Μελαγχολικός αχός

by theelfatbay on 1 Ιουνίου 2013

Unknown

Ξεπερνώντας την αρχική μου πρόθεση να χρησιμοποιήσω τον Πλάτωνα, προβάλλοντας επιχειρήματα για την τέχνη της επικοινωνίας μέσω ανατροφοδότησης της ποικιλίας των νευρώνων, κατοικοεδρεύω στην κορυφή μιας καρφίτσας, εξαπολύοντας τα τελευταία ρινίσματα επικοινωνίας στους εναπομείναντες μαγνήτες, λίγο πριν καταβυθισθώ στην λήθη, παρέα με τα χρώματα του Προυστ, την αμεσότητα της αμερικανικής λογοτεχνίας και ελάχιστη ποσότητα κρασιού από τα ποιήματα των Γάλλων αιρετικών. Καθώς στο εγχώριο παζάρι, τα συλλαλητήρια αποτελούν ζώνη αγνότητας για τις μετέπειτα ιδρωμένες σταγόνες στα μεταμεσονύχτια πάρτι της ισλαμοευεπίφορης βεγγέρας, φρονώ ότι δεν απομένει αρκετός αέρας για να κατακτήσω τις σκόρπιες ρίμες στον γλαυκό ουρανό. Σαν τον νιτσεϊκό Ιούδα που λοιδορείτο από τους Ρωμαίους πραίτορες. Ευελπιστώ ότι στην ανυπαρξία δεν θα συζώ με τον φασισμό του οίκτου των άλλων.

Αν και απολαμβάνω την αισιοδοξία, τις ρώγες απ’τα σταφύλια και την αποστήθιση από το αγαπημένο ποίημα της τίμιας αμηχανίας, κατακλύζομαι από την περιώνυμη βλακεία η οποία χαζεύει τα είδωλα στην τηλεόραση, προσπαθώντας να ανακαλύψει την έλλογη επίβλεψη του εαυτού που του αρέσει να χαζεύει τα αρνητικά των φωτογραφιών, κάτω από τσιτάτα ιστορικής σημασίας που αποβλέπουν στην δωρεάν πραγματικότητα. Η αντίληψη διστάζει στην βαναυσότητα των μαζικών θεαμάτων αλλά το αίμα χρειάζεται για το χρονογράφημα του μύθου. Μυστικά ηθικών θαυμάτων για τις εντυπώσεις, αιτιοκρατία με οικονομικό πρόσημο, φωνές στεντόρειες που αναλύουν την θλιβερή ύπαρξη με υπερβατικές μαύρες φουσκάλες ματαιότητας, για την φυλλάδα που μοιράζεται στις πολυκατοικίες. Κατάδυση στην αδιαφορία με το δάχτυλο να κουνιέται επιδεικτικά στην βαθιά δεσποτεία που εικοτολογεί για ένα χάδι στην μονήρη αυτονομία.

Ονόματα και ξεχασμένοι έρωτες, νευρόσπαστη ψυχολογία, μίσος για την σύντομη πορεία της εγκόσμιας συνθήκης που αναζητεί σύμβολα για να μην καταρρεύσει η συμβατική σοβαρότητα· η ψευδής ανυποταξία. Φταίχτες και θύματα, άκρατος λογοκεντρισμός για την απαραίτητη αχλή της καταπτοημένης γραφής που δεν την καταλαβαίνει κανείς. Ψυχολογία αποφασισμένου για όλα αυτοκράτορα· σαν τον Ερρίκο Γ’που καθαίρεσε τρεις Πάπες. Παραχωρήσεις για την απειροελάχιστη διατήρηση της εκλεπτυσμένης τελετουργίας στους μηδαμινούς παρίες που ονειρεύονται εξεγέρσεις, αναλύοντας Ζίζεκ με ύφος αδιάλλακτης ασυνειδησίας, θυμίζοντας τον χριστιανισμό που παραμένει σύμμαχος της μοναρχίας. Η ανάγκη των τρίτων να λησμονήσουμε το παρόν, στο όνομα μιας ηθικής των αλχημιστών που δεν γνώρισαν την εγελιανή ρουσφετολογία της μαζικής φρενίτιδας που αντιτάσσεται στον φαινομενικό εγωισμό με άφατο λόγο στα σκέλια.

Υπαρξιακές ανησυχίες για τον εσώτερο κόσμο που οραματίζεται καμένους κινηματογράφους. Κι όμως γίνεται. Καμένες επιχειρήσεις. Well done. Καμένα αυτοκίνητα· καμένα πανεπιστήμια· καμένη όαση για τα τσιτάτα της αναρχίας. Αντισημίτες, φασίστες, υπασπιστές της φαιοκόκκινης μισανθρωπίας, αγράμματοι σεινάμενοι κουνάμενοι· καχύποπτοι, εμπρηστές, συριζοφασίστες, αντιευρωπαϊστές, χωριατοφασίστες· ανιστόρητοι, επίορκοι, αναρχοτσολιάδες, σούργελα με τον επίτομο τόμο του Μπακούνιν ανά χείρας. Η ελεύθερη βούληση είναι το κάλυμμα της εξουσίας. Ο όχλος καίει για να μην καεί απ’την ίδια του την ασημαντότητα. Η όμορφη μέρα που αυτοβαφτίζεται βροχή για να κρύψει τα συντηρητικά της ένστικτα· το μένος της για τον πλούτο που τον θέλει δικό της. Μελωδίες που ερμηνεύουν την μνησικακία με τρίφυλλα ελατήρια κριτηρίων με βάρκα το άγνωστο. Μεσαιωνιστές με γλωσσική συνείδηση ναζί· για το καλό μας.

Likes(0)Dislikes(0)

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *