Сталинград

by theelfatbay on 3 Οκτωβρίου 2012

Το λεξιλόγιο των αποφασισμένων πολεμόχαρων βρίθει συντηρητικού μίσους με μαχαίρια, μυδραλιοβόλα, χειρουργικά εργαλεία και λουτρά αίματος. Δεν εντυπωσιάζει τον υποψιασμένο πολίτη η προηγούμενη πρόταση δεδομένου ότι η περιώνυμη δικαιοσύνη που ερμηνεύεται κατά το δοκούν, στοχεύει αυτό που όλοι προσπαθούν να γλείψουν: τον αιμοδιψή καπιταλισμό που χαρίζει ιδιωτικά αεροπλάνα, τεράστια ενδιαιτήματα, γρήγορα αυτοκίνητα και ελευθερία στους αντιπαθητικούς κατόχους που απεικονίζονται με χαριτωμένα σκίτσα σε έντυπα που ουρλιάζουν για κοινωνική αλληλεγγύη, κοινοκτημοσύνη, ισότητα και κατάργηση της ιδιοκτησίας από προσώπου γης, θάβοντας με αξιοθαύμαστη ικανότητα το χωριάτικο dna της μίζερης μνησικακίας στο χώμα, με όρους σοσιαλφασιστικής χρησικτησίας.

Ο κ. Βασίλειος Μαρκεζίνης, ακαδημαϊκός, αναφέρθηκε πρόσφατα στον κίνδυνο Εθνικού Διχασμού, προτάσσοντας την συμφιλίωση για να αποφευχθούν τα χειρότερα. Δυστυχώς έχει δίκιο αλλά όχι απόλυτο. Στην Ελλάδα, ο τοπικισμός και το έμφυλο μίσος, τα συμφέροντα και η κραυγαλέα εθελοτυφλία, η αδιαφορία για τους θεσμούς και τον νόμους που νοηματοδοτείται σε λεβεντομαγκιά και ευθιξία, η απουσία μεταναστευτικής πολιτικής και η μονόχνοτη θέαση της κομμουνιστικής θηριωδίας, υπέσκαπταν χρόνια το καινούργιο σκηνικό που εκτυλίσσεται τις νυχτερινές ώρες στην Κυψέλη, στον Άγιο Νικόλαο και Παντελεήμονα, όπου ομάδες χρυσαυγιτών, αναρχοφασιστών και ακροαριστερών, παίζουν το παιχνίδι της γάτας με το ποντίκι, αφού η Οκτωβριανή Επανάσταση δεν τέλειωσε στις λενινιστικές ακρότητες.

Το σκοτεινό υποκατάστατο της έλλογης σκέψης, της σαφήνειας και της διαλεκτικής εξέλιξης είναι άχρονο, αδιάκοπο και αφορά τον ολοκληρωτισμό, την ελευθεριότητα και το μαυρόασπρο πρόταγμα της καταστροφής εν είδει ριζοσπαστικοποίησης και ιδεολογικού κάζου, στους επαΐοντες της χρηματιστηριακής τρομοκρατίας αλλά η πραγματικότητα είναι διαφορετική, λόγω βαλκανικής κι αχόρταγης υπερώας που παραμένει αχάριστη κι ανικανοποίητη αν δεν δαγκώσει κάλυκες, σάρκα πτωμάτων και παπύρους που μνημονεύουν την Νέα Οικονομική Πολιτική, τις περιπολίες τελωνοφυλάκων κι εμβατήρια που υμνούν τις γυναίκες των Βουλγάρων στον Α΄Βαλκανικό Πόλεμο με οίστρο Αγίας Γενεβιέβης· γεγονός που οδηγεί σε αισθητηριακές αλλοιώσεις, λογικά σφάλματα κι εμφυλιακό αναντίρρητο θέσμιο.

Δεν θα γράψω ότι «η ιστορία επαναλαμβάνεται» διότι αποτελεί λανθασμένο συνεχές σκέψης αλλά καταλήγω στο εξής: αποτελούμαστε από μία μάζα αμόρφωτη (κυριολεκτικά), κακομαθημένη στα ευρωπαϊκά πακέτα διάσωσης, πανέτοιμη για καβγάδες απόλυτης ασυνειδησίας, νηπιακής δήθεν ιδιαιτερότητας που κοινωνεί την πρόοδο, την εξέλιξη και την γενετική ακρίβεια με όρους μεγαλειώδους ταυτολογίας, θυμίζοντας τους ειδεχθείς κανόνες του δαρβινισμού που παραμένει επίκαιρος κι ουχί μεταλλαγμένος. Ο κοσμάκης δεν πείθει για τα μνημονιακά του πάθη αφού αποτελεί κοινό μυστικό η υστερική χρόνια επαιτεία, το πελατειακό του γινάτι και η τριτοκοσμική του επικυρωμένη συνθήκη για τα φιλάσθενα ανθρώπινα δικαιώματα με νοσηρή γεωδαιτική προσέγγιση, με σκοπό την παλιγγενεσία του Στάλινγκραντ. Ό,τι κι αν σημαίνει αυτό.

Likes(0)Dislikes(0)

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *