Περί τόλμης

by theelfatbay on 31 Ιουλίου 2012

Αυτό που εκτυλίσσεται στην πολιτική σκηνή θυμίζει τις δόσεις υωσκίνης στους Γερμανούς ασθενείς, στα στιλπνά ψυχιατρεία του Βερολίνου λίγο πριν την έναρξη του Β΄Παγκοσμίου Πολέμου, τότε που γινόταν προσπάθεια η ψυχοθεραπευτική αγωγή να πηγάζει από την ψυχοθεραπεία κι ουχί από την ψυχανάλυση, η οποία προσπαθούσε μέσω των ονείρων να ανακαλύψει την σεξουαλική τους σημασία βασισμένη στο ασυνείδητο, τόπος απαγορευμένος από τους ναζί δεδομένου ότι ο Φρόϋντ όντας Εβραίος, ήταν απορριπτέος λόγω τρισκατάρατου επιγενετικού κώδικα· ισόποσες ναρκωτικές ουσίες ελλείψει τόλμης κι αποφασιστικότητας αφού οι αποκρατικοποιήσεις, η εξυγίανση του Δημοσίου κι η απρόσκοπτη πάταξη της φοροδιαφυγής παραμένουν αγκάθια στο κακομαθημένο δημοσιονομικό κώδικα.

Οι σπασμωδικές κινήσεις των πολιτικών αρχηγών προδίδουν χωρίς κόπο, την προχειρότητα κι την αβελτηρία της δημόσιας διοίκησης, τον νομικισμό κι την τυπολατρία, την ελλιπή επιμόρφωση του προσωπικού, την απούσα λογοδοσία, την ανημπόρια εκσυγχρονισμού των δομών, τον γελοίο χρονοπρογραμματισμό της οποιασδήποτε εκπαίδευσης φορέων, την αναπόφευκτη γραφειοκρατία του τεράστιου ελληνικού κράτους, θυμίζοντας βεβαίως την αστεία εργατική διαχείριση της οικονομίας από το προλεταριάτο, αφού οι οικονομικές έννοιες από τους εραστές της λενινιστικής ουτοπίας, προδίδουν την ιστορική ανικανότητα των αιματοβαμμένων αγώνων, πιστοποιώντας περίτρανα ότι άλλη μία ομάδα έχει ισχυρά συμφέροντα μέσω έκδοσης καθημερινών εγκυκλίων κι διαταγμάτων φερειπείν.

Οι σταλινιστές που δημιουργούν συλλογικά θυμικά κομμουνιστικής θηριωδίας τύπου ανατολικής Ευρώπης, η απαξία των δημοκρατικών σχημάτων από οπαδούς βαλκανικής ακροαριστερής τρομοκρατίας, δήθεν αντιστασιακές συλλογικότητες αναρχοφασιστικών μειονοτήτων που θυμίζουν τροτσκιστές που  έγνεφαν λάγνα στον γραφειοκρατικό παρασιτισμό, αγχωμένοι κήρυκες που εντάσσουν στο εφιαλτικό τους προσάναμμα, τον αμερικανικό ιμπεριαλισμό με τους πουριτανούς αστούς στα σπάργανα του καπιταλισμού, ξεχασμένοι παλαιοκομμουνιστές με ενθουσιώδη τιτοϊσμό αυτοτέλειας, ιδεολογικοί απατεώνες κι θιασώτες φασιστικών προταγμάτων που μέσω της ολοκληρωτικής κι απολυταρχικής εξουσίας του οποιουδήποτε Κόμματος, καραδοκούν στο ατελεύτητο φαντασιακό.

Την ύστατη στιγμή αποσκίρτησης από τον εμφυλιακό ρόγχο, με τα μικροκομματικά στεγανά να δίνουν λόγο ύπαρξης στον παρία που κρατάει με εμπύρετη κι έγκαυλη νοσηρότητα τον Μαρξ υπό μάλης καθώς κι η χρόνια έξη της αμετροέπειας στα τηλεπαράθυρα του ζόφου να γιγαντώνουν τον μαζικό κι αδαή τρόμο, γίνεται αντιληπτό ότι είναι τόσο βαθύς ο συμβολισμός μεταξύ ενστίκτου κι λογικής, τόσο τραγικά αγελαία η δυνατότητα του σκέπτεσθαι κι τόσο φθηνή η επιχειρηματολογία του υπεύθυνου συλλογισμού που αυτό που απομένει να ειπωθεί από τούτο το μπλογκ είναι ότι η ανικανότητα, η ψευδολογία, ο νεποτισμός κι η μεμψιμοιρία του κατατρεγμένου Ελληναρά, οφείλουν να τελειώσουν σταδιακά κι αμετάκλητα δεδομένου ότι η υπομονή κι ο κλαυσίγελος έχουν όρια στην ήδη οργισμένη Ευρώπη.

Likes(0)Dislikes(0)

2 Σχόλια to “Περί τόλμης”

  • Κύρα says:

    Ο υπουργός Εξωτερικών του Βελγίου Ντιντέ Ρέιντερς, σε συνέντευξή του στην βελγική εφημερίδα Le Soir σημειώνει: «Αυτό που δεν πηγαίνει καλά είναι ότι όλα τα μέτρα σήμερα εξουθενώνουν τον ελληνικό λαό, την ίδια στιγμή που σε ολόκληρους τομείς δεν σημειώνεται καμία μεταρρύθμιση». Αυτή την τόσο απλή αλήθεια δεν την ομολογούν οι Έλληνες πολιτικοί και ο λόγος είναι αυτός που αναφέρεις έλλειψη τόλμης.

    Likes(0)Dislikes(0)

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *