Οδησσός

by theelfatbay on 24 Δεκεμβρίου 2012

images-1

Ίσως ο Τσίπρας ζηλεύει την απομόνωση του Τρότσκι ως εναλλακτικό κύμα πειθούς στο γλυφό πόπολο, όταν ο τελευταίος κάτω απ’το βλέμμα του Ατατούρκ, έγραφε την ιστορία του μπολσεβίκικου μίσους, διανθισμένο με φρούδες ελπίδες αναγέννησης αν και ο Στάλιν είχε άλλα σχέδια στην μελλοντική ατζέντα του, περίσσεια πείσματος και έξη για υποταγή και εντολές που εκτελούντο απνευστί απ’την Αυλή του. Ο πειρασμός της καζούρας είναι απαράμιλλος καθώς ουδείς δεν έχει τα κότσια να προβεί σε μεταρρυθμίσεις, φοβούμενος για το αποτέλεσμα που θα επιφέρει στις φατρίες: οι αναρχικοί δεν θα έχουν το τεράστιο κράτος να μισούν, οι σταλινιστές του ΚΚΕ δεν θα εκμεταλλεύονται την πολυνομία και το γραφειοκρατικό χάος για κορόνες ταξικής πάλης, οι συριζαίοι δεν θα υποδύονται το φιλολαθρομεταναστευτικό ασκέρι που κλείνει το μάτι στην έκνομη μέθεξη, η αμετροέπεια των ζηλωτών δεν θα σηκώνει παντιέρα για το φιλοσοβιετικό παρανάλωμα της φωτιάς, οι μπαχαλοαστοί δεν θα βανδαλίζουν ιδέες και μάρμαρα αν και το κενό ενέχει μπόλικη απειρία η οποία δεν κρύβεται στο τηλεοπτικό γυαλί με το ασόβαρο make-up.

Δυστυχώς, δεν μπορούμε να μιλήσουμε για την πολλοστή φορά της ελληνικής βλακείας στις πράξεις και στα λόγια, για να κερδίσουμε χρόνο απ’την εμβρόντητη ευρωπαϊκή ολότητα, καθώς η υπευθυνότητα και η συναίνεση στέρεψαν απ’το λιγοστό ούτως ή άλλως ήθος και την απαξία του Δημοκρατικού βήματος. Η τραγικότητα συναντά την ασχήμια, την ματαιοδοξία και τις συμμορίες της βίλας «Αμαλία» που οι καταλήψεις αποτελούν κατάλοιπο προεφηβικού παροξυσμού για αλιτήριους που πολεμούν το Κεφάλαιο και τον ρατσισμό με όρους αντιβικτοριανής πατέντας. Η μεσαιωνική θεολογία δεν έχει να ζηλέψει τίποτα απ’την γελοιότητα ενός κοσμάκη που ο ιστορικός εγκλεισμός του λόγω ποζάτης ευθιξίας και η εγωκεντρική αλληλεγγύη με φράχτες από κάρβουνο προς επίρρωση του προσωπικού εφιάλτη, σαρώνουν τους σωκρατικούς διαλόγους δεδομένου ότι η δυνατότητα ψεύδους δεν είναι μόνο εφικτή τελικά αλλά διέπεται από αταβιστικά πάθη σαν κι αυτά που έλαβαν χώρα στο Λονδίνο του 1901 με τον Λένιν και τον Λεόν πανέτοιμους για το πρώτο βόλι εναντίον του καπιταλισμού. Μόνο που εν έτει 2012 τα φυσίγγια είναι πολλά ακόμα.

Οι απεργίες, οι πορείες και οι κραυγές δεν έχουν καμία σχέση με τον Δημόκριτο και τον Κρατύλο. Η πεποίθηση ότι η φωνή του ανθρώπου αναζωογονεί τον κόσμο, η μαγική σχέση αναλογίας, ομοίωσης, ταύτισης, κατοπτρισμού όπως τα παραθέτει μαγικά ο Κωστής Παπαγιώργης στα κείμενά του, ζητήματα που απασχόλησαν την ελληνική σκέψη για αιώνες, δεν έχουν θέση απέναντι στους τηλεβόες, το παλαιοκομμουνιστικό ατομικό ασυνείδητο και στην κοινωνική ανθρωπολογία. Ο πολιτισμικός κύκλος και η κατάκτηση της ευτυχίας είναι αδιανόητα κι άκρως απρόσιτα απ’την πλειοψηφία που ονειρεύεται χαβιάρι, περισσότερα χρήματα κι επεξεργασίες παραπλάνησης για την σαχλή ετερονομία της. Η ευταξία εξάλλου προϋποθέτει εννοιολογική πειθαρχία και πολιτισμό ασχέτως εάν η ημεδαπή φούγκα πετάει στα σκουπίδια στίχους και νοήματα στο όνομα της ελευθερίας και της λαϊκής ετυμηγορίας, ξεχνώντας προφανώς ότι το κανιβαλιστικό πάρτι επί καραμανλικής εξουσίας (2004-2009) δεν ενόχλησε κάποιον αλλά αντιθέτως εποιούμεθα την νήσσαν, δακρύζοντας για τον απόντα κοινωνικό έλεγχο και την απαξία του νόμου αλλά κατά βάθος μεταθέταμε την ενοχή στην εξουσία του κράτους.

Η τρομοκρατία δεν προέρχεται από το σοκ των οριζοντίων περικοπών αλλά από κάτι πολύ χειρότερο: τους σοφιστές που παραλλάσσουν την παραδοσιακή οντολογία, τους μαοϊκούς και τους ακροαριστερούς που νομίζουν ότι η ποιητική είναι για τον κάδο απορριμμάτων, τους αναρχοφασίστες που ονειρεύονται φαιοκόκκινες σημαίες τσαλαπατώντας πάγιες ιδιότητες της ανθρώπινης υπόστασης, σταλινοπαθείς και βαλκανικές συνιστώσες του ΣΥΡΙΖΑ που αποπατούν σε ορθολογικές και ιδεατές επεξεργασίες, μουρλοκακομοίρες ακτιβίστριες που θέσει απονενοημένες, δυστυχούν και προβοκάρουν, διότι έτσι επιτάσσει η στυγνή κοσμοθεωρία τους, πολεμοκάπηλοι χρυσαυγίτες που σκόπιμα υποσκάπτουν το ήδη τεράστιο κενό της λαθρομετανάστευσης, οθωμανολάγνοι υποψήφιοι διδάκτορες που μπερδεύουν την πολυπολιτισμικότητα με τον πλουραλισμό, θολοαναρχοαυτόνομοι που χαϊδεύουν την προέκταση του καλάζνικοφ λόγω σεξουαλικής στενότητας με το άλλοθι του αντάρτικου πόλης, αντιδημοκρατικός εσμός που αυτό που επιθυμεί βαθιά είναι το χωριάτικο φαντασιακό με κλαρίνα, κουτοπονηριά, νηπιακή συνθηματολογία αδικημένου ξερόλα κι ακραιφνή ανευθυνότητα.

Likes(0)Dislikes(0)

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *