Η Δημοκρατία των ηλίθιων

by theelfatbay on 3 Σεπτεμβρίου 2012

Δεν ξέρω τι φταίει ή μάλλον ξέρω αλλά προσπαθώ να ανέχομαι νευρώσεις, επιπολαιότητα κι πνευματικούς εφιάλτες από το σκοταδιστικό κομμάτι των ανεύθυνων κι κινδυνολόγων ακτιβιστών, οι οποίοι διαβάζοντας με στόμφο αποσπάσματα από ιστορικά γεγονότα, θηριωδίες δικτατόρων κι συναισθηματικό κοπετό θυμάτων, συγχέουν κατά το δοκούν την δήθεν επανάληψη των προαναφερομένων γεγονότων με τα νέα πολιτικά δεδομένα, θυμίζοντας το πείσμα κι την μοναρχική θέαση της καθολικής Ενριέττας-Μαρίας, όταν έλαβε ως προίκα το Quebec από τους Γάλλους, καθιστώντας την αμετροέπεια κι τον πρόχειρο συμβολισμό σε αναθήματα, αγνοώντας την εξελισσόμενη επιστημονική εικόνα του κόσμου κι των πραγμάτων, με ξεπερασμένους μαρξιστικούς όρους.

Διαβάζω ότι ζούμε την Δημοκρατία της Βαϊμάρης, για τάγματα εφόδου από τον ανεκδιήγητο Μιχαλολιάκο, για πολεμικό κλίμα μεταξύ Ελλάδας κι Γερμανίας· παρακολουθώ στο youtube γελοίους αριστερίσκους με ρούχα της Βέρμαχτ, σταλινιστές που ξεχνούν τον λιμό της Ουκρανίας το 1922 κι τις αναφορές της Γενεύης κι αυταρέσκονται στην σοβιετική αυτιστική καραμέλα, Δεξιούς που ονειρεύονται Χούντες κι καλλιτέχνες που επιμένουν ότι διανύουμε ημέρες ενός δεύτερου πραξικοπήματος, πολίτες-επαίτες που σκύβουν το κεφάλι με σκοπό την όσο το δυνατόν καλύτερη διαφυγή από τον νόμο κι τις υποχρεώσεις, αναρχοφασίστες κι συριζαίους που μιλάνε για στρατόπεδα συγκέντρωσης, αδυνατώντας ωστόσο να λάβω στα σοβαρά το οτιδήποτε αφού τα ίδια είναι γραφικά κι σκόπιμα.

Τίποτα από τα προαναφερόμενα δεν συμβαίνει δεδομένου ότι η μονοδιάστατη ιστορική ροή, οι κοινωνικές συγκυρίες κι η ελλιπής μελέτη του παρελθόντος, μπερδεύουν το συλλογικό θυμικό των εκατέρωθεν οπαδών, με αποτέλεσμα μια φιλολογική επιμέλεια με μπόλικο αίμα, σημαίες, τηλεβόες, βαλκανική ψευδοεπιστημολογία με λογικά σφάλματα, θρησκευτικές διδαχές, αιματολογική ανωτερότητα, μίσος πίσω από οθόνες κ σύρματα (τα οποία παρεμπιπτόντως τα βάζουμε εμείς στον εαυτό μας), δυστυχία επειδή επικρατεί καπιταλισμός (πολλά χάπια), ενθουσιασμός κι άχτι που κάνει τον απαραίτητο κύκλο του θανάτου, με βλέμμα Φρειδερίκου του Β΄που στο άκουσμα του θανάτου της Μεγάλης Αικατερίνης, σκίρτησε με πρωσικό γινάτι για τα λιγοστά τιμαλφή που απέμειναν στα σεντούκια.

Το λάθος που πράττεται με φιλοπόλεμο γερμανικό εθνικισμό του 18ου αιώνα για να φανατίζεται ο κοσμάκης, αποτελεί κράτος εν κράτει με διττό σκοπό: από την μία πλευρά δίνει νόημα στα καμμένα κι μπαρουτοκαπνισμένα ανεγκέφαλα μειράκια κι στα ανιστόρητα τέρατα (αναρχορεμάλια, νεοναζί, σταλινοειδή, θολοεθνικοσοσιαλιστές που εθελοτυφλούν στις ακρότητες), για να έχουν κάτι πρόχειρο να αντιπαλεύουν, υπαγορεύοντας διαθήκες λίγο πριν το υδροκυάνιο κι απ’την άλλη πλευρά εξυπηρετείται το μιντιακό κατεστημένο που με βλέμμα σαστισμένου φαντάρου στην παραθαλάσσια πόλη της Δουνκέρκης, αδυνατεί να καταλάβει τον πανικό της ετερόκλητης μάζας που δεν έχει ιδέα από Δημοκρατικό Ιδεώδες αφού 38 χρόνια παίζει το παιχνίδι της γάτας με το ποντίκι, κλέβοντας κράτος κι λοιπούς.

Μέσω συλλαλητηρίων, ποζάτης άρνησης κι εύθικτων απεργιών, δυναμιτίζεται το υπάρχον θλιβερό κλίμα που πιστοποιεί το προφανές: μια κουτσουλιά με λιόδεντρα, βουνά κι πλήρη αταξία στην μεσογειακή μηδαμινότητα που ζητά περισσότερα για να δουλεύει λιγότερο, που αποστηθίζει παραγράφους από εργατικό δίκαιο για την απαραίτητη βλογιοκομμένη έκφραση αγωνιστικότητας, που δεν διστάζει να προπηλακίσει ελεγκτές με χωριάτικο τοπικισμό, που ζει ζωή χαρισάμενη απομυζώντας το κράτος που τόσο μισεί ν’αγαπά, που μεταφέρει χρήματα κι συμφέροντα με περίσσια χάρη ένθεν κακείθεν, που επιμένει στην μονόχνοτη κλειστοφοβική της ανάρρωση, σαν Άγγλος μέτοικος απ’τη Βιρτζίνια που γύρισε μετά από χρόνια στα πάτρια εδάφη, προδίδοντας την απούσα ποιότητα κι την παραμύθα του αντικρατιστή λεβεντόμαγκα.

Στην Ελλάδα υπάρχει Δημοκρατία. Των ηλίθιων.

Likes(0)Dislikes(0)

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *