Η Ελλάδα του τίποτα

by theelfatbay on 1 Οκτωβρίου 2012

Εντυπωσιάζομαι και θλίβομαι συνάμα με την αοριστολογία, τον βερμπαλισμό των τηλεδιασημοτήτων στις ρητορικές ακροβασίες της ασημαντότητας, την μιζέρια και την θλιβερή επιχειρηματολογία από αμαθή κνώδαλα που επαίρονται για την τεράστια βιβλιοθήκη με τις ξεπερασμένες ιαχές παλαιοκομμουνιστικής μανιέρας, τις σχολαστικές διχόνοιες της απολυτότητας, την ιστορική ερμηνεία με ύφος σοβιετικού διπλωμάτη που αυτομολεί στην Δύση για να αποκαλύψει τις θηριωδίες του σταλινισμού, θυμίζοντας τους pied noir της Αλγερίας που με περίσσιο θράσος ονείδιζαν την αντιαποικιοκρατική δύναμη που ξετυλίγονταν από τους αποφασισμένους αντάρτες της ανεξαρτησίας, γκρεμίζοντας την Τέταρτη Γαλλική Δημοκρατία με εγκαθιδρυμένα αυγά μίσους, εμφυλίου και ιδεολογικής σκληρότητας,

Καθημερινά, ξετυλίγεται η αμάθεια, το αντικρατικό μένος, η υστερική επαιτεία, το αναμάσημα αριστερίστικου ψευδομεγαλείου με ψυχολογία Γάλλου στρατιώτη στα βάθη των Αρδεννών λίγο πριν ο Χίτλερ σημάνει το εναρκτήριο λάκτισμα της φρίκης· κοινώς, όλοι διατείνονται για τους δύσκολους καιρούς, την κακοδιαχείριση των οικονομικών μεγεθών, τον φρενήρη καπιταλισμό που τρώει τα παιδιά του, απλώνοντας το συντηρητικό μένος εναντίον των πλουσίων, των μονοπωλίων και του νεοφιλελεύθερου ζόφου, δεδομένου ότι στις επάλξεις οι Έλληνες κρατούν τα σκήπτρα της αγελαίας αρλουμπολογίας με απύθμενο θράσος, παπανδρεϊκό μεγαλείο λαϊκής αγοράς προαστίων και μάτι που γυαλίζει στις συνιστώσες του βαθέος ΠΑΣΟΚ που μετατράπηκε σε ΣΥΡΙΖΑ· κόμμα που θα φέρει την αλλαγή και νέους φόρους.

Δεν κινείται φύλλο, ωστόσο. Το απόν ήθος, η νωδή πελατειοκρατία και το ατελές της κοινωνικής ευθύνης, παρελαύνουν χωρίς ενοχή στα σοκάκια και στις λεωφόρους, προσπαθώντας να μοιάσουν στον Guy Montag ο οποίος από πυροδότης που έκαιγε βιβλία, μεταμορφώθηκε σε σκεπτόμενο άνθρωπο. Δυστυχώς οι πολίτες φυγάδες αυτής της ασήμαντης βαλκανικής τελείας, έπειτα από 38 χρόνια μεταπολιτευτικής απαξίας για τους θεσμούς και τους νόμους, κατεβαίνουν στα συλλαλητήρια με κόκκινες παντιέρες, φαιοκόκκινο αλεξίσφαιρο και εμφυλιακό όραμα χωριάτικης παντοδυναμίας αφού το συντριπτικό ποσοστό των κατοίκων της Αττικής, αναλώνει το βάρβαρο κι έμπλεο οθωμανικών καταλοίπων παρελθόν του με βαρβάτο λεξιλόγιο, τσεμπέρια αλά μπολσεβικικής απολυτότητας και κατάρες για καρκίνο στους κυβερνώντες ή στους αρνούμενους το Zeitgeist.

Αυτό που είναι ξεκάθαρο δεν χρειάζεται εξοντωτική ανάλυση με σκοπό την ανυπαρξία λογισμού και την κινδυνολογία προς ίδιον όφελος. Ουδείς ενδιαφέρεται για την πρόοδο και την αλλαγή αφού κατά βάθος όλοι αποσκοπούν στην αφαίμαξη οποιουδήποτε επιδόματος, φοροδιαφεύγοντας με έπαρση λεβέντικης κουτοπονηριάς, αναλύοντας με εμπύρετο δίκιο την κατακλυσμιαία αλλαγή της υποψίας μεταρρύθμισης του απέραντου κράτους που δεν θέλει να συρρικνωθεί διότι δεν συμφέρει κανένα. Όλοι οι θέσει αμφισβητίες, ανήμποροι να τακτοποιήσουν τα του ψυχικού τους άλγους, εξαπολύουν κυνηγητό στους μικροαστικούς φωριαμούς της εγχώριας γελοιότητας ξεχνώντας ότι οι ίδιοι αποτελούν την πλειοψηφία που μουτζουρώνει την στοχαστική πράξη με ιδιωτικές βλέψης ευτυχίας.

Likes(0)Dislikes(0)

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *