Πολιτική κι άπνοια

by theelfatbay on 1 Ιουλίου 2012

Θα μπορούσα να αναλύω με τις ώρες δοκίμια δοκησίσοφων εραστών της μείζονος πολιτικής ανάλυσης, προσωπικότητες με σφιχτές γραβάτες κι φαύλα κομματικά αετώματα, ζωοφόρους απαστράπτουσες με πλούσιο βιογραφικό κι λενινιστική αχλή που φλερτάρει με τις ασυμφιλίωτες ταξικές αντιθέσεις, δείχνοντας με το δάχτυλο τον αιμοδιψή νεοφιλελευθερισμό που με κοσμητικά επίθετα κορπορατικού χάους, ανάγεται στην αδιαφιλονίκητη λύση για οποιοδήποτε πρόβλημα προδίδει την αδυναμία του κράτους να αντιμετωπίσει τον εξωνημένο συνδικαλισμό κι την αλιτήρια κρατικοδίαιτη μέθη.

Περιτριγυρισμένοι από πολλούς πολιτισμούς, με κραυγαλέα βαλκανική ευωχία κι ενγκελιανές τάσεις κεφαλαιοκρατικού μίσους, με παντελή αδιαφορία έναντι των νόμων, των υποχρεώσεων κι των ορίων της Δημοκρατίας, με προτροπές για ένοπλο αγώνα λόγω αντιφεουδαρχικής αταβιστικής λόξας, καταλύουμε οποιοδήποτε κανόνα κι κοινωνικό μέτρο, μπερδεύοντας την ελευθερία του λόγου με το μίσος, την ασυδοσία της χυδαίας συνθηματολογίας για αναρχική κι ισότιμη ένωση των παραγωγών, ξεχνώντας ότι υπάρχουν κανόνες κι περιορισμοί μέσα στον ευρωπαϊκό ιστό της ενοποίησης.

Η μυστικιστική έξη της συνωμοσιολογίας κι ο εθνικός κατατρεγμός, φέρνει στο νου την επιχειρηματολογία του Αγίου Αυγουστίνου, με μπόλικη ενοχική άβυσσο αυτοκαταστροφής, αντιαιρετικό πολιτιστικό θέσφατο κι αθωωτική αντίληψη για τα πολιτικά πεπραγμένα που βαφτίζουμε δίκαια, αποδιώχνοντας οποιαδήποτε ατομική ευθύνη κατά το δοκούν, θυμίζοντας την αιώνια ειρήνη του γνήσιου πολιτικού καντιανού στοχασμού, ξεχνώντας με κουτοπόνηρη αυταπάρνηση ότι η εργασιακή ομαλότητα προϋποθέτει καταρχήν υπευθυνότητα κι ιδεώδη σύννομα, με πρόταγμα την συλλογική ταυτότητα.

Δυστυχώς το πολιτικό σκηνικό παραμένει κάθιδρο, προσπαθώντας να αποκωδικοποιήσει τις απαιτήσεις κι να απεκδυθεί κάθε ευθύνης που έχει να κάνει με τις απαιτούμενες μεταρρυθμίσεις, την πάταξη της φοροδιαφυγής, την μείωση του κράτους, τον ανεκδιήγητο κοτζαμπασισμό των φαρμακοποιών, το πελατειακό σύστημα κι τον μικροκομματικό εσμό που ανασκαλεύει παλαιοκομμουνιστικές κορόνες κι εθνικοσοσιαλιστικά ιστορικά συνώνυμα για να καταστήσει σαφές ότι η αποικιοκρατία υφίσταται με όρους δυσμενείς, καταλύοντας τον κοσμοπολιτισμό κι το Δημοκρατικό Ιδεώδες με τις κοινωνικές αδικίες.

Διαβάζω ότι ο Ιφικράτης Αμυράς, συνιστώσα του ΣΥΡΙΖΑ, που κραυγάζει για ένοπλο αγώνα παρέα με το βαθύ ΠΑΣΟΚ που μετακόμισε στην Κουμουνδούρου, υποστηρίζει ότι πρέπει να διαφυλαχθεί πάση θυσία η βιολογική μας ιδιαιτερότητα. Να υπενθυμίσω ότι κατά καιρούς κρούω τον κώδωνα του κινδύνου στους θιασώτες της σοσιαλφασιστικής άκρας Αριστεράς αλλά κι στους μπαρουτοκαπνισμένους ιδεολόγους ότι ο τυφλός κι άμυαλος πατριωτισμός, η ιδιοτελής αλληλεγγύη κι η σαχλή κομπορρημοσύνη του Αλέξη Τσίπρα, αγγίζουν την ιδεολογία του ολοκληρωτισμού, βάσει της ισότητας κι του αλληλοσεβασμού μεταξύ ανθρώπων που ανήκουν στο ίδιο έθνος, μια ιδεολογικοπολιτική διάθλαση με σταλινική επικάλυψη, μια ψευδεπίγραφη διεθνή ισότητα των τάξεων που αγγίζει το ναζιστικό Volk, με έντονο γαλάζιο, ποίηση κι ύμνους στην περιπόθητη ελευθερία με τσαρικό αίμα.

Προσωπικά δεν θέλω να ξαναδώ πογκρόμ, εμφυλιακό παροξυσμό, κρεμάλες για τους δωσίλογους, εκστατικούς συνδικαλιστές με ακτιβιστικό οίστρο αλλά πίστη στο ευρωπαϊκό όραμα, σοβαρή δουλειά κι τήρηση των νόμων κι της τάξης, μέσα σε αυτή τη χαβούζα που νοσταλγεί τους Μογγόλους που φλέρταραν με τους Νεστοριανούς, την εραλδική μανία για το ελληνικό γινάτι κι την ρουστίκ αρχοντιά, εργοστάσια παραγωγής όπλων από την Ανατολή με τα οποία φλερτάρει μια υποτιθέμενη κυβέρνηση με σοσιαλιστικό γρανίτη οραμάτων, μαοϊκή λαγνεία για την γη κι επιστροφή στη δραχμή με οικογενειακά στρατόπεδα.

Παίζουμε το τελευταίο μας χαρτί. Μακάρι να είναι άσος.

Likes(0)Dislikes(0)

6 Σχόλια to “Πολιτική κι άπνοια”

  • perouka says:

    Πολύ καλό κείμενο, συμφωνώ.

    Likes(0)Dislikes(0)
  • spiral architect says:

    Αυτή τη βδομάδα ξεκίνησε η νέα σχολική χρονιά στη νέα μου δουλειά: στη ΝΑΣΑ, η οποία δεν αποτελεί εκπαιδευτικό ίδρυμα όπως το Ματσατσούτσετς. Από το νέο μου πόστο διερευνώ συστηματικά νέους λόγους για τους οποίους αξίζει να γίνει κάποιος εκπαιδευτικός, γιατί οι παλιοί (Χριστούγεννα, Πάσχα, καλοκαιρινές διακοπές) δεν παίζουν πια. Δικαιούμαστε 1 μήνα κανονική άδεια όλο το χρόνο όπως όλοι οι δημόσιοι υπάλληλοι. [Λορέττα έσκασες χαμογελάκι ή μου φάνηκε;]

    Κάθε πρωί ξυπνώ στις 8 ακριβώς (με μεγάλο ζόρι, να σημειωθεί) και σούρνομαι μέχρι την proastiakos της γειτονιάς μου. Ευτυχώς τα δρομολόγια είναι φιξ κ τηρούνται. Η σύντομη διαδρομή μου με την proastiakos αποτελεί πραγματικά μια αξέχαστη εμπειρία ευρωπαικών προδιαγραφών. Μπαίνω κ βουλιάζω σε καρέκλα με το περιοδικό ή το φανζίν μου. Ελάχιστα αργότερα βέβαια πρέπει να αλλάξω σε ΗΣΑΠ όπου τα πράγματα είναι πιο the greek way. Εκεί προσέχεις φυσικά τι αγγίζεις, πού ακουμπάς κλπ.

    Στη δουλειά την πρώτη μέρα τα πράγματα ήταν πολύ χαλαρά. Όχι ότι έσφιξαν στη συνέχεια... Ουσιαστικά περάσαμε από μια τυπική συνέντευξη στο τμήμα προσωπικού. Εγώ επιχειρηματολόγησα ότι λόγω της ειδικότητάς μου (πύραυλος) θα καταφέρω να υπηρετήσω καλύτερα τον οργανισμό από το τμήμα στο οποίο εργάζεται ο φίλος Μ. Εκεί κοιτάξανε οι υπεύθυνοι τα χαρτιά τους, μου χαμογέλασαν λίγο πονηρά κ που είπαν πως κατά πάσα πιθανότητα από κάπου αλλού θα υπηρετήσω τελικά και δικαιολογήθηκαν πως η ΝΑΣΑ τους πυραύλους σαν κι εμένα τους χρειάζεται σε όλα της σχεδόν τα τμήματα.

    Προσωπικά ερμήνευσα αυτή την ατάκα ως: Μα μανδάμ, στο τμήμα των πυραύλων πηγαίνουν τα πραγματικά βύσματα, όχι εσείς!

    Κανείς δεν με καταλαβαίνει πλέον ...

    Likes(0)Dislikes(0)
  • Κύρα says:

    Το ελληναριό ενστερνίζεται τις θεωρίες συνομωσίας και βολεύεται με τα συνθήματα των λαϊκιστών. Αυτό πώς γίνεται να αλλάξει;

    Likes(0)Dislikes(0)

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *