Για την ιδεολογία του μίσους

by theelfatbay on 26 Δεκεμβρίου 2012

images

Το δυσάρεστο συναίσθημα της βεβιασμένης συμμετοχής στις ξεπερασμένες ιδεολογίες του μίσους, παραμένει πρωτεύον συστατικό στους βρόμικους δρόμους της Αθήνας, όσο κι αν οι φανατικοί έχουν αντικαταστήσει την ευωχία με το πατροπαράδοτο ελληνικό όνειρο που περιλαμβάνει μιναρέδες, μπαχαρικά, μανιάτικα μοιρολόγια, αντάρτικο πείσμα, ελληνικές σημαίες, κολεκτιβοποίηση ανάμεσα στην άναρχη ρυμοτομία του κλεινού άστεος, μαρξιστική παράνοια με την απαραίτητη θανατολαγνεία, αρειμάνιους καπνιστές που έχουν την αποκλειστικότητα των αφορμών κι αιτιών του ισπανικού εμφυλίου, ερμηνεία του νόμου κατά το δοκούν με την επίκτητη μαγκιά της απόρριψης, ενδελέχεια στην τήρηση της συνθηματολογίας με το φιλομωαμεθανικό ασκέρι, με αποκορύφωμα τις μούτζες στην Βουλή κι αμεσοδημοκρατικό μένος με ψυχολογία Όθωνα που λάτρευε την Μεγάλη Ιδέα μέχρι το 1864 που έφυγε απ’την ημεδαπή μπανανία παρέα με την Αμαλία, υπενθυμίζοντας την έμφυτη εθνική δουλοπρέπεια και το ετερόκλητο του όχλου.

Όλες οι ιδεολογίες απέτυχαν· ειδικά ο σταλινισμός και ο ναζισμός, συνεργάστηκαν μεταξύ τους με τέλεια άρθρωση και απαράμιλλη συνεννόηση, εξοντώνοντας εκατομμύρια σε στρατόπεδα συγκέντρωσης, γκουλάγκ, υπόγεια και φυλακές, εκβιάζοντας το αντίπαλο στρατόπεδο των αγγλογάλλων, με επιδόρπιο ένα μεγάλο μέρος της Τσεχοσλοβακίας για αρχή, πολωνικά έθιμα και μυστική αλληλογραφία κάτω απ’το βλέμμα των αναρχοφασιστών της FAI, των ιδεοληπτικών κομμουνιστών, των τροτσκιστών και των Δημοκρατικών που ηττήθηκαν κάτω απ’το ίδιο τους το μίσος, αφήνοντας τον Φράνκο να παρελάσει στην Μαδρίτη, με τις γελοίες μοσχοβίτικες δίκες του ’36 και ’37 να θάβονται κάτω από μανιφέστα, διασπάσεις και φρικτή προπαγάνδα υπό την σκέπη της δίκαιης κατανομής του επιθανάτιου ρόγχου στα τακτικά μέλη που ρουφούσαν αίμα, όνειρα και ουτοπία για μια κοινωνία ίσων. Φυσικά η δυτική σκέψη, είτε φωνητικά είτε νοηματικά, κατοικοέδρευσε στο μονοσήμαντο πυρετό του φθόνου και του πάθους για εξουσία και σήμανση.

Δυστυχώς η Ιστορία δεν έχει διδάξει τίποτα το πόπολο που βρίζει αυτούς που ψήφιζε τριάντα χρόνια· το σοσιαλιστικό χρήμα με αριστερό μανδύα κατατρεγμού, δούλευε μερόνυχτα για την ριζικοποίηση τυχόν αποριών με αφίσες του Πολυτεχνείου, πουτανιά Μελίνας και Δημοκρατικής σοφιστείας, δημιουργώντας ένα αισχρό φαντασιακό δικαιωμάτων, επιδομάτων και γοητευτικής αντίφασης στα κείμενα της «Αυριανής» και στις λαϊκές απογευματινές με Μπρεχτ και γλυκάνισο για τους αποτυχημένους βανδάλους που παίζουν κρυφτό με τους μπάτσους λόγω ανίας. Η οργή και η μνησικακία χωρίς επιχειρήματα, στο όνομα του νεοφιλελεύθερου λάθους, εξακολουθεί να ταΐζει σοσιαλφασιστικά όνειρα, ανέφικτες θεωρίες, νεοναζιστικά φυτώρια κι αναρχικές αναπηρίες με πρωτοφανή αγριότητα και ψευδοφιλοσοφικό φθόνο, βάζοντας στην άκρη τον ίδιο τον Παρμενίδη και την θεωρία του μηδενός καθώς ο Τσίπρας χαϊδεύει και χειραγωγεί την αμορφωσιά, τους δικαιούχους και τους αντιμνημονιακούς, κρίνοντας εξ ιδίων τα αλλότρια πετώντας κοτσάνες.

Στην κατακερματισμένη Ευρώπη και στον Ειρηνικό της ιαπωνικής αιματοχυσίας, πάθη και δυστυχίες αναλώθηκαν για τις ιδέες και τους συμβολισμούς της πεντάρας δεδομένου ότι η ουτοπία πουλάει, ασχέτως κομματικής ή απολιτικής περσόνας. Όταν ο Τσάρος Αλέξανδρος προμήθευε τον Καποδίστρια με 3.000 δουκάτα Ολλανδίας για τα λουτρά του τελευταίου στη Βοημία, ο Metternich καραδοκούσε στα συνέδρια για την τελευταία λέξη στην σκακιέρα, αδιαφορώντας για την ισορροπία της Ευρώπης και τον πνευματικό κανιβαλισμό στα αντισημιτικά πογκρόμ. Από τότε δεν έχει εκλογικευτεί τίποτα στο πολιτικό φέρεσθαι. Ενορμήσεις, ασυνάρτητες σκέψεις, απουσία intellection, άρνηση εξορθολογικότητας, αδιαφορία για νέους θεσμούς και διαυγή λόγο. Η ιδεολογία του μίσους ενδημεί με έωλες κορόνες απολυταρχίας σε μία χώρα που προδίδει αυτό που δεν καταφέρνει να κρύψει: την επιθυμία για αίμα κι εξουσία αφού εμείς έχουμε δίκιο και οι φασίστες έχουν άδικο. Μόνο που ο φασισμός δεν έχει χρώμα· αιώνες τώρα.

Likes(0)Dislikes(0)

2 Σχόλια to “Για την ιδεολογία του μίσους”

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *