Αδιάφορη χώρα

by theelfatbay on 2 Ιουλίου 2013

images

Μεταξύ συνωμοσιολογικού οίστρου και αιγυπτιακών σφαγών, επιλέγω την ηρεμία εν είδει φληναφήματος για τις ημέρες της μοναξιάς. Τα καλοκαίρια υπόσχονται αταραξία και ιδιαιτερότητες μπολιασμένες με φιλοσοφικά διαβάσματα της νιότης. Η γελοιότητα δεν είναι ίδιον των πολιτικών αλλά το χαρακτηριστικό συνεχές του όχλου που ψήφιζε τους ίδιους εκπροσώπους της αδιαφορίας, μεταξύ λαγνοεπετειακής έξαρσης και αντιδεξιού πυρετού για να μην διαφοροποιηθεί από το μαντρί που παρακολουθεί τηλεόραση, ξύνεται με ικανοποίηση λόγω αντισυστημικής σιέστας και επιθυμεί να βλέπει καμένα κτίρια στο όνομα της ανάπτυξης. Η ελληνική Αριστερά έκανε τόσο κακό σε οπαδούς και ιδεολόγους του δημοσίου, παρεισφρέοντας τόσο ύπουλα στο θυμικό τους, που απαιτεί δεκαετίες τώρα την κατάφαση και το δογματικό ψηφιδωτό, θυμίζοντας τους ακκισμούς της αυτοκράτειρας Ζωής και τα βάσανα της επιθυμίας.

Δεν υπάρχουν όρια πια. Δεν υπάρχουν κανόνες. Ο δημόσιος λόγος έχει εκπέσει, η ευγένεια θεωρείται αστικό κατάλοιπο, η πολιτική διαφορετικότητα τροφή για τα θηρία. Χωριάτες, αγράμματοι και δήθεν αντάρτες ετοιμάζουν τα όπλα για την κατάληψη των Ανακτόρων. Ο ενθουσιασμός εν Ελλάδι έχει όλα τα χαρακτηριστικά της λαϊκής θρησκείας. Ο Hegel θεωρούσε τους θεολόγους και τους εκκλησιαστικούς Πατέρες σοβαρούς πνευματικούς ταγούς. Στην μικρή χώρα που επαίρεται για τον ήλιο και το καρπούζι, παρατηρείται το εξής: άπαντες, ανακαλύπτουν την πιθανότητα να συμμετάσχουν στο πανηγύρι της αμετροέπειας, χρησιμοποιώντας την λατρεία για τα λάβαρα, το λεξιλόγιο της κατοχής, την ξαφνική λατρεία της δημόσιας ραδιοτηλεόρασης, τα ανθρώπινα δικαιώματα. Το λογικό σφάλμα έχει διαγράψει τον ολοκληρωτισμό του Πούτιν. Οι Ρώσοι είναι ακόμα ντυμένοι με μπολσεβίκικες επωμίδες, μασώντας ταμπάκο· πανέτοιμοι.

Η πολυτέλεια να αναλύουμε τον ναζισμό χρησιμοποιώντας γκανγκστερικές μεθόδους εθνικιστικής ιδιοσυγκρασίας έχει περάσει ανεπιστρεπτί. Η εκμετάλλευση του ήθους από αλιτήριους αναρχοφασίστες στον βωμό της ιστορικής εξέλιξης εκτός από χυδαία είναι ξεπερασμένη και προπαντός φιλοπόλεμη. Η αποτίμηση προδίδει την ηθική ευθύνη που οι Έλληνες αποποιούνται για να μην καταλάβουν το αυτονόητο. Άπαντες παραδέχονται αλλά ουδείς έχει τα κότσια να το πει δημόσια. Οι εικοτολογίες θάλλουν καθώς οι κατώτερες μορφές νόησης αφορούν τρίτους και ουχί εμάς. Η ευθυνοφοβία εξάλλου είναι γνώρισμα των θεωρητικών, των μνησίκακων και των χαοτικών που ηδονίζονται όταν παρακολουθούν το Σύνταγμα να βανδαλίζεται από κουκουλοφόρους, συριζοφασίστες και μπαχαλάκηδες. Το αισθητήριο της συνειδητοποίησης θεωρείται ταμπού αφού η τιμωρία επιβάλλεται τσάτρα πάτρα για τα κανάλια της αναβολής.

Τι μέλλει γενέσθαι; Θα ήταν τουλάχιστον ουτοπικό να προβλέψει κανείς τις εξελίξεις. Οι πολιτικά ορθοί ασχολούνται με τις εκφραστικές ακροβασίες για περισσότερη επισκεψιμότητα στα άρθρα τους. Τα χρήματα είναι το πρόταγμα της ιστορικοποίησης των μελετητών όταν εμείς δεν θα ζούμε. Τα αντίποινα απασχολούν το ποσοστό του πληθυσμού που ονειρεύεται τα γουναράδικα του Βελουχιώτη, την εξουσία των πολλών, τις κατ’ιδίαν συζητήσεις με πρόσωπα που κρύβονται πίσω από οθόνες, ομιλώντας περί προφητείας με ύφος Pressac που έτρεμε τα θύματα τύφου. Οι πολιτικές εξοντώσεις στη Λευκορωσία, τα υπολείμματα του χιτλερικού μίσους, η δυστοπία της εκδίκησης με το κάλυμμα της δικαιοσύνης δεν αφορούν τον εικοστό πρώτο αιώνα. Δεν αλλάζω γνώμη για τον κοσμάκη: ρουφιάνοι, εθελότυφλοι και συναισθηματικά ανάπηροι. Διαφέρω.

Likes(0)Dislikes(0)

4 Σχόλια to “Αδιάφορη χώρα”

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *