Λογική κι υστερία

by theelfatbay on 18 Αυγούστου 2012

Είναι λυπηρό κι ταυτόχρονα αξιοπερίεργο το επαναστατικό σθένος των Ελλήνων εναντίον της ευρωπαϊκής λαίλαπας κι του αιμοβόρου ΔΝΤ, τα οποία με αλλοπρόσαλλο πείσμα προσπαθούν να καθυποτάξουν την πατροπαράδοτη μεσαία τάξη που μεταξύ ύμνων για την εκκλησία, ρουσφετιών της τελευταίας στιγμής κι απαράμιλλης γκρίνιας για τα κοινωνικά τιμαλφή, στριγκλίζει ένθεν κακείθεν για την νεοφιλελεύθερη πύρινη γλώσσα που ενέσκηψε στην ημεδαπή, ξεχνώντας την εθελοτυφλία του για την ύπαρξη σταλινικού κόμματος στο Κοινοβούλιο, την ερμηνεία του νόμου κατά το δοκούν, την αντίδραση του ιδίου σαν κόκκινος στρατιώτης στους αποστάτες της Κροστάνδης για τις γελοίες απαιτήσεις με φαικόκκινη τιάρα κι αντικρατική άυλη μέθεξη.

Βασιλεύουν η αμάθεια, η κουτοπόνηρη διδαχή που βαφτίζει πονηρό τον Αθηναίο που θέλει το κακό του επαρχιώτη, η απολυτότητα των αναρχοφασιστικών κειμένων κι η γραφικότητα της εμπλέου μίσους συμπεριφοράς σε κοινωνικά δίκτυα κι μισερές φυσιογνωμίες που τους λείπει η ηθική πυξίδα κι οι επιπτώσεις της, τα αναπάντητα ερωτήματα περί στοχασμού που υπερβαίνουν την ίδια την γλώσσα εφόσον υπερίπτανται της εντατικής σκέψης, με σκοπό η τελευταία να πράττεται με απουσία θεολογικής σάχλας, η απαξία των κανόνων συμπεριφοράς δεδομένου ότι μπερδεύουμε την Αριστερά με το λενινιστικό θράσος κι την σταλινική ανορθολογική θέαση που την περατότητα του σώματος την χρησιμοποίησαν κι οι δύο για ουκ ολίγες φρικαλεότητες.

Δυστυχώς αισθάνομαι ότι φυτοζωώ σε μία παρακμιακή πόλη, όπου η χωριάτικη παραπαιδεία έχει εμποτίσει επικίνδυνα την ακαλαίσθητη παρενδυσία των Ιδεών, με την Δημοκρατία σε ύφεση από τους ίδιους τους ψηφοφόρους που ψηφίζουν με άλλοθι την αλληλεγγύη κι το κοινωνικό κράτος, ξεχνώντας ότι όλα αυτά τα χρόνια καταναλώθηκαν σε μία στείρα ανακύκλωση φιλοσοφικής αυταρέσκειας με βανδαλισμούς, μικροκομματικές οδοντόκρεμες κι τις εκλεκτικές πνευματικές συγγένειες σε ομιχλώδες τοπίο εννοιών κι παραστάσεων, όπου το ανθρωπίνως υπάρχειν δίχνει τα δόντια του: μια μάζα με μονολιθική εμπειρία μυζήθρας, έντονου γεωγραφικού ανάγλυφου, χαριτωμένων κήπων με άνθη κι περίσσεια βασιλικού, για τα απείρως συντηρητικά ενδόμυχα δώματα.

Likes(0)Dislikes(0)

4 Σχόλια to “Λογική κι υστερία”

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *