Franny & Zooey

by theelfatbay on 24 Ιουνίου 2012

Η αγάπη μου για τον J.D. Salinger παραμένει άσβεστη πολλές δεκαετίες, όταν λίγο πριν μπω στην εφηβεία διάβασα τον «Φύλακα στη Σίκαλη», βιβλίο που μου ενεφύσησε το πάθος για την ελευθερία, την περιπλάνηση κι τον τυχοδιωκτισμό, με οδηγό την δροσερή νιότη κι την ανυπαρξία του φόβου στις διερευνήσεις, σε απορίες κι σε πράξεις, περιλαμβάνοντας αυτήν την ακαταμάχητη έλξη για το άγνωστο που περιλαμβάνει χιούμορ, διαχύσεις, γλυκά μανταρίνια κι πάθος για την γαλήνη, τον έρωτα κι την αταραξία, σε έναν κόσμο που μεταλλάσσεται καθημερινά με διαφορετικούς ανθρώπους.

Η μετάφραση είναι του Αύγουστου Κορτώ, γνωστού συγγραφέα μυθιστορημάτων, παιδικών βιβλίων κι αρθρογράφου σε πολλά μέσα· με εξέπληξε ευχάριστα, δεδομένου ότι η εργασία του να προσεγγίσεις τον Salinger είναι κατά την γνώμη μου επίπονη κι βασανιστική, διαπιστώνοντας κάτι που πολύ σπάνια έρχομαι αντιμέτωπος· ο Κορτώ διείσδυσε με απαράμιλλη τεχνική στο κείμενο του Αμερικανού συγγραφέα με τέτοια επιτυχία που στην διάρκεια του διαβάσματος, σταματούσα κατά περιόδους, διερωτώμενος αν διάβαζα νεοϋορκέζικη νουβέλα ή σημειωματάριο σκέψεων του ίδιου του μεταφραστή.

Φυσικά σε αυτό το βιβλίο, ο λατρεμένος J.D.Salinger παίζει με τις διαθλάσεις της αλήθειας, τον κίνδυνο της κυνικότητας, την θρησκοληψία (ίδιον της αμερικανικής αστικής κι υπαίθριας κουλτούρας), την αγωνία της ευτυχίας, την ευαισθησία της μικρής θεότητας που αποκαλείται Franny κι την ωμή παρέμβαση του αδελφού της Zooey, ο οποίος με την ακαταμάχητη ομορφιά κι το βαρύ παρελθόν της οικογένειας Glass, φέρει τον ρόλο του από μηχανής θεού που σε μια τελευταία προσπάθεια αφύπνισης της εύθραστης ιδιοσυγκρασίας της Franny, προβαίνει σε μονόλογο κάθαρσης με σκοπό την αγάπη.

Ο Αύγουστος Κορτώ αποκαλύπτει χωρίς φειδώ, την άριστη γνώση της αγγλικής γλώσσας αν κι μεγαλομανής ο ίδιος, δεν μπορεί να αντισταθεί στις δικές του ανεπαίσθητες πινελιές περιγραφής των βαθύτερων αισθημάτων από τους ήρωες, προσδίδοντας πότε γλαφυρά κι πότε αδιόρατα την δική του μύχια γραφή που ξετρυπώνει τους ίδιους τους θύλακες της επιγενετικής «κατάρας» των πολλών πρωταγωνιστών του βιβλίου που έστω κι νεκροί, εξακολουθούν απροκάλυπτα να παίζουν με τα ένστικτα κι τα βαθύτερα κίνητρα της Franny και του Zooey, ζαλισμένοι οι ίδιοι από τσιγάρα κι ύπουλη μεθυστική νιότη.

Συστήνεται ανεπιφύλακτα.

Likes(0)Dislikes(0)

2 Σχόλια to “Franny & Zooey”

  • παντελής says:

    Δεν λες τίποτα. Διαβάζω τον φύλακα στη σίκαλη και η μετάφραση είναι σαν τροχαίο μεταξύ φρεζών (φρέζα).

    Προσπαθώ, χωρίς να το έχω τελειώσει ακόμα, να καταλάβω αν περιγράφει το τέλος της παιδικότητας ή αυτό της εφηβίας.

    Έχεις πει, ότι δεν διαβάζεις ν. έλληνες λογοτέχνες. Λένε ότι ο χωμενίδης αντέγραψε τον άξονα της ιδέας, μεταξύ άλλων, από τον φύλακα για να φτιάξει το δικό του "το σοφό παιδί".

    Έχοντάς το διαβάσει, μου φαίνεται πολύ πιθανό.

    Any comments?

    Likes(0)Dislikes(0)

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *