Λαβύρινθος

by theelfatbay on 2 Αυγούστου 2013

images

Όταν ο Πάπας Ουρβανός Η’κατακεραύνωνε τον Γαλιλαίο με βούλες αλλοπρόσαλλες καθώς ο θεός κατακρημνιζόταν με την βοήθεια κάτοπτρων, εμπεριστατωμένης σκέψης κι ελπίδας ότι η επιστήμη θα ξυπνήσει τις ένθεες παραλλαγές της ανοησίας και της ακατανίκητης μύησης σε διαφανή μοτίβα που υπόσχονταν τον Παράδεισο χωρίς βρακί, στην ενδοχώρα που ονομάστηκε «Ελλάς» τον 19ο αιώνα, ο αποκρυφισμός και η φιλολογία περί μαρτύρων κληροδοτήθηκε από το βυζαντινό σινάφι με αστρολογικό χάρτη τίγκα στην φιλοσοφία της Άννας Κομνηνής, κραυγαλέο πόθο για την πορφύρα και τους βασιλείς και υποτυπώδη στωικότητα που πήρε θάρρητα από τον Όθωνα ο οποίος αποφάσισε ότι οι αρχαίοι ημών είναι πρόγονοι και ο Πλάτωνας εστέτ και ελιτιστής. Η σημειολογία και η μεγαλοσχημοσύνη εισέβαλε στο θυμικό των ραγιάδων οι οποίοι στον 21ο αιώνα αντιδρούν βάσει οργής, εξισώνοντας την αεργία με την ισότητα, τους νόμους με την αρτιμελή απαξία, την σεξουαλικότητα με μια ηθικολογική υποχρέωση που της λείπει η έκπληξη, η αναζήτηση και τα πλούσια εδέσματα που χαροποιούν την ψυχή και τον πρωκτό.

Τουτέστιν, εν έτει 2013, η επιθυμία της επωδού «όλα στο φως», όπου την περίοδο διακυβέρνησης της χώρας από τον Κωστάκη Καραμανλή ελέγετο μετά βαΐων και κλάδων, δημιούργησε ένα νέο φαντασιακό το οποίο χαρακτηρίζεται από γνήσιο λουλουδοπόλεμο, ιατρικά εργαλεία, καρέκλες μαρτυρίου και σιδερένιους γάντζους για τα πείσμονα έντερα που δεν γουστάρουν την επιφάνεια και τα σημειωματάρια με το χοντρό εξώφυλλο που υπόσχονται ευωχία με τα μυαλά στα κάγκελα, τον φαλλό πανέτοιμο για τα πιπίνια που ψάχνουν βαρβατίλα με πνεύμα καντιανής μετεξέλιξης για να θυμούνται κάτι αλατισμένο στα ογδόντα τους ωστόσο, μεταξύ zapping και μασέλας σε κάποιο προάστιο της Γλυφάδας ή της Πετρούπολης. Μετά τον θάνατο τα τάγματα της αλχημείας που ελίσσονται τον Αύγουστο μεταξύ μπάφου και φιλοσοφικού τσίρκου ξεχνούν ότι η τυχαιότητα ή μια εμβολή ενός δευτερολέπτου μπορεί να σε πετάξει στην ανυπαρξία όπου ο πολιτικός ακτιβισμός ασχολείται με προτεσταντικό ήθος με τις δίκες των μαγισσών τον 13ο αιώνα, τα διανθισμένα προνόμια των άστρων και τα δοκίμια για αρχάριους με σήμα τον παππούλη Φρόυντ.

Κοινώς, τα σφάλματα λογικής δεν έχουν να ζηλέψουν τίποτα από τον πόλεμο μεταξύ Αψβούργων και Βουρβόνων δεδομένου ότι οι νέοι με τα iMac που χτυπούν τον καπιταλισμό, άγονται από αισθητική κνίτη σε μπουρδέλο στα 80’s, συντηρητικό μίσος οι μεσήλικες που γλείφονται κατά μόνας στην θέα των κατοικιών ένα βράδυ στον Λυκαβηττό με παρέα τους gay με τα πλακάτ και τα φτερά που αναλώνονται στο δικαίωμα του γάμου, ενδίδοντας στον συντηρητισμό και την προβλεψιμότητα καθώς το να προκαλείς δίνει πόντους στις αδερφές της πολιτικής ορθότητας που προτιμούν τον πληθυντικό, την απλυσιά, τα βρόμικα φαγωμένα νύχια και την σκατολογική λογοτεχνία για το απενοχοποιημένο γέλιο της πανεπιστημιακής φιλενάδας, η οποία εν είδει άνεσης λόγω ανεκτικότητας και κύρους, χαμογελά στο βιτριολικό χιούμορ του συγγραφέα δ’διαλογής μεταξύ τσιγάρου και υποβόσκουσας κοκεταρίας για την κερκίδα που διψά για την παντοδυναμία της γνώσης καθότι η ομοφωνία είναι το ζητούμενο και οι Συρακούσες όνειρο ζωής με αρχηγό τον Τιμολέοντα πριν τον θάνατο του αντιπαθητικού τυράννου Ικέτα.

Πριν χρόνια, ο Norman Mailer έγραψε κάτι πολύ σωστό: «Οι ενοχές είναι η υπαρξιακή δομή του σεξ. Χωρίς ενοχές, το σεξ είναι ανούσιο». Επίσης, η Κική Δημουλά έχει πει: «Ο έρωτας πρέπει να μένει στα σκοτεινά». Οι προπέτες και οι φεμινίστριες θα με κατηγορήσουν ότι εμμένω στην λογική της ντουλάπας. Πόσο λανθασμένος συλλογισμός. Μαζική κατακραυγή από πάσης φύσεως σούργελα που ενώ προτρέπουν σε εικονικούς γάμους της Τήλου για να προκαλέσουν και ουχί για να προβληματίσουν, ποθούν την αποδοχή που την πολεμούν σαν ατομικιστική θεώρηση της δυτικής θεολογίας με μπροστάρη τον Άγιο Αυγουστίνο. Λείπει πλέον η ελευθερία της απόδρασης· η περιχαράκωση λόγω αμετάκλητης σεξουαλικότητας είναι μύθευμα για τους χριστιανούς, τις υστερικές λεσβίες και τους αναρχοφασίστες ομοφυλοφίλους βαλκάνιους που θεωρούν το fist fucking μανιχαϊστική διολίσθηση αφού η ηδονή είναι δευτερεύον ζήτημα για τους πρωτάρηδες. Όλα στον αέρα· εσμός κάφρων που νομίζουν ότι το σφάλλειν είναι αστικό κατάλοιπο για τους κομπλεξικούς και τους ευνουχισμένους. Η ερμηνεία της ευτυχίας στα χέρια παρανοϊκών ειδικών και τρελαμένων δύσμορφων παραφιλικών που ονειρεύονται τον Πύργο της Πίζας στον κώλο τους για την πλήρη ισοτιμία του μέτρου με την αλλοτρίωση και την σπασμένη γενετήσια πυξίδα.

Likes(0)Dislikes(0)

2 Σχόλια to “Λαβύρινθος”

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *