1984

by theelfatbay on 9 Νοεμβρίου 2012

Το έργο του George Orwell 1984 είναι γνωστό τοις πάσι. Άπαντες που θεωρούν εαυτόν κατατρεγμένο, αρέσκονται να το αναφέρουν σε εκ του σύνεγγυς προσχέδια για τον κρατικό εφιάλτη που πρέπει να γκρεμιστεί συθέμελα, ξεχνώντας ωστόσο να αναφέρουν ότι το συγκεκριμένο μυθιστόρημα γράφηκε ως αλληγορία για τις σταλινικές θηριωδίες, τότε που ο Πατερούλης εν μέσω εκτάκτων κρίσεων και προσωπικής παράνοιας, εκτελούσε οποιονδήποτε θεωρούσε ανεπιθύμητο, προδότη και κατάσκοπο. Αρκεί ν’αναφέρουμε ότι στα γκουλάγκ το προσδόκιμο ζωής δεν ξεπερνούσε τους τρεις μήνες, δεδομένου ότι οι θερμοκρασίες των -50C δεν έκαναν διακρίσεις, ασχέτως εάν ο βουλευτής του ΚΚΕ κ. Παφίλης αναφέρεται με δέος στις μπολσεβικικές κτηνωδίες με την απαραίτητη λενινιστική μπιμπερόσκονη που χρυσώνει το χάπι.

Ας είναι. Ούτως ή άλλως το ΚΚΕ θα καταβαραθρωθεί εν καιρώ στην μνησικακία, στο ελεγχόμενο όνειρο των εκκαθαρίσεων και στην σκοταδιστική αβεβαιότητα που συνάδει επιτυχώς με την ελληνορθόδοξη φασιστική κουστωδία: παπάδες, τηλεδημοσιογράφοι, αγωνιστές της πεντάρας, αντιδημοκράτες με τον Κροπότκιν υπό μάλης, άνθρωποι σκιές που αποσκιρτούν από την πνευματική ένδεια για να προσχωρήσουν στις ψευδοφιλοσοφικές συναρτήσεις της υποκειμενικής λογικής, ψωλέτες και τηλεστάρ της μισάωρης αποχαύνωσης, αναρχοφασίστες που οι αναγνώσεις τους περιορίζονται σε νοητικές αγκυλώσεις καθώς η ιδιωτική κατανόηση της ανατροφοδότησης της γλώσσας δεν μοιράζεται με τον (κοινό) ορθολογικό τρόπο της αντικειμενικότητας. Όταν πιστεύεις ότι ο κόσμος πρέπει ν’αλλάξει, μην ξεχνάς ότι οι συνέπειες αφορούν όλους μας.

Επειδή θεωρώ τον αντιεξουσιαστικό χώρο τουλάχιστον γελοίο κι αρκούντως γραφικό, τους δήθεν αριστερούς παρόλες food for pillow games, την εμμονή για το μεταναστευτικό χάος άγκυρα για ιδεοληψίες και δικαιολογία θλιβερής καθ’όλα ύπαρξης, επιμένω ότι τα προτάγματα σοσιαλιστικών, κομμουνιστικών και θολομπαχαλικών δυστοπιών, αποτελούν ξεπερασμένα θέσφατα τραγικών ασυνεπειών. Ο 21ος αιώνας δεν χρειάζεται βλακώδη οράματα υπαρκτού σοσιαλισμού ούτε αναρχικές βαρβαρότητες. Δεν αμφιβάλλω ότι το μόνο που νοιάζει τον κοσμάκη είναι η τσέπη του, η απαξία των νόμων και το ακράδαντο άλλοθι του κράτους για να εκτονώνει την προσωπική του ανημπόρια. Φυσικά στο παράλογο τσουβάλι του «όλα πουτάνα» προστίθεται η δήθεν απουσία της ελευθερίας του λόγου για να δέσει το αναπόφευκτο λογικό σφάλμα.

Πού θέλω να καταλήξω; Ο μύθος πίσω από τους κακούς Ευρωπαίους ξεπερνά την πραγματικότητα. Το 1984 ως συμβολική απεικόνιση τρόμου, έχει καταφέρει να μεταλλαχθεί με απόλυτη επιτυχία σε πολιτικό κίνημα χειραγώγησης, θυμίζοντας τους θιασώτες του Τρότσκι όταν κατακεραύνωνε με πύρινους λόγους την Ρωσία ως εκφυλισμένο εργατικό κράτος, χωρίς να αντιληφθεί το τέρας της γραφειοκρατίας που έχτιζε ήδη την μισαλλοδοξία και το ναδίρ της ύπαρξης. Η φρίκη δεν βρίσκεται στις άβολες στάσεις και στα βασανιστήρια των Σοδόμων του Ντε Σαντ αλλά μέσα στο κεφάλι μας. Πριν διατρανώσουμε την ψυχολογία του θύματος με σαχλές απεργίες για προσάναμμα, καλό είναι να στρέψουμε τα μάτια μας στο ήθος και στην ανάγκη των μεταρρυθμίσεων στο τεράστιο ελληνικό κράτος. Που για να λέμε την αλήθεια, δεν έγιναν ποτέ. Όχι;

Likes(1)Dislikes(0)

2 Σχόλια to “1984”

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *