Ευτυχία

by theelfatbay on 2 Δεκεμβρίου 2012

Συνήθως πράττουμε το σωστό. Για να γίνω σαφέστερος νομίζουμε ότι πράττουμε το σωστό. Ό,τι κάνουμε αναδίδει το άλλοθι της δικαιοσύνης και των απόλυτων μεγεθών. Τα λάθη συσσωρεύονται με την απαραίτητη αχλή της πολιτικής ομάδας και της συνδικαλιστικής νομενκλατούρας. Είμαστε τόσο σίγουροι για την σύνθλιψη των κοινωνικών συμβολαίων που δεν μας ενδιαφέρει η ατομικότητα. Οι κομμουνιστές της ημεδαπής όταν επισκέφθηκαν την ΕΣΣΔ για πρώτη φορά, αντιμετώπισαν σωρεία σφαλμάτων και παραβιάσεων της προσωπικής ζωής αλλά γύρισαν πίσω με ανόητα επιχειρήματα για να δικαιολογήσουν το φρικτό κουφάρι της κυβερνητικής και διοικητικής εξουσίας. Οι γλωσσικές καταχρήσεις γκρέμισαν την φύση του συμβολισμού και του Ωραίου διότι έτσι πρόσταζε το Κόμμα. Ακραία ήττα αλλά περαιτέρω σιωπή.

Διαβάζοντας και παρατηρώντας την λεκτική βία στα κοινωνικά δίκτυα, διαπιστώνω τούτο: πέρα από την απαράμιλλη σάχλα και ισχυρογνωμοσύνη, καλλιεργείται η πεποίθηση ότι η στάχτη προηγείται της προόδου. Ψυχανεμίζομαι ότι στο μυαλό των οπαδών της υπέρμετρης ψευδοϊδεολογικής σχηματοποίησης, απουσιάζει η παιδεία της ψυχικής αυτοκάθαρσης μέσω της Τέχνης. Με απλά λόγια απαξιώνεται οτιδήποτε περιέχει το κάλλος, ως απόρροια αστικού ζόφου, ο οποίος οφείλει να καταβαραθρωθεί στον ιστορικό κυκεώνα της λήθης αφού η ομορφιά και η αρετή δεν έχουν θέση στο τοπίο των ριπών και του αίματος. Φαντάζομαι ότι το odium figulinum είναι εξαιρετικά ελάχιστο για να περιγράψει τις εγκαθιδρυμένες σημασίες των επαναστατών που αγοράζουν iphone, μιλούν για ρατσισμό κι ελευθερία χωρίς την συμμετοχή του κοινού, ωστόσο.

Οι αντιδράσεις πλέον, οι όποιες αντιδράσεις, δεν έχουν την παραμικρή σχέση με την καλαισθησία και την ανάλυση. Χωρίς να το επιθυμώ (δεν αναπολώ το παρελθόν· μου είναι αδιάφορο), ενθυμούμαι την περίοδο 1800-1950, όπου η Ευρώπη απέδειξε ότι μπορεί να δωρίσει πολιτισμό κι επιτεύγματα. Τα όρια και οι κανόνες χρειάζονται για να περιοριστούν τα χάσματα, τα λογικά σφάλματα και η ανοησία. Η φαρσοκωμωδία δεν είναι στιγμιαίο τραύλισμα αλλά πουριτανικό θέσφατο στις καθημερινές χειρονομίες. Αν ζούσε ο John Brown, αν δεν απαγχονιζόταν από το καθεστώς της δουλείας με την συμμετοχή της εθνοφρουράς, εικάζω ότι θα κουνούσε το κεφάλι, ασθμαίνοντας. Φυσικά η αισθητική θέαση του ωραίου, διδάσκεται. Στις επάλξεις, οι τοίχοι των πανεπιστημίων είναι βρόμικοι, καλυμμένοι με αφίσες και συνθηματολογία 19ου αιώνα.

Η Ελένη Γλύκατζη-Ahrweiler σε μία συνέντευξη στους Πρωταγωνιστές, είπε το εξής: «Ο Μάϊος του ’68 έγινε από τα πλουσιόπαιδα. Γιατί είχανε τα πάντα αλλά δεν είχανε την ευτυχία». Φρονώ ότι γίνεται το ίδιο στην χώρα που αγωνίζεται για τα επιδόματα κι όχι για τις μεταρρυθμίσεις. Οι τελευταίες αποτελούν το απαύγασμα της αμφισβήτησης και της ριζοσπαστικοποίησης. Άπαντες διέπονται από κρίση μίσους, ήθους και θαμπής βαλκανικής οπισθοδρόμησης με δικράνια αντιπολιτευτικού μένους, εμμένοντας στα απαράλλαχτα κενά διότι διαφορετικά η ύπαρξή τους καταρρέει. Ξεχνούν οι περισσότεροι, ότι για να διαφωνήσεις χρειάζονται τρία πράγματα: γνώση, διαύγεια και όραμα. Τίποτα απ’τα προγούμενα δεν υφίσταται. Το μόνο που θα γίνει το επόμενο λεπτό θα είναι η πληκτρολόγηση λέξεων από τους wannabe ανθρωπιστές στο twitter: «Ο φασισμός….».

Likes(0)Dislikes(0)

2 Σχόλια to “Ευτυχία”

  • Κύρα says:

    Ο φασισμός του ελληνικού παρασιτισμού είναι εξακτινωμένος τόσο στο πολιτικό όσο και στο κοινωνικό επίπεδο με αποτέλεσμα τη διάβρωση του συστήματος αξιών. Είναι αυτό που έγραψε η Σώτη Τριανταφύλλου στην A.V (31/10/2012) "...oι θεσμοί είναι τόσο διαβρωμένοι ώστε η αλήθεια έχει διαρκώς δύο πρόσωπα. Δεν υπάρχει δημοκρατικό ήθος που να υπαγορεύει τι είναι δίκαιο, τι είναι άδικο, τι είναι νόμιμο, τι είναι παράνομο. Ο καθένας προβάλλει το δικό του δίκιο, τον δικό του νόμο, τους δικούς του κανόνες... το να δείχνεις ανυπακοή στο «σύστημα» θεωρείται αρετή και τόλμη..."

    Likes(0)Dislikes(0)

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *