Ελευθερία

by theelfatbay on 20 Ιουλίου 2013

Unknown

Όταν το 1605, ο Guy Fawkes συνελήφθη καθώς εξύφαινε την συνωμοσία του gunpowder plot, με την ελπίδα να δει τα μούτρα του βασιλιά Ιάκωβου Α’κιμά, (Νοέμβριος ήταν, θαρρώ) με όλον τον θίασο των λόρδων του Κοινοβουλίου μεταξύ σφύρας και άκμονος, δεν ήταν η πρώτη φορά που μία μονάδα επωμίσθηκε την υπευθυνοποίηση του συναισθήματος του θανάτου. Ο Γάλλος φιλόσοφος Marcel Gauchet, περιγράφει άριστα την συγκεκριμένη δυστοπία: «Ο θάνατος σηματοδοτεί μια εθελούσια θυσία η οποία εξυψώνει την ατομική οδύνη σε μια σφαίρα πάνω από κάθε ατομικότητα». Τα ολοκληρωτικά καθεστώτα υπακούουν μέχρι κεραίας το συγκεκριμένο μότο καθώς οι εγχώριοι αγωνιστές κατακλύζονται από θρησκευτική εμμονή για να γίνουν μάρτυρες μιας πραγματικότητας με την σιγουριά ότι ο σκοπός αγιάζει τα μέσα. Ικριώματα, αίμα και μεγαλοσχημοσύνη στα συναισθήματα που όντας αμόρφωτα, ευελπιστούν στο κάψιμο της Βουλής, αλαλάζοντας κενότητα, μνησικακία και βαλκανικό πυρετό, πασπαλισμένοι με οθωμανική σκόνη παλαιάς κοπής. Δεν επιτρέπεται η ανάμνηση. Δεκτά τα πιτόγυρα και στη διαπασών τα ηχεία.

Αναλύοντας τον έκκεντρο διανοητικό άξονα των χρυσαυγιτών, παραδέχομαι ότι χρειάζομαι γνώσεις ψυχιατρικής που δεν κατέχω. Το λούμπεν προλεταριάτο, οι αναρχοφασίστες που μετατρέπουν την αεικίνητη δόμηση του καμένου ψυχισμού σε αειφόρο θρησκευτική καινοτομία, οι αριστερολογούντες που επιμένουν ότι ο κόσμος άλλαξε τον Οκτώβριο του 1917, χρειάζονται ένα αντίβαρο για να δικαιολογήσουν την υπέρβαση του δικού τους στοχασμού αφού ο αμφισβητίας των ιδεών τους πρέπει να είναι ασφυκτικά αντίθετος στο δικό τους γινάτι. Τουτέστιν, οτιδήποτε δεν εξυπηρετεί τον οντολογικό πυρήνα της συνείδησης, βαφτίζεται αναγκαστικά νεοναζιστικό πρόταγμα επειδή πρέπει να έρθει η ισορροπία που εκφράζεται στην συλλογική αναγκαιότητα που σιχαίνεται τους δωσίλογους και τους απατεώνες. Κοινώς η απαίδευτη δράκα με φαντασιώσεις Κοινοπολιτείας, πράττει το πρώτο από εκατοντάδες λογικά σφάλματα με πρώτιστο καθήκον τον οικονομικό ανταγωνισμό, την αήθη συμπεριφορά και τον τυφλό βολονταρισμό.

Η υπερβολή στον αντίλογο, ο λιθοβολισμός της Φιλελεύθερης ευτυχίας, τα δημοσιογραφικά γραφεία της παλαιοκομμουνιστικής αρχισυνταξίας, θυμίζουν την διείσδυση του FBI στον μακαρθικό εφιάλτη, την λυκοφιλία Ρωσίας-Κίνας στον Ψυχρό Πόλεμο, τα μονολιθικά προγεφυρώματα που χτίζονται καθημερινά για να δικαιολογηθεί το θραύσμα της οβίδας στις αδιέξοδες αντιπαλότητες. Μία διελκυστίνδα που συντάσσει στα χαρτιά μια πραγματικότητα μη απαλλαγμένη από τα παραμύθια· τότε που το Καλό αντιμαχόταν το Κακό· μία αρένα που διψά για άρτο και θεάματα, με πείσμα Πιζανών εναντίον Γενοβέζων και Βενετών. Οι τελευταίοι στις 12 Μαρτίου 1171 βρήκαν καταφύγιο στα μοναστήρια λίγο πριν εγκαταλείψουν το Βυζάντιο. Ωστόσο, το πνεύμα του Ανδρόνικου Κομνηνού εξακολουθεί να ελέγχει το ποίμνιο· είτε αυτό είναι θρησκόληπτο είτε διατρανώνει την αθεΐα του, διαβάζοντας περί γνωστικής αυθορμησίας και αντικειμενικής αναγκαιότητας. Ένας καθηλωτικός ρόλος στο όνομα του όχλου δεν καθιστά αυτόχρημα τον φθοροποιό οπαδό, προκλητικά ανώτερο επειδή αντιδρά στην χορωδία που ζητά να αγγίξει την πληγή πριν πιστέψει. Διατείνομαι δεν σημαίνει ότι συνειδητοποιώ δια βοής.

Εν μέσω καλοκαιριού, διακατέχομαι από την καλλιέργεια της αυταπάτης. Πείθω τους γύρω μου ότι υποτάσσομαι στην τρέλα που επιφέρει η ανήθικη αυτονομία. Τραγέλαφος που τα βρήκε όλα έτοιμα, αναλύοντας εκ βάθρων τα κακώς κείμενα. Οι Έλληνες είναι τόσο κακομαθημένοι που δεν απέχουν πολύ από τα μεσοαστικά στρώματα όταν διαδήλωναν κατά των μαύρων στην Αγγλία των ’70s. Ο κατεστημένος πυρήνας του συλλογικού φαντασιακού τρώει ωμό τον αποδιοπομπαίο τράγο που ονομάζεται πλουτοκρατία. Συντηρητικοί με ακροδεξιές τσέπες, προλετάριοι με δεξιές τσέπες, αυτονομιστές που θαυμάζουν τους τρομοκράτες του IRA, χαιρέκακοι που αρθρογραφούν υπέρ της 17Ν. Αισθάνομαι μόνος διότι δεν ανήκω πουθενά. Όλα τα σκύβαλα που εκπροσωπούν την καθεστηκυία τάξη που αποφασίζει για τις αξίες μας και τον φιλοσοφικό μας κώδικα, έχουν την ψευδαίσθηση ότι επηρεάζουν τα δρώμενα με αυτοκαθορισμούς ψευδοκαντιανής μέθεξης για το θεαθήναι. Χωρίς κανόνες και απουσία μεταναστευτικής πολιτικής, ανίκανοι στην σαχλή επιχειρηματολογία της ανεκτικότητας λόγω πολυπολιτισμικότητας, απουσία κοινωνικού ελέγχου λόγω αναρχικής βεβιασμένης φιλολογίας, δεν αναμένεται πτώση της θερμοκρασίας αλλά επιδείνωση της ψυχικής υγείας με πυροβολητές στην θρασύδειλη κι απελπισμένη ενδοχώρα.

Likes(1)Dislikes(0)

2 Σχόλια to “Ελευθερία”

  • Αρβανιτακης Πετρος says:

    Βλεπω -- ουχι δια-βαζω αλλ ουτε αναγιγνωσκω -- τα κειμενα σας. Κι αναρωτιεμαι εαν ειμαι θλιβερα μοναχος μπρος στο απροσπελαστο του συμπεπυκνωμενου Λογου σας. Βλεπω, διοτι αυτο το ρημα ισως αποδιδει την θρυμματισμενη και ελαχιστως μερικη κατανοηση μου. Εν τουτοις γοητευομαι διχως να μπορω να εξηγησω το γιατι. Αλλα υποπτευομαι... Χιλιομετρα αχρηστου διαδικτυακου λογου ανευ αιτιας η σκοπου οπως ακριβως του παροντος σχολιαστου τρομαρα μου... Μονο εσεις υπαινισεστε σαφως και ανατρεπτικως την Ποιηση... Την Τεχνη των Τεχνων μαζι με τη Μουσικη... Συνεχιστε!
    Τις ειλικρινεις ευχαριστιες και τα σεβη μας.

    Likes(0)Dislikes(0)

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *