαίνει από τα λάθη της, απορρίπτοντας τους μύστες που σκορπούν φυλλάδια χαμηλής μαρξιστικής αισθητικής.

Εν Ελλάδι, οι ηγεμονίσκοι που αποκαλούν εαυτούς αιρετικούς, θυμίζοντας τα κομμένα αγύριστα κεφάλια των Αναβαπτιστών του 16ου αιώνα, μεθούν από τον ιστορικό κύκλο του αίματος. Ωστόσο, υπάρχει μια διαφορά: η θνητότητα στα εγχώρια χωράφια θεωρείται μυθικό κατάλοιπο για τους μελετητές θρησκειολόγους και τους καπιταλιστές ανισόρροπους. Ήγουν, η πεπερασμένη ύλη απωθείται ενώ η νόηση, η μνήμη και η απόλαυση θεωρούνται αθάνατες και ο μάρτυρας αναγκαίος. Έχει εγκαθιδρυθεί η εντύπωση ότι η αλλαγή θα προέλθει όταν ο αυτόνομος όχλος της προσδοκίας θα εισβάλει στο Κοινοβούλιο χωρίς σώμα αλλά με διάσταση νοηματικής τριαδικότητας που απολαμβάνει την μοναδική τιμή μιας στρατηγικής, που καθορίζεται από απόσταση αλλά αποφεύγει την σημαία του νικητή. Ενώ δηλαδή λατρεύεται το αίμα και οι προγενέστερες ιστορικές σημασίες του, το ατομικό ασυνείδητο αμάθητο στην τύφλωση της ίδιας του της λύσσας, επιθυμεί το χάος αλλά από απόσταση αφού το αρχέτυπο φοβίζει αναφανδόν.

Κοινώς, παρατηρείται το εξής γραφικό: η βωμολοχία, η πνευματική κενότητα και τα προσωπικά βιώματα, μεταφράζονται από τους πιονιέρους του μανιχαϊσμού επαναλαμβανόμενα παίγνια με τσιτάτα απόδοσης/τιμής. Στην ουσία, οι αποδόσεις δεν αξιολογούνται με αναγκαίες συνθήκες οριοθέτησης αλλά με συνεχείς γύρους προς επίρρωση της προπαγάνδας που τρέφεται με τα κακώς κείμενα για να δικαιολογήσει προπάντων την δική της ανημπόρια να αλλάξει τους όρους της όποιας διαπραγμάτευσης, εκκαθαρίζοντας τα παράσιτα της ανταγωνιστικότητας. Οι αντισυστημικοί δεν είναι καθόλου αυτό από το οποίο νομίζουν ότι αποτελούνται. Η μεγαλοσχήμων ασχολία με οτιδήποτε προδίδει ότι στις Δημοκρατίες δεν υπάρχουν απόλυτα μεγέθη, μειώνει το άπειρο που χρησιμοποιείται ως άλλοθι φαντασίας και αναγκαίου προορισμού επειδή θέλει να κρύψει το αληθές: οι λεκτικές εικόνες είναι το όχημα για το βεβιασμένο 1984. Όχι λόγω ιδεαλισμού αλλά για την πεποίθηση ότι ο κόσμος δεν αλλάζει χωρίς την συμμετοχή τους.

Likes(0)Dislikes(0)

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *