Πεζή

by theelfatbay on 17 Οκτωβρίου 2012

Παγωτά και κόκκινα μπαλόνια στ’απομεσήμερο. Υπάρχει ακόμα ήλιος που χαϊδεύει τα σκιρτήματα. Δεν θέλω να μεγαλώσω ακόμα. Στα χρόνια που έρχονται θέλω να κάθομαι στην πολυθρόνα και να κινώ τα νήματα της μοναξιάς και της ευτυχίας. Όλοι φωνάζουν για την αλλαγή αλλά κανείς δεν σηκώνει το χέρι να πετάξει την λάσπη στον καινούργιο τοίχο. Όλοι αποστηθίζουν τις δικές τους βεβαιότητες. Η ελευθερία του λόγου μπερδεύεται με την αγένεια και την ύβρη. Η επανάσταση με όπλα κι αίμα. Η συναίνεση με τσιτάτα αμορφωσιάς και πλήξης. Κορίτσια που είναι δυστυχισμένα, αγόρια που αποστηθίζουν αγχωμένα ονόματα και τοποθεσίες· ουδείς ασχολείται με την ουσία και την πρόοδο. Άπαντες ψέλνουν με στόμφο την απολυτότητα, προσδοκώντας σε μια κατάδική τους δυστοπία. Σαν στρατιώτες που βαδίζουν νωχελικά σε τοπίο μάχης με την σιγουριά ότι το μόνο που θα βρουν είναι καμμένες μπότες και ψεύτικα τιμαλφή στ’αδιάφορα κουφάρια της ξένης πεδιάδας. Ψιχαλίζει στα μέρη των σκιών.

Likes(0)Dislikes(0)

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *