Αδιέξοδα

by theelfatbay on 17 Αυγούστου 2012

Είναι γεγονός ότι στα κοινωνικά δίκτυα η υστερική συνθηματολογία, οι δήθεν ακτιβιστικές ιαχές, το συμπαντικό δίκαιο των εκπροσώπων του κοινωνικού δικαίου, μονοπωλούν το ενδιαφέρον του σαστισμένου όχλου, ο οποίος διαβάζοντας προτροπές, μισάνθρωπα λενινιστικά τσιτάτα κι αποσπασματική γνώση ανθρωπιστικού προτάγματος, μπερδεύει γλυκά την βλακεία, τον φανατισμό με θολό αντίκρυσμα, το χρόνιο μίσος απέναντι στο κράτος, προσπαθώντας με σχετική επιτυχία να αυθυποβάλει εαυτόν στο ψυχολογικό θέσφατο της απαξίας των νόμων, των θεσμών κι των στοιχειωδών κανόνων συμπεριφοράς με βαλκανικό θράσος κι επιχειρηματολογία ψυχοδυναμικής ψυχοθεραπείας.

Οι συνθήκες, νηπιακές κι αδιάφορες, δεν έχουν ωριμάσει διότι όπως έχω ξαναγράψει, οι πολιτικοί αντικατοπτρίζουν την κοινωνική σαπίλα, την αποσάθρωση του κοσμάκη που εξακολουθεί να διαμαρτύρεται υπέρ το δέον για την εξαφάνιση των παχυλών επιδομάτων, την θλιβερή ψυχοπαθολογία του ενεργού πολίτη που σε μια απέλπιδα προσπάθεια κουτοπονηριάς κι φιλοτομαρισμού, εξαπολύει τους τελευταίους άσους απ’το μανίκι σαν ταχυδακτυλουργός στην τελευταία παράσταση, έχοντας απώτερο στόχο το χαώδες πρόταγμα της αυτοεπικράτησης, της εξουσίας που οραματίζεται τον περιορισμό της κριτικής σε αυτόν που την ασκεί με περίσσια βίας κι ψυχαναγκασμού.

Το ότι ένας Πολωνός βρέθηκε σκοτωμένος σε κάδο απορριμμάτων, δεν σημαίνει ότι φταίνε αυτομάτως ρατσιστές, χρυσαυγήτες ή το παρακράτος που τακτοποιεί σιωπηλά τις αδυναμίες του κράτους· δυστυχώς τα σφάλματα λογικής αποτελούν απόρροια της καθολικής μεταμόρφωσης που έχουμε για τον κόσμο που μας περιβάλλει, εθελοτυφλώντας στο προφανές: η εγκληματικότητα δεν πηγάζει από την καθημερινή παραβατικότητα ημεδαπών κι αλλοδαπών αλλά από τα ξεκαθαρίσματα λογαριασμών μεταξύ συμμοριών γηγενών ή μη, όπως το παραπάνω περιστατικό που μέχρι να ξεκαθαριστεί τι διημείφθη, ο τηλεβόας των ακτιβιστών είχε αποφανθεί ότι φταίει η Κου-Κλουξ-Κλαν του Τενεσί.

Βρισκόμαστε δυστυχώς στην εποχή της κοσμικής ασυνειδησίας, όπου ο κάθε ένθερμος αμφισβητίας επαγγέλλεται επαναστάτης, ανθρωπιστής κι τουλάχιστον αντιεξουσιαστής με ένοχες ψυχικές συνδηλώσεις μεγαλείου· φυσικά αυτό που διακυβεύεται είναι πολύ πιο σύνθετο κι αγγίζει επικίνδυνες περιοχές της κλινικής συμπτωματολογίας: τόσα χρόνια οι αναρχοφασίστες είχαν την πρωτοκαθεδρία σε βανδαλισμούς κι άβατα αλλά με την εμφάνιση των νεοναζί ασπόνδυλων που μπαίνουν δυναμικά στο παιχνίδι της παραεξουσίας κι της ιδεολογικής στερεοτυπικής ταυτότητας, προβάλλουν την λυσσαλέα κι αλλοπρόσαλλη ιδεολογία της κυριαρχίας σε οτιδήποτε θυμίζει κατακερματισμένο κοινωνικό σύστημα.

Για πολλοστή φορά, η Δημοκρατία παραπαίει ανάμεσα σε πρακτικές διακρίσεων, μυστικοπάθεια, πουριτανισμό κι σκόπιμες αρνητικές σημασιοδοτήσεις από ακροαριστερούς, αναρχοφασίστες, μηδενιστές, ακροδεξιούς, ναζιστές κι έωλη αξιόποινη επιχειρηματολογία, με σκοπό το παιδιαρώδες κι ανάπηρο εσωτερικό θάμβος του Έλληνα, ο οποίος θαυμάζει κι υποκινεί το χαώδες πρόταγμα της οργανικής προδιάθεσης, να πετύχει τούτο: να παραμείνει αλώβητος κι όσο γίνεται λιγότερο αναξιοπαθών στο σύστημα που ο ίδιος έθρεψε, έκλεψε, λοιδόρησε κι δωροδοκήθηκε, έκαψε κι έκλεψε, πλιατσικολόγησε κι συκοφάντησε, ορρωδώντας σαν ποντικός ενώπιον της προσωπικής ευθύνης κι της κατατρεγμένης ψευδοαδικημένης χωριατοκακομοιριάς.

Likes(0)Dislikes(0)

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *