Μια λίβρα ζάχαρη

by theelfatbay on 8 Μαΐου 2013

Unknown

Η ανία αφορά την μονότονη έξη για τα στιγμιαία ξεσπάσματα απολυτότητας. Δεν αναφέρομαι στα θέματα της γραφής με τα οποία ασχολήθηκαν επισταμένως ο Rousseau και ο Husserl. Υπάρχει στην εγχώρια λόξα, μια ψευδής πλατωνική εμμονή όσον αφορά τις ιδέες οι οποίες μέσω της μορφής, πίνουν την αθανασία σε πλαστικά ποτήρια μιας χρήσης. Η λανθασμένη προσέγγιση στην ανατροφή με παραδοσιακούς όρους, αποτελεί ίδιον του κοσμάκη στα εγχώρια λασπώδη θέσφατα, καθώς ο άνθρωπος δεν ζει αιώνια αλλά τα απωθημένα κρατούν τα σκήπτρα του λογοκεντρισμού, αποβάλλοντας την καρδιακή ανακοπή, τον καρκίνο ή το εγκεφαλικό επεισόδιο, δεδομένου ότι η επικράτηση του φιλοσοφικού κομπασμού αρέσει στους θιασώτες που μετεωρίζονται πάνω από τον απόντα πολιτισμό, σαν τον Αριστοτέλη που αποστρεφόταν την περίφραση και την ανομία, ξεχνώντας ωστόσο ότι το σαρκίο σαπίζει και η λήθη επικάθεται στην απούσα ανατομία χαζεύοντας το κενό με τα δικά της φληναφήματα ερμηνεύοντας υστερόβουλα.

Η πολιτιστική ταυτότητα αυτής της βάρβαρης χώρας, εκτός από τα οθωμανικά κατάλοιπα, διαιωνίζει οτιδήποτε λέγεται με παρμενίδεια χρυσόσκονη, νομίζοντας ότι αυτό που θα γραφεί στα δύο λεπτά της δημοσιότητας στα προβληματικά βάραθρα των κοινωνικών δικτύων, θα αντέξει αιώνια όπως οι βιτρίνες του καπιταλισμού, οι ομιλίες του δικτάτορα Τσαουσέσκου και το ανατολικό Σικάγο της Ιντιάνα που παράγει τον χάλυβα. Οι ασυμβατότητες προδίδουν τις ατελείς παιδαγωγικές αξίες αφού η κριτική σκέψη, η αδιαφορία του κοινωνικού καταμερισμού της εργασίας και τα κατά το δοκούν πολιτικά συμπεράσματα, δημιουργούν τα στρατόπεδα της φυσικής ανωτερότητας δεδομένου ότι όλοι έχουν δίκιο στις συνδυαστικές προτάσεις για δικαιοσύνη, ευημερία και ποσοστιαίες επιτυχίες στις μορφωτικές διαδικασίες. Διακριτές οντότητες με δήθεν εμπλουτισμένες ταυτότητες. Η λογική συνέπεια δεν είναι νεοελληνικό προτέρημα για μια ισχυρή αυτόνομη διαδραστικότητα, η οποία μέσω του νόμου ζητά το αυτονόητο, ούσα υπεύθυνη.

Σε κάθε δήλωση αναγνωρισμένου προσώπου, η ψευδαίσθηση ότι με μια ανάρτηση ή ένα τσιτάτο, οποιοσδήποτε απορρίπτει με την άποψή του το συγκείμενο του ποιητή ή του πεζογράφου, αποκτά μέσω της στιγμιαίας περιφρόνησης του αμφισβητία, την αποκλειστικότητα της ακριβοθώρητής του αλήθειας στους απανταχού αναγνώστες, λίγη σημασία έχει. Οι στρατευμένοι αριστερόπληκτοι, θολωμένοι από την μαγειρίτσα λόγω εθιμικής σεμνοτυφίας στο βαλκανικό βόθρο που δεν έχει ακόμα συνέλθει απ’τα βεγγαλικά της δυστυχίας, θυμίζουν την αγωνία του Καρλομάγνου για την ασφυκτική προστασία των υπηκόων του, τους μισότρελους Προτεστάντες και την ενόχλησή τους όταν ο εγγονός της Μαρίας Στιούαρτ ανέβηκε στον θρόνο, τα δικαστήρια της Ανατολικής Γερμανίας με τους χωρικούς ειρηνοδίκες, τους επιφυλλιδογράφους εχθρούς του Ρούζβελτ, που έπλητταν την ψυχική ισορροπία των Δημοκρατικών, με άλλοθι τον απομονωτισμό για την κοινωνική πόλωση, που δικαιολογεί την σφοδρότητα για άναρθρες φωνές απολυτότητας.

Η καθημερινότητα αντί να καθορίζει τον συμβολισμό, την ορθολογικότητα και την αυτονόμηση του ριζικού φιλοσοφικού επιπέδου σε μια υπερβατική τάξη αναστοχασμού για τους Θεσμούς, τους Νόμους και την Δημοκρατία, αναλίσκεται σε αντινομίες δήθεν μαρξιστικής εμπειρικής μελέτης για τον προλετάριο ψυχωτικό με την αισθητική του 19ου αιώνα. Η κοινωνική ανωνυμία μεταλλάσσεται σε ένα αντικείμενο εκμετάλλευσης για τα sine qua non παραληρήματα των ορισμένων -από πού άραγε- πιονιέρων: το διαδικτυακό gay magazino 10% δωρίζει ομοφοβικές ταμπέλες, τα παλαιοκομμουνιστικά blogs χρίζουν τον Καστοριάδη φασίστα, οι στρατευμένοι σταλινοφασίστες με τα θλιβερά άβαταρς του e-globbing.blogspot.se, προπαγανδίζουν σαν τοκογλύφοι ψυχαναλυτές της μιζέριας και του μίσους, τον σοσιαλιστικό παράδεισο pars pro toto. Ξεχνώ ωστόσο το αυτονόητο: το πολιτικό ήθος προϋποθέτει παιδεία, σοβαρότητα και υπευθυνότητα. Κάτι που οι προαναφερθέντες και οι αφανείς δεν έχουν αφού η συνείδηση χρειάζεται κάλυκες ευγνωμοσύνης και πληρότητας. Τα σάλια στον τοίχο σας, τσογλάνια.

Likes(0)Dislikes(0)

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *