The Sheltering Sky

by theelfatbay on 14 Ιανουαρίου 2013

Unknown

Είναι γεγονός ότι ο Montesquieu είχε δίκιο. Ακόμα και η σιωπή, σε περιβάλλον λογοκρισίας, λέει πολλά. Στην καθημερινότητα των social media, η διαφορετική άποψη υποτάσσεται στην πολιτική ορθότητα, στην λεκτική βία, στο βάπτισμα της φασιστικής ιδιότητας από παράφρονες κουκουλοφόρους, στον βιασμό των εννοιών με περίσσεια μίσους εναντίον της αστικής τάξης, τότε που η τελευταία σκιρτούσε τον 11ο αιώνα για να γίνει πεταλούδα και να πετάξει απ’το λευκό κουκούλι. Οι αναγνώστες του Bataille, υποφέρουν απ’τον διεγερτικό πόθο του ίδιου του θανάτου, όπως υποστηρίζει ο νομπελίστας Coetzee. Στην Ελλάδα, μετά τις ριπές από καλάζνικοφ στο γραφείο του Πρωθυπουργού, οι θιασώτες wannabe δολοφόνοι, ξερνούν τα εφηβικά τους αποβρόχια, κουβαλώντας αυτόματα αντανακλαστικά κενής σημασίας· το σεξ απελευθερώνει τον αχό του πολιτισμικού κύκλου, στρίβοντας με ακκισμούς το τελευταίο τσιγάρο, πριν το χάος.

Ο κ. Γλέζος ομιλεί για το ενδεχόμενο επίθεσης παρακρατικών οργανώσεων, φίλιες στην ΝΔ. Το γονίδιο του κατατρεγμού σε όλο του το μεγαλείο. Αντί να καταδικάζουμε την πράξη, κοιτάμε πίσω απ’το παραβάν για ύποπτες μούρες. Τα ίδια διαμείβονται για τον Εμφύλιο. Όλοι γλείφουν τα φισίγγια των κομμουνιστών ανταρτών προς χάριν ακτιβισμού και διακανονιστικής μέθης. Θεωρείται περιττή η σύνθεση της υποκειμενικότητας, το διαρθρωμένο νόημα των αφορμών, τα σημαίνοντα συλλογικώς διαθέσιμα· για να γίνεις δεχτός στην αγέλη, χρειάζονται διαπιστευτήρια αγωνιστικότητας. Ο αναρχοφασίστας Παρανουαρικός που λήστεψε υποκατάστημα τράπεζας στην Πάρο, σκοτώνοντας έναν πολίτη, θεωρείται παράδειγμα προς μίμηση καθώς οι ποπολάροι του πνευματικού κανιβαλισμού, χρησιμοποιούν την βεβιασμένη τυραννία ως θέσφατο για τον νευρωτικό και ασυνείδητο πόθο τους. Οι ψυχαναλυτές κατέγραψαν από νωρίς την ασάφειά τους.

Δεν υπάρχει κοινωνιολογικός μέσος όρος. Τα πάντα αναλώνονται με αισχρή γλώσσα, θριαμβευτικά ξεσπάσματα και ακοινώνητη τρομοκρατία προς υπεράσπιση ολοκληρωτικών αξιώσεων, με το μάτι θολό στην κάννη. Το Δημοκρατικό φρόνημα απουσιάζει απ’την δικτατορία των πολλών, με χαριτωμένες αμφισημίες όπως στα χρόνια του Στάλιν, για ν’αποφεύγονται τα διαδικαστικά δικονομικά τερτίπια και να διαφυλάσσεται το προφίλ του «καλού παιδιού» στα διαδικτυακά σαλόνια. Εξάλλου, το πολιτικό σθένος εξασθενεί στις συνεργασίες μεταξύ άκρων. Όταν ο εθνικοσοσιαλιστής Hermann Göring εξελέγη πρόεδρος του Reichstag συνεργάστηκε με το κόμμα του Κέντρου, υπό τα χειροκροτήματα των ναζιστών με το άλλοθι της παράδοσης και του κοινωφελούς αγώνα· ο Τσίπρας έλαβε την αναμενόμενη απάντηση από τον Schäuble. Τι θα κηρύξει με την επιστροφή στις επάλξεις; Το κάψιμο της Βουλής και την επιστροφή στο Κρεμλίνο;

Με την είσοδο του ΔΝΤ στην βαλκανική όαση, αποκαλύφθηκε ό,τι ψεύτικο και ανορθολογικό κρυβόταν στις λαγόνες και στα συνδικαλιστικά χωριά των μυστακοφόρων αεριτζήδων. Φοβάμαι ότι δεν μας αφορά η εξέλιξη της κοινωνίας, δεδομένου ότι η ιστορικότητα καλύπτεται με τον αντικαπιταλιστικό μανδύα για όλους αυτούς που συσσωρεύουν φαντασιακό χρόνο για τις μοναχικές παλινωδίες τους, με πρόταγμα την μεταδοτική παραλλαγή, τους βανδαλισμούς και τις απειλές λόγω πόζας κι ονόματος στην πιάτσα. Οι φρικωδίες των ναζί, πόρρω απέχουν από την μυθική διαθέσιμη δομημένη θέαση του μπαρουτοκαπνισμένου ποίμνιου: το παραλήρημα της ιδεολογικής πολυπλοκότητας εν είδει ορμέμφυτου φονταμενταλισμού, οι σπασμωδικές κινήσεις για τον απαραίτητο ήχο και το κομματικό πείσμα, προδίδουν αυτό που ξέρουμε ήδη: Τα πράγματα είναι ειλημμένα και ο αστικός μύθος της αριστεροδεξιάς έχει πεθάνει. Οριστικά.

Likes(0)Dislikes(0)

2 Σχόλια to “The Sheltering Sky”

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *