Το κώμα

by theelfatbay on 15 Ιουνίου 2012

Η ελληνική συλλογικότητα απολύει την λιγοστή λογική που της απομένει, δεδομένου ότι πάντοτε την διαχειριζόταν κατά το δοκούν, ψωροπερήφανα κι με περρίσια ιδιοτέλεια για τα λατρεμένα οικονομικά κεκτημένα, μπολιάζοντας φονταμενταλιστική εργατική αχλή κι μικροαστικό δίκαιο, προσηλωμένη στο δήθεν ετοιμόλογο αντεπιχείρημα του «λεφτά υπάρχουν», στις δηλώσεις Πάγκαλου, στις διαπιστώσεις της Λανγκάρντ, στις καθημερινές αυτοκτονίες που μεταμορφώνονται σε ηρωικές εκβάσεις νοηματοδότησης που υποκινούν σε άναρχη θέαση κι προσωπική επανάσταση της ήδη αυτιστικής κλειστότητας του εύθικτου Ελληναρά, χωρίς ουσιαστικό αντίκρισμα ωστόσο, ανάγοντας οποιαδήποτε ανορθολογικότητα στο δεδομένο άλλοθι που αποκαλείται μνημόνιο.

Βρισκόμαστε στο σημείο μηδέν, με λιγοστά αποθεματικά, μπερδεμένη κρίση, απουσία ουσιαστικής γνώσης, με ένθεη προσήλωση σε παλαιοκομμουνιστικές κορόνες, κόκκινα λάβαρα κι υποσχέσεις που θυμίζουν την χαρά των σοσιαλιστικών αγώνων στις απαρχές του εικοστού αιώνα, η οποία όμως δεν έχει καμία σχέση με το μίσος των αναρχοφασιστών, των συριζοκουκουλοφόρων κι του επάρατου σταλινικού κόμματος της Τυποεκδοτικής, υπενθυμίζοντας για πολλοστή φορά ότι το μεσαιωνικό κοινωνικο-ιστορικό πλαίσιο εξακολουθεί να είναι παρόν, με τον κοσμάκη να κλαυθμυρίζει με επαρχιώτικη πόζα κι ιδρωμένη φιλαρέσκεια έναντι του κοστουμαρισμένου κατακτητή που κρατάει καγχάζοντας τα κλειδιά του μεσογειακού παραδείσου.

Δυστυχώς το Κράτος, πελώριο, δαιδαλώδες, έμπλεο γραφειοκρατίας κι συνεχών νέων εγκυκλίων, δεν αλλάζει πρόσωπο γιατί εξυπηρετεί με επιτυχία αυτούς που το αφαιμάσσουν με ψεύτικα πιστοποιητικά αναπηρίας, το αδρανοποιούν κρατικοδίαιτοι με παντελή απουσία διοικητικού ελέγχου, το καθυβρίζουν αναξιοπαθούντες που μεταλλάσσουν την ίδια τους την ύπαρξη σε αγχέμαχο δόρυ αυτάρεσκης αυτοάμυνας, εν τέλει παραμένει ο τέλειος στόχος για οποιοδήποτε παράφρον γκρουπούσκουλο που απομακρύνεται λόγω αλλαγής φρουράς, οποιονδήποτε δεισιδαίμονα επιτηδευματία που επαναλαμβάνει τσιτάτα προς επίρρωσιν της προσωπικής του κρίσης ταυτότητας, οποιαδήποτε υστερική φιγούρα που θέλει να αποδώσει τα άγια τοις κυσί για εκτόνωση.

Ο ΣΥΡΙΖΑ κι οι μισάνθρωπες συνιστώσες του, προβάλλουν με ξεπερασμένη συνθηματολογία, την διατήρηση του καφκικού κράτους, με επιδόματα που ενισχύουν το πελατειακό καθεστώς, με μπόλικη αριστερίστικη αχλή που θυμίζει το αμίμητο «Τσοβόλα, δώστα όλα», σε ένα κοινό που ανίκανο να διακρίνει  κι να συνθέσει το πορτρέτο της σοβαρότητας, επαφίεται στην δυνάστευση κι στην μέγιστη αιχμαλωσία των λογυδρίων του Τσίπρα, ικανοποιώντας τους παρατηρητές με θυμηδία αφού το πόπολο αρέσκεται τελικά στις κατεπείγουσες ηδονές κι όχι στον ορθολογικό υπολογισμό, στην διατήρηση της νομιμότητας κι των θεσμών αλλά ξεχνώ ότι οι μούτζες, οι δωσίλογοι, οι Τσολάκογλου κι το συγκρουσιακό θυμικό ακυρώνουν οποιοδήποτε ιστορικό νόημα μιας ορθολογικής «λαϊκής» κυριαρχίας.

Ας είμαστε ειλικρινείς: όλο το παιχνίδι παίζεται γύρω από τις συντεχνίες κι την διατήρηση των κεκτημένων, κάτι που η ΔΕΗ ως κράτος εν κράτει, το περιεργάζεται ήδη, αλλάζοντας ρότα προς Κουμουνδούρου μεριά ενώ ουδείς ασχολείται με την κατάντια της δημόσιας εκπαίδευσης, τον χείριστο συνδικαλισμό των φοιτητών στα πανεπιστήμια, την απαξία της Δημοκρατίας που ο καθένας την χειρίζεται κατά το δοκούν, τις αυτοδικίες κι την βία που εξαπολύεται ένθεν κακείθεν ανεξαρτήτως χρώματος, με υποκριτές που εθελοτυφλούν να παραδεχτούν ότι κανείς δεν δίνει δεκάρα για την Ψωροκώσταινα γιατί το μόνο που ενδιαφέρει τον πεισματάρη ημεδαπό είναι η τσέπη του, τα μαζεμένα ρεπό, η αυθάδικη κατατρεγμένη αισθητική του, η αποτυχημένα καλυμμένη ανεπάρκειά του στο πρόταγμα για πολιτική δημιουργία, θεσμική επεξεργασία κι στοχαστικό διάλογο με σκοπό την αποφυγή της ύβρεως σε όλα τα επίπεδα.

Προσωπικά θέλω να παραμείνω στην Ευρώπη κι να έχω φαγητό στο τραπέζι μου, να ταξιδεύω ως ισότιμο μέλος κι να απολαμβάνω την ζωή. Forever.

Likes(0)Dislikes(0)

2 Σχόλια to “Το κώμα”

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *