Στην γωνία

by theelfatbay on 16 Σεπτεμβρίου 2012

Αισθάνομαι όπως ο Edgar Rice Burroughs όταν ατένιζε από το σπίτι του σε ένα ύψωμα της Χονολουλού, την ευδία και τα αμερικανικά πλοία στον Ειρηνικό ωκεανό,  λίγο πριν τα ιαπωνικά βομβαρδιστικά ρίξουν τα εγκαιροφλεγή δώρα στο Pearl Harbor, προδίδοντας την ξεγνοιασιά των δυτικών αξιωματούχων που έκλεισαν τον τηλέγραφο και τελούσαν εν αδεία, σίγουροι για την γεωπολιτική ηρεμία, υποτιμώντας την χώρα του ανατέλλοντος ήλιου που έδειχνε τα δόντια της στις Φιλιππίνες, στην ανατολική Ινδία, στην Ταϋλάνδη, στην Σιγκαπούρη μέχρι στην Αυστραλία, με περίσσεια ζοφερότητας και μίσους, παίρνοντας επάξια την σκυτάλη της μισανθρωπίας από το ναζιστικό κόμμα που είχε την φανατική υποστήριξη από τον ίδιο τον λαό του και όχι μόνο.

Κάπως έτσι, ανεβαίνω στην ταράτσα κι αφουγκράζομαι τους ήχους της πόλης· αλύχτισμα σκύλων, βροχερός ουρανός, βρόμικα πεζοδρόμια, συζητήσεις για την ψιλή κυριότητα που θυμίζουν παλιές βεγγέρες, ένθεη προσήλωση στο προσωπικό δίκιο. Όλοι είναι αδικημένοι. Όλοι. Μέσα από τον αυτιστικό κόσμο του καθενός, ξεπροβάλλει το τεράστιο εγώ, η επιφυλακτικότητα, το θράσος που δεν τιμωρείται, το μένος που τριγυρίζει ορφανό στα σκοτεινά σκιρτήματα καθώς ο κοσμάκης δεν απαγκιστρώνεται από τους συλλογικούς μύθους· θολοαριστεροί, δεξιοί, σταλινιστές, αναρχοφασίστες, πρεζάκια, αντικρατιστές, τροτσκιστές, μαοϊκοί, όλοι κουβαλούν τον κατά το δοκούν μακαρθισμό στα αδύναμα επιχειρήματα περί προσωπικής κι συστημικής απολυτότητας.

Αυτό που καταλαβαίνω αποτελεί την λύση στην δική μου μοναχικότητα. Το μίσος κάνει δυστυχισμένο τον άνθρωπο, η πανάκεια της Αριστεράς αποδείχθηκε placebo χάπι στους δρόμους, όπου άπαντες διαλαλούν την πραμάτεια τους, αδιαφορώντας για τους θεσμούς που οφείλουμε να μεταρρυθμίσουμε, την μείωση του κράτους που τόσο αγαπούμε να μεταθέτουμε ευθύνες, κρατώντας φυσικά τα δικαιώματα και το γράμμα του νόμου στα δύσκολα· υφαρπαγή και εθελοτυφλία, αμετροέπεια και εύκολες ταμπέλες έξω απ’την πόρτα μας· θυμίζουμε το ανύπαρκτο ήθος των πολιτών στον νότο των ΗΠΑ λίγο πριν τον εμφύλιο, τότε που προσπάθησαν ν’αποσκιρτήσουν από τις βόρειες πολιτείες με φρικαλεότητες που άφησαν ανεξίτηλα σημάδια στην συνείδηση των γιάνκηδων.

Αναλύσεις, γενικολογίες, αμάθεια, τουρκικά σίριαλ, φρικτό τηλεοπτικό θέαμα, εξωνημένοι δημοσιογράφοι, κλειστά παράθυρα, δουλοπρέπεια, μηδενισμός, αισθητική δεκαετίας ’50s, αποδιοπομπαίοι τράγοι, αντινεοφιλελεύθερη ιντιφάντα για να λερώσουμε τον αδιέξοδο τοίχο, σκόρπιες λέξεις και ανάποδη θέαση της τραγικότητας λόγω εναλλακτικής παραμύθας, σαν προσκυνητές που κρατώντας την Βίβλο στο χέρι στις γερμανικές περιοχές του Ρήνου, ακολουθούν τον William Penn για να αποφύγουν την θρησκευτική καταδίωξη των Βρετανών στις περιώνυμες σέχτες των Λουθηρανών και Καλβινιστών στο τέλος του 17ου αιώνα, πρόσωπα δίχως χαρά, ταμένα στην αλλοπρόσαλλη αγωνιστικότητα με λουκούλλεια γεύματα στο ψυγείο και εβίβα.

Το πανηγύρι συνεχίζεται με κομφετί παραδείσου και ιαχές από στρατόπεδα αν και πρέπει να ομολογήσω ότι η γωνία της πίτας είναι το νοστιμότερο κομμάτι της ευρωπαϊκής χυλόπιτας.

Likes(0)Dislikes(0)

4 Σχόλια to “Στην γωνία”

  • spiral architect says:

    Σε ες τις τελευταίες αναρτήσεις σου καθώς και στα τιτιβίσματά σου αδυνατείς να κάνεις και τον πιο απλό διαχωρισμό που ακόμα και ένα νήπιο θα κατάφερνε με κλειστά τα μάτια:
    Να διαχωρίσεις την κλωτσιά ενός «εγέρθητου» Χρυσαυγίτη στον πάγκο ενός μετανάστη, από την σφαλιάρα ενός αγανακτισμένου πολίτη στον Τζήμερο, (έναν κεκαλυμμένο φασίστα) και στους ομοίους του και να καταλάβεις ότι η πρώτη είναι βία, ρατσισμός και φασισμός, αλλά η δεύτερη είναι δείγμα υγείας μιας κοινωνίας που δεν το βάζει κάτω και αντιστέκεται και αντιδρά δίκαια και ανθρώπινα στον εξανδραποδισμό της.

    Κουβαλάς πολύ μίσος μέσα σου, είσαι τρομερά μπερδεμένος αν και παιδί των θετικών επιστημών.

    Σκέψου θετικά και ανασυντάξου.

    Likes(0)Dislikes(0)
    • theelfatbay
      theelfatbay says:

      Ο Τζήμερος δεν είναι φασίστας. Δυστυχώς στο Ελλαδιστάν οι σοσιαλφασίστες, αναρχοφασίστες και πασοκοσυνδικαλιστές που κρύβονται πίσω από τον ΣΥΡΙΖΑ έχουν δημιουργήσει εδώ και 37 χρόνια ένα συλλογικό πρόταγμα που βαφτίζει "φασιστικό" οτιδήποτε δεν κλειδώνει στο βαλκανικό όραμα της ρίγανης, του Στάλιν και του Κροπότκιν.

      Η άποψή μου για τα χρυσαύγουλα είναι γνωστή· αν όχι φυλακή, εξοστρακισμός και απομόνωση. Το ίδιο και για τους αναρχοφασίστες βανδάλους.

      Δεν έχω καθόλου μίσος, ούτε είμαι μπερδεμένος, θετικά σκέπτομαι αλλά όπως καταλαβαίνεις όποιος δεν ανήκει "κάπου" θεωρείται τουλάχιστον γραφικός και μαλάκας.

      Bonjour!

      Likes(0)Dislikes(0)

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *