Dolce Vita

by theelfatbay on 25 Ιουλίου 2013

images

Παλιότερα, σιωπούσα. Έκανα τον γύρο της πλατείας, απαγγέλλοντας χαμηλόφωνα Ρακίνα, για να εκτονώσω τον ανικανοποίητο ρυθμό της ευτυχίας. Όμορφα πρόσωπα δεν υπήρχαν τότε. Υπήρχαν τα βιβλία, ο ανελέητος ήλιος που τύφλωνε τους ποιητές, τους νέους και τους τρελούς. Διάβαζα ιστορία, δοκίμια, αμερικανική λογοτεχνία και κόμικς. Δεν ήξερα ότι στην Πράγα του 1950, οι αντιρρησίες απαγχονίζονταν επειδή δεν συμφωνούσαν με το κομμουνιστικό κόμμα. Τα γεγονότα της Σουδητίας μετά τον πόλεμο ήταν γνωστά. Η τρέλα του πολέμου άφησε πολλά κενά, συντηρητικό μίσος και χιλιάδες σημαίες που υμνούν τα καμένα όνειρα. Όταν ο Heidegger ερμήνευε τον Πλάτωνα, αποικιοκράτες ετοίμαζαν να ρίξουν στο τραπέζι τον μονάκριβο άσο αφού η πολυσημία της ύπαρξης απαιτεί χρόνο, ευαισθησία και αγάπη. Αποτελεί πολυτέλεια η ενασχόληση με τα συμφραζόμενα, τα αστεία με τον θάνατο, το πείσμα στις πολιτικές ελευθερίες.

Καθώς δεν παρακολουθώ τηλεόραση δεν συμμετέχω στην βαρβαρότητα. Δεν με ενδιαφέρουν τα θαυματουργά φάρμακα που κρύβουν οι θεατές στις τσέπες. Φαίνεται είμαι ευαίσθητος όσον αφορά την προκατανόηση στα οδοφράγματα της υπερβολής. Συσσίτια και φιλολογία, αναλύσεις επειδή το καλοκαίρι ενθαρρύνει την αμετροέπεια των ηλιθίων. Στις οθόνες δεν χαζεύουμε την απόβαση της 82ης Αερομεταφερόμενης Μεραρχίας στις ταραχές του Detroit αλλά παρατηρούμε την αδιαφορία έναντι των νόμων, την εθελοτυφλία που μπερδεύει την αισθητική με την βούληση. Η ελληνική περατότητα θυμίζει τους Γερμανούς ιδεαλιστές που αφοσιώθηκαν στους στίχους για να αποφύγουν την τρέλα. Δεν τα κατάφεραν, ωστόσο. Πριν σιωπήσει ο θαυμασμός στο άγνωστο, σαν τους αστρολόγους της Αυλής του Τιβέριου, η απόλαυση παραμένει απρόσιτη και αναπόφευκτα περιορισμένη. Η μυθολογία παραδίνεται αμαχητί με άρωμα Τιβαρηνών που αγνάντευαν τους Κίλικες. Εγκλήματα που επιθυμούν εξουσία με προσφυγικό κάλυμμα.

Ουδείς ενδιαφέρεται για το αυτονόητο. Στην βιβλιογραφία που ασχολείται με τον ναζισμό, δύο είναι τα ακανθώδη ζητήματα από τους ερευνητές: η έντονη υποστήριξη του όχλου στον Χίτλερ και η αδιαφορία του ίδιου όχλου για τα εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας στα ανατολικά εδάφη. Ψυχολογικές συνέπειες, αλλαγές που παραμένουν στα χαρτιά, εκλαϊκευτικά βιβλία όπως τα αρχαία συγγράμματα που προσπαθούσαν να διαχωρίσουν την αρετή από τα καθήκοντα, αναπτύσσοντας την συνείδηση των έμψυχων όντων. Η πλειοψηφία εξάλλου χαρακτηρίζεται από το άλλοθι μιας ηθικής που κλείνεται στο καβούκι της δεδομένου ότι στο παιχνίδι της αντινομίας βραβεύεται με αριστεία, καπνίζοντας αρειμανίως έμπροσθεν των ηθικών διλημμάτων. Δεν υπάρχει ανάγκη για κάποιο αξιακό πλαίσιο. Η φήμη ενός λαού στην υπηρεσία του δωρεάν ανταλλάγματος. Η ετερονομία· η νέα φινέτσα με στιγμιαία ολισθήματα δήθεν πρακτικού νου.

Ο 21ος αιώνας συναλλάσσεται με την πρόοδο, την έρευνα, τον αυθορμητισμό και το θάρρος. Στο κλεινόν άστυ, άπαντες ασχολούνται με τον άρτο τον επιούσιο. Πού καιρός για την κατακλείδα της Τέχνης; Την τήρηση των ορίων; Την κατανόηση στην συναίνεση της αλλαγής; Στο κέλευσμα των μεταρρυθμίσεων; Το χαρτοφυλάκιο των αμετανόητων, στον ξέφρενο ρυθμό μιας μεταφυσικής που προστάζει απάθεια. Lex talionis για να μην κινδυνέψει η εσώτερη σταθερότητα που ξερνά κόκκινο εμετό επειδή δεν έμαθε να ξεφλουδίζει τον μύθο για να ερμηνεύσει την παράδοση. Οι προσωπικές έριδες στην υπηρεσία μισάνθρωπων, οπαδών του χάους, εραστών ορθοδόξου θεμελίου που απαιτεί αίμα για να πεθάνει ευτυχισμένο. Η ελευθερία ζητά ουρανό για να φάει και γη για να κρυφτεί ενώ η αρχιτεκτονική της ευρυχωρίας του κόσμου, επιβεβαιώνεται με στωικό κοσμοπολιτισμό, τάξη και διάνοια που ασχολείται με τον κόσμο της ύλης, του δικαίου και της απλότητας. Εξάλλου ο θόρυβος ποτέ δεν συγκίνησε τις χρεοκοπίες και τα αρχεία.

(στον Χρήστο Γραμματίδη)

Likes(0)Dislikes(0)

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *