Όνειρα

by theelfatbay on 20 Ιανουαρίου 2013

images

Το παρόν άρθρο δεν θα ασχοληθεί με το απόν ήθος των αυτοαποκαλούμενων «αριστερών». Χρήζει εμβριθούς ανάλυσης καθώς το θέμα είναι πολύπλευρο, νοσηρό και αδιέξοδο. Προσωπικά, δεν ασχολήθηκα με φαντάσματα του παρελθόντος, ούτε βεβαίως είχα την ψευδαίσθηση μιας κομμουνιστικής κοινωνίας. Όταν ο Χρουστσόφ έκλαιγε ενώπιον του Στάλιν αφού ο τελευταίος δεν απελευθέρωσε τον γιο του φαλακρού βοσκού, οι μάσκες έπεσαν στους θαλάμους της ζοφερότητας και της τρομοκρατίας. Η ηθική της Αριστεράς προϋποθέτει τρία πράγματα: σεβασμό στους θεσμούς, στους νόμους και στα ιδεώδη της Δημοκρατίας. Η εμμονή των ψηφοφόρων στα φαντασματικά τοπία της σοβιετικής αυθεντίας είναι εξοργιστικά αήθης, νεκρόφιλη κι αποκρουστική. Η ψυχοσεξουαλική ανάπτυξη πηγαίνει πακέτο με τον πεσιμισμό, την άκρατη φαινομενολογία και τα συνθήματα ανατροπής με χνότο που μυρίζει ρόκα και εκμέκ παγωτό, λόγω ρουστίκ κληρονομιάς για να παίζουν οι απόγονοι, ζωγραφίζοντας με μαύρο μαρκαδόρο την δυστυχία των γονιών τους, τα πορτρέτα του Όσκαρ και καμένες σημαίες με περίσσιο μίσος.

Το πρόβλημα των ψηφοφόρων δεν είναι πολιτικό αλλά βαθιά συντηρητικό. Ό,τι διαμείβεται δεν έχει να κάνει με χαρά και αμφισβήτηση αλλά με εν δυνάμει δολοφονικά ένστικτα διότι η κυβέρνηση άγγιξε το πορτοφόλι του Έλληνα. Τα χρόνια της Μεταπολίτευσης, μπολιασμένα με δήθεν αντιφασιστικό μελάνι, συνδικαλιστικό στρατό και ονειροπαρμένα βαλκανικά εμιράτα με σήμα το σφυροδρέπανο, δεν μπορούν να κοιτάξουν πίσω απ’την κουρτίνα για να μην δουν κατάματα τις μούμιες που δημιούργησαν, προσκυνώντας τες για να μην αποκοπούν από τον κρατικό κορβανά. Στην ουσία του προβλήματος, εγκαθιδρύθηκε η παγκόσμια επανάσταση που θα προέλθει μόνο απ’το προλεταριάτο. Οι νεκροί των δύο Παγκοσμίων Πολέμων, οι δοξασίες των αρχαϊκών κοινωνιών και η θρησκευτική προσήλωση στο πολυσήμαντο σύνολο της κουτοπόνηρης αμφισημίας, προδίδουν το προφανές: οι πιονιέροι των ανασκολοπισμένων πτωμάτων και της ρακής, δεν έχουν ιδέα για το αποτέλεσμα των πράξεων αλλά παίζουν με τα κανόνια λόγω ανίας.

Εν ολίγοις, θυμίζουμε πολίτες της σταλινικής περιόδου όπου η απούσα πολιτική μόρφωση και η ανύπαρκτη γενική παιδεία πολλών νέων στελεχών, όπως μας ενημερώνει η Κατσόβσκα, οδήγησαν στα γνωστά αποτελέσματα του ολοκληρωτισμού και του πνευματικού σκότους. Φυσικά στην περιοχή του Βόλγα και στην νότια Ρωσία διαμορφώθηκε το αναρχικό κίνημα με χαρακτηριστικά παρτιζάνων για ξεκάρφωμα, κάτι που διαμορφώνεται στο σημερινό εγχώριο τζετ σετ του λούμπεν πληθυσμού, ο οποίος ακούει Nick Cave σε flac αρχεία, διατρανώνει το μότο «θα λέω ό,τι γουστάρω» και προδικάζει τα μελλούμενα με στόμφο τσάρου λογοκριτή που εξαφανίστηκε χωρίς πολλά-πολλά στη επανάσταση του 1905. Οι φιλελεύθερες προσπάθειες του Αλέξανδρου Β΄για λιγότερη λογοκρισία εγκαταλείφθηκαν όταν θερμοκέφαλοι ρωσοφιλόδοξοι, αποπειράθηκαν να τον δολοφονήσουν το 1866. Εν δυνάμει δολοφόνοι και τρομοκράτες βρίθουν στα κοινωνικά δίκτυα, σε μικροαστικά ενδιαιτήματα και χυδαία γραφόμενα for the love of horror.

Για πολλοστή φορά, τα πράγματα είναι ξεκάθαρα, οι συμβολισμοί καθ’όλα ουδέτεροι και τα όνειρα για τον θώκο του κομισάριου υπερτερούν της σκληρότητας της βασίλισσας Ισαβέλλας. Το αριστερίζον πόπολο, βαθύ ΠΑΣΟΚ με κίτρινα καπέλα ακτιβισμού, όπως αυτό που φοράει ο Φωτόπουλος της ΓΕΝΟΠ-ΔΕΗ στα κατά καιρούς καραγκιοζιλίκια του, η άγνοια κινδύνου, οι μαρξιστικές έννοιες που διαιρούν την κοινωνία με ψήγματα ανταγωνιστικότητας για την απαραίτητη χρυσόσκονη πηχυαίων τίτλων στο λυκόφως και το ανασφαλές κολάσιμο με αταβιστική γούνα για την αγχολυτική απόδειξη του στερεοτύπου που αγχώνεται ν’αποδείξει κάτι, προδίδουν με εξαιρετικό τρόπο αυτό που κρύβεται για να μην το εκμεταλλευτεί ο γράφων: κριτές και κρινόμενοι, εκ του ασφαλούς ορμώμενοι, ακκιζόμενοι με κείμενα Ντοστογιέφσκι και ποιήματα Μαγιακόφσκι, εκτοξεύουμε κορόνες αυθεντικότητας εκατέρωθεν, επειδή κατά βάθος γνωρίζουμε ότι χάσαμε λίγα αλλά δεν τιμωρούμαστε για τα πολλά.

Likes(0)Dislikes(0)

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *