Τρέλα και Τίποτα

by theelfatbay on 15 Ιανουαρίου 2013

images

Θαυμάζω πολλούς φιλοσόφους. Τον καθένα για διαφορετικούς λόγους. Σε αυτόν που βγάζω το καπέλο είναι ο Foucault που τόλμησε να αντικρίσει από κοντά την τρέλα. Συγκεκριμένα ο διαπρεπής Γάλλος καταδίκασε την καταδίκη της τρέλας από την λογική, εξιστορώντας την ιστορία της ίδιας της τρέλας χωρίς να χρησιμοποιήσει την γλώσσα της ψυχιατρικής για την τρέλα. Αν τα κατάφερε; Ο Derrida μέσω του Descartes, ο Lacan με τον διπλό χαρακτήρα της παράνοιας, ο Stefan Zweig που ήταν πολέμιος του φυλετικού και εθνικού πεπρωμένου, ερμήνευσαν την προσπάθεια του Michel χωρίς την αλληλουχία του χρόνου να βιάζει τα αγχωτικά deadlines. Εξάλλου ο ετεροχρονισμός αποτελεί ίδιον των ηλιθίων αλλά και των υπερευαίσθητων. Δεν υπάρχει απάντηση που να ικανοποιεί την περιέργεια του βιβλιοφάγου. Το σίγουρο είναι ότι στην ημεδαπή, οι προαναφερθέντες θα ξαναδιάβαζαν τον Άγιο Αυγουστίνο αφού η επιστήμη αποτυγχάνει στα εγχώρια πολιτικά πλέγματα που θυμίζουν το καλβινικό αλάθητο.

Επειδή θεωρούσα ανέκαθεν υποκριτικό και τουλάχιστον αήθες, το γραφικό ημιαναλφάβητο απρόσωπο ασκέρι του αναρχοφασισμού, του Ριζοσπάστη και των αντιφασιστοφασιστοειδών, με την βοήθεια της λογικής και της εύψυχης τέχνης της γλώσσας, αντιλαμβάνομαι το εξής παράδοξο: η αντιΔημοκρατική έξη τροφοδοτεί με ζέση αυτό που ο Πλάτωνας ανέφερε για την ποίηση. Παραλλάσσω το χωρίο του τελευταίου για να εξηγήσω καλύτερα το προφανές. Όλη η κινητοποίηση της Αστυνομίας στις βίλες Αμαλία και Καραγιάννη δηλούν το οξύμωρο της κοινωνικής ξένωσης. Μουρλοκακομοίρες ακτιβίστριες, συνθηματολόγοι, συνωμοσιολόγοι, νεοφυείς του εργατικού κινήματος, κάτοχοι μαρξιστικού πτυχίου, μαξιλαρόπληκτοι με φωτογραφίες της Ρόζας Λούξεμπουργκ για την απαραίτητη ταυτότητα πιστοποίησης συντροφικών μαχαιριών, ανεμίζουν τις σημαίες της άγνοιας με βάρκα την ελπίδα, τα όπλα και τις λαιμητόμους στο Σύνταγμα. «Ο ποιητής δεν είναι καθόλου απαραίτητο να γνωρίζει τι κάνει». Καμία αρχέγονη αξία δεν διαιωνίζεται ωστόσο με το κυνηγητό στα σοκάκια των Εξαρχείων και στην πλατεία Αμερικής.

Αναλώνομαι σε αναλύσεις ενός διαρκούς ξεριζώματος που τρώει τον εαυτό του, μεταθέτοντας ευθύνες σε τρίτους με την ουρά στα σκέλια, δείχνοντας με το δάχτυλο τους φταίχτες πίσω από καντιανές παραστάσεις ενός δεχομένου εν γένει. Οι αρχαϊκές κοινωνίες δεν έχουν τίποτα να ζηλέψουν από το ελληνικό μοτίβο. Τα οργανωτικά σχήματα τα οποία ο Καστοριάδης αφαίμασσε ως έσχατη προϋπόθεση μίας ρητής θέσμισης, καταρρέουν λόγω απειθαρχίας στον νόμο. Η κοινωνιογενετική προοπτική εξαϋλώνεται μπροστά στο εγωλογικό τοξικό ασυνείδητο που τρέφεται με βάρβαρο σκεπτικισμό χωρίς ουσιαστικό αντίκρισμα. Η πραγματικότητα δεν αφορά πλέον το αδιάφορο δικαστικό σύστημα, την πολυνομία, την κομματική τελεολογία στα πανεπιστήμια, την πνευματική ωρίμανση, την αδιαφορία έναντι του δημοσιονομικού χάους, την τήρηση των ορίων της προσωπικότητας. Ο Αισχύλος θα εξέπληττε το εμφυλιακό ασκέρι καθώς στους Πέρσες δεν υπάρχει ο παραμικρός υπαινιγμός υποτίμησης ή μίσους ασχέτως της μεγαλομανίας του Ξέρξη για δεσποτισμό με οποιοδήποτε τίμημα στο ανθρώπινο σώμα.

Η απλότητα χαρακτηρίζει τους αιθεροβάμονες αλλά δεν έχω πρόβλημα αυτοπροσδιορισμού. Η ανακύκλωση της όποιας πορείας αλληλεγγύης για το πέταγμα ενός κουνουπιού, οι κραυγές σταλινιστών σε γειτονιές κι αλάνες, η ψυχολογία κατατρεγμένου αριστερού που είναι δυστυχισμένος επειδή τον κυβερνά το κεφάλαιο, η φύσει μιζέρια και τα αντάρτικα όνειρα για μια Λαϊκή Δημοκρατία δεν οδηγούν πουθενά. Το καθημερινό τσίρκο στα ΜΜΕ και στα κοινωνικά δίκτυα, προσφέρει θέαμα και απειλές πανταχόθεν διότι μας άγγιξαν το πορτοφόλι, το αφράτο όνειρο των μπουζουκερί, την εξοργιστική αδιαφορία μας για τους θεσμούς, το προχειροφτιαγμένο έδεσμα που περιελάμβανε πιστωτικές κάρτες, βλακεία και αγένεια, κουτοπονηριά και συμπύκνωση παντοδυναμίας με το απαραίτητο χωριάτικο πείσμα. Δεν με αφορά η τυραννία των πολλών· νομίζω το έχω ξαναγράψει. Αυτό που επιθυμώ είναι ηρεμία, ασφάλεια και περισσότερη Δημοκρατία εναντίον της τρέλας και του απόλυτου Τίποτα.

Likes(0)Dislikes(0)

2 Σχόλια to “Τρέλα και Τίποτα”

  • Albert says:

    Ναι, κοίτα όμως που ξαφνικά το να θέλεις λογική και ασφάλεια (η οποία δεν είναι παρά η ψυχική αίσθηση ότι το κοινωνικοπολιτικό περιβάλλον διέπεται από στοιχειώδη νομιμότητα και προβλεψιμότητα) σε κάνει φασίστα.

    Σήμερα έμαθα ότι η πρακτική αυτή λέγεται "Reductio ad Hitlerum"

    Likes(0)Dislikes(0)

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *