Ιντερλούδιο

by theelfatbay on 22 Νοεμβρίου 2012

Δεν ζω στην Ρουθηνία. Εκεί οι αγρότες περιδιάβαιναν ανάμεσα σε δάση και φως με την σιγουριά ότι ο Φραγκίσκος Ιωσήφ θα παρέδιδε πνεύμα αμαχητί, υπό το βάρος του Α΄Παγκοσμίου Πολέμου που τα σημάδια του ρίζωναν σε στρατόπεδα, γυμνάσια και σχόλια κοκκινομάλληδων Εβραίων, ενώ Ρώσοι δραπέτευαν για τις ΗΠΑ και Αυστριακοί εθελοτυφλούσαν στην μαύρη αγορά της αχανούς αυτοκρατορίας· ημεδαπής και όμορης. Ωστόσο, διατείνομαι ότι ζω την ίδια ανικανότητα και δειλία από τους Έλληνες πολίτες αφού ουδείς δεν πράττει κάτι που να εμπνεύσει αισιοδοξία και εναλλακτικότητα. Ξεχνώ ότι η παρέλαση των τηλεκατευθυνόμενων αγωνιστών εμφορείται από δόγματα και φονταμενταλιστικό οίστρο ενώ από παντού τα όργανα παίζουν με τον πατροπαράδοτο τρόπο την ελάσσονα νότα του φουκαριάρη αμφισβητία προλετάριου.

Περπατώ στην Αθήνα και εκπλήσσομαι από τους κομμουνιστές που ουρλιάζουν για τα μονοπώλια και τον καπιταλισμό. Ευτυχώς που υπάρχει κι ο τελευταίος αλλιώς θα έπρεπε να ανοίξουμε ψυχιατρεία μόνο για τους οπαδούς του ΚΚΕ. Φαντάζομαι ότι αν ζούσε ο Μαρξ κι ο Ένγκελς θα πέταγαν στα μούτρα των φωνασκούντων τις λιβελογραφίες τους καθώς οι τάφοι του Περισσού τελούν υπό το καθεστώς αιγυπτιακής χούντας. Το παπαρηγικό κονκλάβιο έχει ξαμοληθεί στα πεζοδρόμια και στους δρόμους, μιμούμενο ανεπιτυχώς τα κελεύσματα των απομνημονευμάτων του Λένιν. Ξεχνούν ότι η στρυφνότητα φέρνει δυσφορία κι αυτή με την σειρά της άτακτο λόγο κι ερασιτεχνισμό. Εξάλλου η τσαπατσουλιά και ο μονόχνοτος μονόλογος χαρακτηρίζει τους υπεύθυνους της κατρακύλας του Βελουχιώτη. Η αμοιβαία καχυποψία είναι λατρεμένο φετίχ μεταξύ μισανθρώπων σταλινιστών στην λεωφόρο Ηρακλείου.

Ο περιώνυμος πόλεμος αφορά το μιντιακό ανάλγητο προφίλ και τους πολιτικούς που απέδειξαν τον ορισμό της βραδύτητας. Θυμήθηκα τον Κούντερα: «Λυτρωτική κωλοτρυπίδα! Χάρη σ’αυτήν εξαφανίστηκε εντελώς (επιτέλους! επιτέλους!) ο κομψεπίκομψος κουστουμοφόρος.» Αν και είναι παγκοίνως γνωστό ότι η ανθρώπινη ανατομία εκτονώνει τα πάθη και τα συφιλιδικά έλκη, στις γελοίες ημέρες που διανύουμε αποδεικνύεται το προφανές: μια μπανανία με απούσα αισθητική, απαξιωμένη παιδεία, επιρρεπής στον κομφορμισμό, στους νόμους του υποκόσμου και στην αμετροέπεια με εργαλεία τυράννου, που προσπαθεί να αποδείξει το αντίθετο μέχρι τελευταίας ρανίδας. Θυμίζουμε καταθλιπτικούς που διάβασαν στα γρήγορα Φρόιντ για αρχάριους πριν μας περιλάβει ο ψυχίατρος και οι υπερεκκρίσεις του βραδυψυχισμού σε μάτια και άκρα.

Οι μεταρρυθμίσεις δεν γίνονται διότι ουδείς δεν θέλει να αλλάξει κάτι. Η σχιζοφρένεια της δημοσιονομικής τύρφης ελίσσεται επιτυχώς με στόμφο περισσής ευθιξίας. Ο δημόσιος υπάλληλος προτιμά να αμοίβεται με 900€ και βομβαρδιζόμενος με τόνους γραφειοκρατίας, ατιμωρησίας και μαθημάτων ηθικής στο κράτος που τον θρέφει, κουνώντας του το δάχτυλο, παρά με 700€ εύτακτης-μη ελλειμματικής πολιτικής. Φυσικά δεν χρειάζεται μόνο χρόνο αλλά και κόπο. Τα δικαιώματα απορρέουν απ’τις υποχρεώσεις κι όχι το αντίθετο. Εδώ ασχολούμαστε με το ισλαμοδέος της πλατείας Ταχρίρ, τους λαθρομετανάστες με φαντασιώσεις κλειτοριδεκτομής, τις αναρχικές σάχλες με διαδικτυακές κόντρες, κρατώντας κηροπήγια και διαβάζοντας κακέκτυπα από φαντάσματα επιμένοντος αυτισμού. Τα ιντερλούδια είναι εύληπτα αλλά τ’αυτιά κομμένα.

Likes(0)Dislikes(0)

2 Σχόλια to “Ιντερλούδιο”

  • Ω! Κάτσε να αφήσω κάτι εντελώς, μα εντελώς, άσχετο από το κείμενο. Δεν είναι, φυσικά, η πρώτη φορά, κοντεύουν να γίνουν θεσμός εδώ πέρα μέσα τα άσχετα σχόλιά μου!
    Τι έλεγα;
    Α ναι... Σήμερα το βράδυ θα περπατώ κι εγώ στην Αθήνα.
    Και συγκεκριμένα στην ευρύτερη γειτονιά σου!

    Φιλί.

    Likes(0)Dislikes(0)

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *