Η πτώση

by theelfatbay on 10 Ιουλίου 2012

Οι επαΐοντες της πολιτικής σκηνής, αναλώνονται στους συλλογικούς φαντασιακούς μύθους της αριστερής ιδεολογίας κι κουλτούρας, παραμένοντας προσκείμενοι σε μαρξιστικά τσιτάτα, στην ψυχοπαθολογική ιαχή «σοσιαλισμός ή βαρβαρότητα», ξεχνώντας ότι η Ιστορία καταδεικνύει ότι οι κοινωνικές αξίες δεν βασίζονται σε ένα μοναδικό πρότυπο, κάτι που οι Έλληνες αρνούνται να παραδεχτούν, μεταθέτοντας το δήθεν αγωνιστικό πρόταγμα στα λαϊκά κινήματα, εθελοτυφλώντας στις καινούργιες προσταγές της πραγματικότητας που απαιτούν δουλειά κι απαλλαγή από τα χαοτικά διλήμματα μιας βαλκανικής υπερδύναμης, με εργάτες που με μαοϊκό οίστρο καλλιεργούν την γη κι ψέλνουν ύμνους υπέρ της Ελλάδας Μανούλας με το έντονο ανάγλυφο, την μυρωδάτη ρίγανη κι τα λιόδεντρα του Σεφέρη.

Οι αντιφρονούντες, πιστοί στο μονολιθικό συνωμοσιολογικό εσμό, καταγράφουν καθημερινά τις κινήσεις των αντρών με τα μαύρα κοστούμια, οι οποίοι με αιμοδιψή χαρακτηριστικά κι μεγάλες δαγκάνες, εποφθαλμιούν τα τιμαλφή της πατρίδας, με σκοπό την χειραγώγηση κι καταβαράθρωση των εργασιακών δικαιωμάτων, προβαίνοντας σε ατέρμονα σφάλματα λογικής που βγάζουν επί παραδείγματι Χούντες, στρατόπεδα συγκέντρωσης, ιρανοποίηση της εκκοσμικευμένης κοινωνικής ζωής από το χρονοντούλαπο, κινδυνολογώντας με απίστευτη ένταση κι μπαρουτοκαπνισμένη τόλμη, μη σκεπτόμενοι ότι όλο αυτό το ιδεολογικό πανηγύρι με προτροπές σε ένοπλο αγώνα, απεργίες κι νοητικά κουραφέξαλα ωθούν οποιαδήποτε δημοσιονομική προσπάθεια στα άκρα με σκοπό το χάος που τόσο ονειρεύονται.

Το κλαυθμύρισμα μεταξύ αναξιοπαθούντων είναι γνωστή τακτική, σε αυτήν την χώρα όπου επί τριάντα χρόνια η κλινική έξη για περισσότερο χρήμα, δεκάδες πιστωτικές κάρτες κι καταπάτηση των νόμων κι των θεσμών της Δημοκρατίας, επέφερε την δυσωδία του επάρατου βαλκανομπιντέ, όπου ο καθένας έχοντας στο μυαλό του την δική του υπερπαραγωγή σε κινήσεις, θέσφατα κι ριζοσπαστικότητα, αμολάει την θεάρεστη φονταμενταλιστική του κορόνα, ονειδίζοντας οτιδήποτε θεωρεί μεμπτό κι ασύμβατο με την δική του κοσμοθεωρία, ξεχνώντας ότι η επιθετική επιστροφή ενός λόγου που επικαλείται την ηθική προς ίδιον όφελος, έχει ανοίξει φτερά κι διατρανώνεται με παράλληλα παραδείγματα των σφαγών στην Συρία, με απαίτηση κατάργησης του παρόντος οικονομικού συστήματος, τίγκα στην ηθελημένη κατάθλιψη.

Η αναγκαστική πτώση στο κενό οφείλεται σε πολλούς λόγους τους οποίους έχω αναλύσει παλιότερα· ωστόσο πρέπει να επιστήσω την προσοχή στο προφανές: αυτοί που φωνάζουν για δικαιώματα, που φωνασκούν με προστατευτικά καπέλα της ΔΕΗ, ξερνώντας το γελοίο μότο «νόμος είναι το δίκαιο του εργάτη», είναι αυτοί που θίγονται λόγω μείωσης χιλιάδων επιδομάτων, παχυλών αμοιβών, φανατικών γκρουπούσκουλων που γυρίζουν τον μοχλό του εξωνημένου συνδικαλισμού με εφόδια την παραοικονομία, την φοροδιαφυγή κι τα πλείστα όσα θελήματα, αφήνοντας τους ιδιωτικούς υπαλλήλους ως άθυρμα στις ορέξεις του κάθε επιχειρηματία, ο οποίος πλήττεται κι ο ίδιος από την ανικανότητα του πολιτικού συστήματος που σκέπτεται κι πράττει με μικροκομματικά κριτήρια κι απούσα υπευθυνότητα έναντι του νόμου.

Καθημερινά, εκτός από σούργελα της Ευρώπης με πατέντα, παραδινόμαστε σε μία δίνη συνθηματολογίας, χαώδους αμετροέπειας περί δωσίλογων κι φεουδαρχικής Zeitgeist παράνοιας, φιλολογώντας χαριτωμένα με τσίπουρα κι βαλκανικό κομπασμό (μην ξεχνάμε την δήλωση του Ιφικράτη Αμυρά περί βιολογικής ιδιαιτερότητας των Ελλήνων) το παλαιοκομμουνιστικό κι αναρχοφασιστικό εναργές πρόταγμα, με την απαραίτητη υπόκρουση από Σαββόπουλο κι τουρκοτσιφτετελομπαρόκ ρανίδων ιδρώτα, καταστρώνοντας σχέδια χωρίς τον ξενοδόχο, γεγονός που δίνει βήμα στην ακροαριστερά, στους μπαχαλάκηδες, σε αντιεξουσιαστές που καίνε οτιδήποτε για να διατηρούν τον εφιάλτη τους σε επαγρύπνηση λόγω πλήρους ψυχικής ανημπόριας (δεν είναι οξύμωρο σχήμα) να συντηρεί σκόπιμα την ψυχολογία του μαύρου προβάτου στις μάζες.

Αν δεν συμπορευθούμε με τον νεωτερισμό, την πειθαρχία κι την ουσιαστική πρόκληση που ο 21ος αιώνας επιτάσσει, τότε η πτώση δεν θα είναι απλώς επώδυνη αλλά κι κανιβαλιστική· ό,τι κι αν σημαίνει αυτό.

Likes(0)Dislikes(0)

4 Σχόλια to “Η πτώση”

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *