Ίσως

by theelfatbay on 10 Οκτωβρίου 2012

Η γραφικότητα που μας χαρακτηρίζει στα 200 χρόνια ιστορίας μας, ξεπερνά οτιδήποτε κραυγαλέο, γελοίο και ανάξιο λόγου έχει να επιδείξει το βασανισμένο πόπολο που ψηφίζει ΣΥΡΙΖΑ για να φύγει η Χούντα του ΓΑΠ, οι φιλελεύθεροι αντικομμουνιστές, οι ναζιστές της Μέρκελ, οι ρουφιάνοι δημοσιογράφοι, το σιωνιστικό λόμπι των παλαιστινιοφάγων, οι μασόνοι που πίνουν πετρέλαιο με αίμα βρεφών, οι απάτριδες που ονειρεύονται την Μεγάλη Αλβανία, οι δωσίλογοι που αναπολούν την Μεγάλη Βουλγαρία, οι τουρκόσποροι ανθέλληνες, οι σχισματικοί Βογόμιλοι και Παυλικιανοί, οι ολέθριοι κρατιστές, οι πατριδοκάπηλοι, οι αδερφές που ψηφίζουν Χρυσή Αυγή, τα πρωτοπαλίκαρα των πρωκτολάγνων αρχιμανδριτών, η εξωνημένη γερουσία της Δικαιοσύνης, οι νοσταλγοί του Reagan και του Nixon, οι εισοδηματίες κι οι πλούσιοι βαρόνοι.

Άπαντες οι καταστιχογράφοι, κάτοχοι της μοναδικής αλήθειας, μιζεροαπάχηδες, φασιστοκτόνοι, κουρελοπιτσιρικάδες, αρχηγοί συνιστωσών που γλείφουν το μουστάκι του Πατερούλη, μουρλοαγάμητες, παρθενοατζαμήδες, αναλύουν με περίσσεια αγωνιστικού φλέγματος, τα αίτια της συντηρητικότητας, της υποκρισίας και της θεσμικής αδιαφορίας, ξεχνώντας ότι οι ίδιοι αποτελούν το θλιβερό παρακλάδι της ανακύκλωσης και της αμορφωσιάς, δεδομένου ότι πάσχουν από αυτό που κοροϊδεύουν και μεταλλάσσουν για να μην έρθουν αντιμέτωποι με το διακύβευμα του 21ου αιώνα: το ήθος, η αισθητική, το κάλλος, η συναίνεση, η κοινωνική αυτονομία, η ευθύνη στον τόπο εργασίας, ο έγκριτος συλλογισμός, η συνουσία των ιδεών, η επιστήμη και η πολιτική εξουσία απαιτούν την κατακρήμνιση της βαλκανικής σχιζοφρένειας που δεν έχει βρει ταυτότητα.

Ωστόσο, το ελληνικό ιστορικό συνεχές δεν έχει να ζηλέψει τίποτα από την μανία του Εθνικού Μετώπου της Γαλλίας, τις τρομοκρατικές ακροδεξιές κι εθνικιστικές οργανώσεις της υφηλίου, που φέρνουν στο μυαλό τα εκατοντάδες θύματα της Αλγερίας που πάλευε εναντίον της αποικιοκρατικής λύσσας, το σταλινικό ΚΚΕ που δεν έχει να προτάξει τίποτα διαφορετικό από την εθνική επανάσταση του Βισύ, η οποία με το τρίπτυχο Travail-Famille-Patrie κομίζοντας νέα ήθη κι έθιμα, ενέμενε στο φρικτό τερατούργημα του ολοκληρωτισμού, την λαγνεία του όχλου για αριστερή τρομοκρατία αλλά στην υποψία δεξιάς αναπνοής λουφάζει πίσω από τα βλακώδη αντιαστικά συνθήματα με μπολσεβικική υπερώα, διψώντας για αίμα και εντυπώσεις· φταίχτες και θύτες, βάνδαλοι και καφενόβιοι, θεωρητικοί και μυγιάγγιχτοι, εμφυλιοκράχτες και αμεσοδημοκρατοκιλότες σε μπαλκόνια και υπόγεια με δήθεν φρόνημα ισονομίας.

Υπάρχει πρόβλημα συνεννόησης και αγχωμένης ανυπομονησίας να πείσουμε για την αθανασία ξεπερασμένων φαντασιακών εννοιών. Να ξεράσουμε αυτό που μας βασανίζει στα άδεια σπίτια, στους δρόμους, στα σοκάκια, στους τοίχους. Οι τεμπέληδες δημοσιοϋπαλληλίσκοι της Μεταπολίτευσης έγιναν έξαφνα «εργαζόμενοι». Το τεράστιο κράτος με την παλαιοκομμουνιστική γραφειοκρατία και την ατιμωρησία, μεταμορφώθηκε σε πληγωμένο παιδί που έμεινε ορφανό και ταλαιπωρημένο. Τα μεγαλοστελέχη των 5.000€ στα «ευαίσθητα» Υπουργεία που δεν ξέρουν τι εστί οριζόντια μείωση, βαφτίστηκαν θύματα των τραπεζών λόγω υποχρεώσεων. Οι ιδιωτικοί υπάλληλοι πληρώνουν τα σπασμένα, οι δεξιοί και οι σοσιαλφασίστες εκστασιάζονται με τις βίαιες εκφάνσεις του απόλυτου δίκιου ενώ αναρχοφασίστες και χρυσαυγίτικα ζωντόβολα, Κνίτες και φλώροι, χωριάτες μηχανόβιοι και τρελαμένοι ψυχαναγκαστικοί σχολιάζουν τα τεκταινόμενα, με ηρεμιστικά και τσιτάτα φιλοσόφων του κώλου, καθώς το παιχνίδι της πρωτιάς είναι επιβεβλημένο.

Ίσως στα χρόνια που δεν θα ζω, οι μεταρρυθμίσεις να γίνουν, ούτως ώστε να καταλάβει ο όχλος ότι η επανάσταση προϋποθέτει Δημοκρατικό Φρόνημα και απέραντη τόλμη. Αν και για να είμαι ειλικρινής, δεν θα δίνω δεκάρα εκεί που θα βρίσκομαι.

Likes(1)Dislikes(0)

2 Σχόλια to “Ίσως”

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *