Ανέτοιμοι και μπερδεμένοι

by theelfatbay on 25 Ιουνίου 2012

Όσοι με διαβάζουν έχουν αντιληφθεί ότι είμαι υπερασπιστής μιας ενωμένης Ευρώπης η οποία θα σηκώσει ανάστημα στις ΗΠΑ, δεδομένου ότι τα κράτη της Γηραιάς Ηπείρου έχουν ακόμα έντονο τον εθνοτικό τους χαρακτήρα, βαυκαλιζόμενα κάτω από την ομπρέλα του ΝΑΤΟ, αφού πέρα από τις ενοποιητικές διαδικασίες κι τις χρονοβόρες διαπραγματεύσεις, έχουν να αντιπαλέψουν συμβιβασμούς, γραφειοκρατία, πολυπολιτισμικό πρόταγμα το οποίο σαφώς είναι αδύνατο να επιτευχθεί από τα καθημερινά πεπραγμένα κι την απαγκίστρωση του στρατιωτικού δόγματος της αστερόεσσας προς μια αυτόνομη αμυντική δομή, η οποία δεν θα φοβάται επουδενί την έξη της Μεγάλης Βρετανίας στην αμερικάνικη υπερδύναμη κι την διπλωματική χειραγώγηση της Ουάσινγκτον στο ευρωπαϊκό γίγνεσθαι.

Οι ΗΠΑ έχουν κακό ιστορικό εξωτερικής πολιτικής κι ειδικά στην Ελλάδα ο αντιαμερικανισμός καλά κρατεί, ξεχνώντας τεχνηέντως ότι ο Ομπάμα εξακολουθεί κι είναι πιο Αριστερός από τον Τσίπρα αν κι στα μάτια μου περνούν οι αγώνες των Ενωμένων Μεταλλωρύχων, των Βιομηχανικών Εργατών του Κόσμου, η κατάργηση της ομοσπονδιακής  χρηματοδότησης από τον Ρέιγκαν κι των πολιτειακών κονδυλίων με τα οποία αμείβονταν οι δικηγόροι των απόρων φυλακισμένων από τον Κλίντον, η κάλυψη με μεγάλη επιμέλεια των ενεργειών των διαδηλωτών στο Σιάτλ από τα ΜΜΕ, που ζητούσαν την διακοπή της επέκτασης του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου, ο πόλεμος στο Ιράκ κι η θεοποίηση των ιδιωτικών εταιρειών προς ίδιον όφελος, με τα πτώματα παιδιών κι την ένδεια να ενδημεί ως ένδειξη νόμιμης βίας.

Αυτό που θέλω να πω είναι ότι η Ευρώπη διακατέχεται από πλείστες αγκυλώσεις κι προσκόμματα, τα οποία θέλουν χρόνο να ξεπεραστούν αφού η βάση της Ενωμένης Ευρώπης έγκειται στο γεγονός ότι έχουμε να κάνουμε με κράτη-έθνη, το καθένα απ’ τα οποία έχει την δική του αιματοβαμμένη ιστορία κι ιδιαιτερότητες οι οποίες θέλουν πολύ χρόνο κι αρκετούς συμβιβασμούς, κάτι που που οφείλουμε να παραδεχτούμε ότι το πράττουν οι ίδιοι αργά αλλά σταθερά, ασχέτως της ελληνικής επαρχιώτικης ακτιβιστικής καραμέλας που από γινάτι δήθεν μπαρουτοκαπνισμένης προσφυγιάς, επιδεικνύει καθημερινά αγχωμένο αντίλογο κι ξεπερασμένη επιχειρηματολογία που χαϊδεύει στοργικά το έντονο ανάγλυφο της περιφέρειας, τα αντάρτικα τιμαλφή κι τα μανιάτικα μοιρολόγια ως ακριβή κληρονομιά.

Διατείνομαι ότι αυτό που λείπει είναι η ψυχραιμία, η γνώση, η κουλτούρα του πολιτισμού, συνιστώσα της οποίας είναι κι η πληρωμή των φόρων στο Κράτος, ο σεβασμός έναντι του νόμου, της τάξης, της ασφάλειας κι των πολιτικών δικαιωμάτων κατά Τριανταφύλλου καθώς κι η σοβαρή αντιμετώπιση των παράνομων μεταναστών που εισρέουν καθημερινά στην ημεδαπή, με την άκρα Αριστερά παρούσα, μπερδεύοντας τον πλουραλισμό με την πολυπολιτισμικότητα προς άγραν επαναστατικού θυμικού από το ελληναριό που έχει μπερδευτεί σκοπίμως από την χυδαία συνθηματολογία αναρχοφασιστών κι Συριζαίων αντιδημοκρατών για οτιδήποτε «ξένο», εθελοτυφλώντας στην παραβατικότητα κι την ασυδοσία, τις αψιμαχίες κι τα ξεκαθαρίσματα μεταξύ αλλοδαπών, με μότο ότι οι μειονότητες πρέπει να βρίσκονται στο απυρόβλητο επειδή είναι μειονότητες. Λογικό σφάλμα κι λαϊκισμός χειρίστου είδους με έτοιμη την ταμπέλα του ρατσιστή κι του υπάνθρωπου σε όποιον αμφισβητήσει το απόλυτο θέσφατο των λούμπεν στοιχείων.

Στο κατώφλι της στασιμότητας κι της προπαγάνδας (δεξιών κι αριστερών) αυτό που πρέπει να ειπωθεί κι να διερευνηθεί είναι η προσπάθεια της Ευρώπης που προνοεί ώστε να υπάρξουν νομοθετικές ρυθμίσεις, εναλλακτικές προτάσεις κυβερνητικής πολιτικής, θεσμικές παρεμβάσεις κι αυστηρή τήρηση των νόμων, απόλυτη ανεξαρτησία των εξουσιών (προσωπικά δεν είμαι καθόλου πεπεισμένος ότι τα ανώτατα κλιμάκια δικαστικών δεν τηρούν την εκάστοτε κομματική γραμμή εντολών), περιορισμός του συνδικαλιστικού εσμού που λοιδωρεί κατά το δοκούν διαβαθμισμένα πρότυπα, εν ενόματι των αδικημένων εργαζομένων πάντοτε, κοινώς να βρεθεί επιτέλους ένας κοινός τόπος υποχωρήσεων, προόδου, δομικής ισορροπίας κι ανταγωνιστικότητας μεταξύ των μελών-κρατών.

Δύσκολο αλλά όχι ακατόρθωτο δεδομένου ότι ο καπιταλισμός έχει κι ανθρώπινο πρόσωπο κι ας το λοιδωρούμε ζώντας καλά μέσα σε αυτόν ωστόσο, δεκαετίες τώρα.

Likes(0)Dislikes(0)

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *