Τα ζάρια

by theelfatbay on 5 Αυγούστου 2013

images

Συμβαίνει κάθε λεπτό που περνάει, ασχέτως εάν το πόπολο βουτά στο απέραντο γαλάζιο, τρώγοντας φρούτα, γαύρο και καυτή άμμο, γλείφοντας περιπαθώς τα άνοστα χείλη, πεπεισμένο ότι οφείλει να ερωτευθεί πίσω από ταξιανθίες, εγκαταλελειμμένα χωράφια με άγνωστο ιδιοκτήτη, φιλώντας τον άγνωστο με τα μούσκουλα, το χνότο μπύρας και το βλέμμα που υμνεί το έντονο ανάγλυφο της ηπειρωτικής χώρας. Όταν οι Ιρλανδοί ρεπουμπλικάνοι έβγαλαν την γλώσσα στους Βρετανούς τον Απρίλιο του 1916 υπό το στοργικό βλέμμα του Κάιζερ, δεν υπήρχαν μεθυσμένοι οπιούχοι για την επιβεβλημένη σφοδρότητα της περιφρόνησης. Φυσικά, δεν υπάρχει πλέον κανένας άξιος να διαχειριστεί τα αισθητηριακά εργαλεία όπως ο Μωάμεθ Δ’που διαγουμίζοντας την Τένεδο, την Κρήτη και την Γαλικία, χάιδεψε την γενειάδα του μπροστά στους Βενετούς κι έστειλε τον πάπα Κλήμη Θ’στο κρεβάτι με θλίψη και κακοφωνία. Ο αποπροσανατολισμός και η αδιαφορία των πολιτών για τα κοινά οδηγούν στον πλαστικό χλοοτάπητα της πλήξης και του χάους. Η communitas στο έλεος των σκυλάδικων. Το μη χείρον βέλτιστον δεν είναι η λύση, προφανώς.

Πιστεύω ότι τα αποτελέσματα στην κάλπη αντικατοπτρίζουν αυτό που ήταν ανέκαθεν ο Έλληνας: ευθυνόφοβος, προκαλώντας χαβαλέ εν μέσω ξηρών καρπών και φτηνού κρασιού λόγω χαιρεκακίας, χρηματολάγνος και προπάντων αγνώμων. Παρακολουθώντας τον Πόλεμο του Κόλπου στο CNN, ανακαλύπτοντας τον εχθρό για να μην θεωρηθεί άσχετος στις συζητήσεις περί πολιτικής δυσπραγίας, κρατώντας υπό μάλης το άλλοθι της Αριστεράς για να δικαιολογήσει τα εγκλήματα του κομμουνισμού, δείχνοντας με το δάχτυλο τον ένοχο από την ασφάλεια του σπιτιού του, εναποθέτει την βαριεστημάρα του στον πυρετό του όχλου δεδομένου ότι ο λαϊκός εκφυλισμός είναι ο μόνος που βγαίνει αλώβητος από την ιστορική τρέλα. Η αναβίωση της εθνικιστικής μπούρδας δεν αποτελεί το λειτουργιστικό ορθολογικό μανιφέστο. Μην απαιτούμε ήθος από εκατομμύρια κατοίκους που επί 28 συναπτά έτη ψήφιζε τον δικομματισμό από αδιαφορία γα τους θεσμούς και την πεποίθηση ότι τα λεφτά είναι το όχημα για την παράλογη ύπαρξη που αποζητά το ανέφικτο.

Το κόμμα της Χρυσής Αυγής βρίσκεται στις επάλξεις για τρεις λόγους: λόγω πλήρους ανικανότητας του κράτους να εφαρμόσει με αυστηρότητα την μεταναστευτική πολιτική, την εφαρμογή των συμβάσεων που έχει υπογράψει με την Ευρωπαϊκή Ένωση, την τήρηση των όρων που απορρέουν από την κοινωνική ένταξη μεταναστών που πληρούν τις προϋποθέσεις ενσωμάτωσης και τον ηλίθιο κανονισμό του Δουβλίνου ΙΙ. Η λαθρομετανάστευση και το πολυπολιτισμικό πείσμα των ολίγων που αντιλαμβάνονται τα σύνορα και τους κανόνες των γηγενών διανοουμενίστικο υπόλειμμα, θυμίζει τους λενινιστές που έγραφαν δακρύβρεχτα κείμενα για την εσφαλμένη πορεία των γεγονότων της Γηραιάς Ηπείρου ήδη από το 1923. Ο δεύτερος λόγος αφορά τους ψηφοφόρους που τιμωρούν την γελοιότητα αυτών που ψήφιζαν οι ίδιοι ωστόσο και την σοβιετολογία 1945-2009 που αποδείχθηκε φούσκα δεδομένου ότι δεν οδήγησε πουθενά παρά μόνο στην θανατολαγνεία, την συνθηματολογία και το μίσος αφού οι νεκροί εν Ελλάδι αποτελούν ιδιόκτητο ίδιον κουτσαβάκηδων ανεξαρτήτου ιδεολογίας λόγω κλειστοφοβικής μέριμνας που αγαπά τα σκυλιά, την μαύρη μελάνη και τα άπαντα του Μαρξ με γενειάδα Δαρβίνου. Ο τρίτος λόγος κι ο σημαντικότερος: οι αναρχοφασίστες ρουφιάνοι του Indymedia, οι απειλές και οι ύβρεις σε απεργοσπάστες από συριζοφασίστες, σταλινιστές, μαοϊκούς και οπαδούς του παράφρονος Ζίζεκ και η υφαρπαγή του δικαιώματος του «ντου» και των βανδαλισμών από τους χρυσαυγίτες, το οποίο λόγω Παρισινής Κομμούνας, τσαουσεσκικού δόγματος και αγάπης στον κυνισμό της Λούξεμπουργκ, συγχωρείτο πολλάκις από υπερήφανες μαμάδες, γκρουπούσκουλα με γραβάτες και παρανουαρικά φρικιά.

Δυστυχώς το νεοναζιστικό πρόταγμα παραμένει δυνατό. Για να καταβαραθρωθεί χρειάζεται να βρεθεί λύση στα γραφέντα της τρίτης παραγράφου. Μουρλοκακομοίρες που φωτογραφίζουν οπαδούς του Καραβιού της Γάζας, ανόητοι τιτλούχοι που έλαβαν το χρίσμα του Λουδοβίκου των Εξαρχείων μπερδεύοντας το καπρίτσιο με την ευφυΐα, θρασύδειλοι επιτηδευματίες που δήθεν εξοκέλλουν για τα αρχεία μιας σαχλής φιλοσοφίας που ονειρεύεται όπλα καθότι χωριάτες και μνησίκακοι, δεν πρόκειται να αλλάξουν τον ιχυρισμό του απόλυτου καλού που υμνεί το έθνος, τους αλλοδαπούς και την καθαρότητα του αίματος. Δεν χρειάζεται να γνωρίζουμε τα λεγόμενα του Καντ για την αισθητική, την ενόραση μιας τελεολογίας με μπροστάρη κάποιον τραγόπαπα, μια γνωσιθεωρία που προσεγγίζει την νεοτερικότητα με όρους του 20ου αιώνα. Αυτό που πρέπει να γίνει είναι απλό αλλά σύννομο. Χρειάζεται σοβαρότητα, υπευθυνότητα και τήρηση των ορίων. Εξάλλου, η σωστή διαπαιδαγώγηση καθυποτάσσει την χίμαιρα. Την οποιαδήποτε φρενήρη χίμαιρα.

Likes(1)Dislikes(0)

4 Σχόλια to “Τα ζάρια”

  • Κύρα says:

    Η πλήρης και βαθιά άγνοια του τι είναι δημοκρατία και τι φασισμός θεωρώ ότι είναι ένας ακόμη λόγος για την άνοδο της Χ.Α

    Likes(1)Dislikes(0)
  • παντελής says:

    Εμ..μια ερώτηση πάλι: "..που αντιλαμβάνονται τα σύνορα και τους κανόνες των γηγενών διανοουμενίστικο υπόλειμμα..", εννοείς "{σαν} διανοουμενίστικο.."?

    Likes(0)Dislikes(1)

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *