Ιούλιος και μέθη

by theelfatbay on 30 Ιουνίου 2012

Ένα καλοκαίρι ακόμα πάνω απ΄τις αττικές στέγες, αλάτι κι γεύση από γλειφιτζούρια στα ιδρωμένα κορμιά των βαγονιών, επουράνια σχέδια κι πευκοβελόνες στα προάστια, αμέτρητοι χειμώνες που κρύβονται σε εναέριες θρυαλλίδες αρωμάτων στους δρόμους κι στον χλοοτάπητα των τύψεων, χελιδόνια που καρτερούν τα πρωτοβρόχια για να υπενθυμίσουν το μάταιο της ύπαρξης κι βιβλία ανοιχτά που απαγγέλλουν ποίηση κι καλοσύνη, λευκές οι ζέβρες στα δώματα του νου, καθρέφτες που σπάνε οι αναμνήσεις των δισταγμών, αν αλλάζαμε τον ρου της ζωής, γυρίζοντας τους δείκτες του ρολογιού προς τα πίσω, σε ένα λιβάδι διαχυμένο από όνειρα, έρωτα κι μοναξιά, οι ώρες έρχονται να υπενθυμίσουν ότι τα ρολόγια καταγράφουν ανεπαίσθητα αλλά με μνησικακία τα χρόνια που γίνονται χιόνι, αέρας κι διάστικτη άμμος που σκορπίζεται παντού, σε αυτόν τον σίγουρο κι αμετανόητο σκοπό του θανάτου.

Likes(0)Dislikes(0)

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *