Ασυνεννοησία κι θρησκοληψία

by theelfatbay on 29 Αυγούστου 2012

Αυτό που καταλαβαίνω εντός κι εκτός κοινοβουλίου μπορεί να εκφραστεί ως εξής: αν αφαιρέσουμε το Δημοκρατικό ήθος που δεν υπάρχει, τους νόμους που θυμίζουν ζωφόρο σε σήψη, τους θεσμούς που δεν ενδιαφέρουν κανέναν, την επιβολή της τάξης από την αστυνομία που φοβάται να επιβληθεί για να μην βαφτιστεί φασιστική, παραμένει η προσωπική σκέψη του καθενός που διανθίζεται χαριτωμένα με την κατά το δοκούν σύγχυση κι πίστη στο προσωπικό όραμα της επανάστασης, καταλύοντας χωρίς να σκεφτεί, όλα τα στάδια της ιστορικής εξέλιξης με τεχνάσματα λόγου που απέχουν παρασάγγας από την αναγκαιότητα επαναπροσδιορισμού των εκδηλώσεων της κοινωνικής ζωής με όρους που συνειδητοποιούν το προφανές, το οποίο χάσκει ατενίζοντας το μαύρο.

Σοσιαλφασίστες, αναρχοφασίστες, εργολάβοι, κομματόσκυλα, σταλινιστές, τροτσκιστές, μαοϊκοί, αναρχομπάχαλα, νεοναζί, αριστεροδεξιοί κι δεξιοαριστεροί, δουλοπρεπείς κι βασιλοχουντικοί, επαγγελματίες αντικρατιστές, χωριατοκουτοπόνηροι, αδερφές, τρελές κι γλωσσοκοπάνες, μουρλοκακομοίρες, σκυλούδες κι βιζιτούδες, τηλεορασόπληκτοι κι χαζοβιόληδες, ηλίθιοι κι πανηλίθιοι, ναρκομανείς κι κυνικοί, σοβαροφανείς κι τσιτατολόγοι, φρικιά κι γκατζετάκηδες, χοντρές κι άθεες, θεούσες με μαντήλια, δημοσιοκάφροι κι αναλυτές, κατατρεγμένοι κι βαριεστημένοι, νούμερα κι καμμένοι, αγωνιστές κι ηττημένοι, αγράμματοι κι μορφωμένοι, μουστακαλήδες κι βαποράκια, βάνδαλοι κι δοκησίσοφοι, αποτελούν το ψηφιδωτό της ασυνεννοησίας κι του υπερρεαλισμού.

Συνήθως οι παραπάνω, κατέχοντας την γνώση κι τον ασκό του Αιόλου, μαζεύονται σε κτίρια ή στην ύπαιθρο, αναλύοντας πολιτιστικές μορφές συνείδησης, την ενιαιότητα γλώσσας κι σκέψης, τον προσωκρατικό αντιπερισπασμό με απώτερο σκοπό τον ορθό δρόμο της πλατωνικής ορθότητας, με τις απαραίτητες σταγόνες από Μπακούνιν, Σούπερ Κατερίνα, Μανίνα, Βαβούρα, Μπα Κιν, συνδικαλιστικό πριαπισμό με μυστικιστικό ζεν, μετατρέποντας την χαρά της ζωής κι την ελαφρότητα του ακούσιου χιούμορ σε αφίσες με μαύρα σύρματα, στριγκλιές κι αβυσσαλέο ρόγχο, δεδομένου ότι προσπαθούν να ξαναπλάσουν τον κόσμο με όρους αρνητικότητας, ξεχνώντας ότι η γλώσσα διαμορφώνει το σκηνικό της εξουσίας κι όχι το αντίθετο· η επίπτωση είναι αναπόφευκτη  κι εμφανής, θαρρώ.

Κοινώς, ο καθένας έχει ένα σενάριο για τον άλλον, είτε αφορά το ερωτικό αδιέξοδο είτε το πρόταγμα για εξέγερση με όρους του εργατικού κινήματος του 19ου αιώνα, ωστόσο. Η απύθμενη βλακεία κι το μίσος, η επιφανειακή ανάγνωση κι η ανημπόρια ουσιαστικής στρατηγικής, η παρελθοντολαγνεία κι ο γραφειοκρατικός στοχασμός με όρους αναρχοφασισμού κι επισφαλούς αυτονομίας, γκρεμίζονται αυτοστιγμεί αφού νέα δεδομένα εμφανίζονται, η ανθρώπινη φύση είναι επιρρεπής στην υπερβολή κι την αμηχανία, ασχέτως εάν οι περισσότεροι χρησιμοποιούν τον τυφλοσούρτη του αδικημένου για να καλύψουν τις προσωπικές τους συναισθηματικές αναπηρίες κι την ανία τους κραδαίνοντας μάρμαρα, τόξα, όπλα, γκαζάκια, μολότοφ, πέτρες, θυμίζοντας μπολσεβίκο σε αντιτσαρικό οίστρο.

Η εμφανής τρέλα για την κατάλυση της εξουσίας, η απαξία των νόμων κι το θράσος που δεν έχει συνέπειες (το όποιο θράσος), βαφτίζουν την φιλολογία του αντιμνημονιακού ζήλου σε θρησκόληπτη ψευδοκυριαρχία επί παντός επιστητού. Οι όροι της ακοσμικότητας χάνονται λίγο πριν την ανατολή του 4ου αιώνα (δυστυχώς), η σταλινική τρομοκρατία εξακολουθεί ν’αρέσει, νοσταλγοί του Χίτλερ αποτελούν τον κλαυσίγελο της πολιτικής κι κοινωνικής ζωής, η πλήρης βαλκανοποίηση έχει συντελεστεί με εύθικτα ΔΕΚΟπαράσιτα, φωνασκούντες χωριατολεβέντες, λαμόγια με την καραμέλα του εφοριακού πανικού, σ’ένα αέναο κι θλιβερό παλίμψηστο με παλαιοκομμουνιστικό τέλμα κι συλλογική αμφισβήτηση με ανατολίτικη δοξαστική εκτόνωση self-Κορανίου. Μένουμε Ελλάδα.

Likes(0)Dislikes(1)

6 Σχόλια to “Ασυνεννοησία κι θρησκοληψία”

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *