Ρέπλικες

by theelfatbay on 13 Ιουνίου 2012

Κάθονται στην καρέκλα του γραφείου τους κι εξαπολύουν τα βέλη τους σε οποιονδήποτε αδυνατεί να καταλάβει το μύχιο κατατρεγμένο θυμικό τους, την συνωμοσιολογία τους, την έκρυθμη αλιτήρια πεφωτισμένη σιγουριά τους για την κρατική αδικία που τους κυνηγά από τα μικράτα τους, πανέτοιμοι για οποιοδήποτε επιχείρημα έχουν διαβάσει από το θλιβερό δίδυμο Βαξεβάνη-Καζάκη, ξερνώντας μοιρολατρία κι μίσος, προδίδοντας την παντελή απουσία κοινωνικών κι πολιτιστικών σχέσεων, την απαξία οποιουδήποτε Δημοκρατικού Θεσμού προς χάριν φονταμενταλιστικής εύθικτης πατέντας μεγαλείου.

Εξακολουθούν να μην καταλαβαίνουν ότι η γελοία πολιτική σκηνή, αντικατοπτρίζει την συλλογική νοοτροπία, όπως η αντίδραση Τατσόπουλου που επανέλαβε την κανιβαλική ταυτότητα, φέρνοντας στον νου τις αντιδράσεις των ομοίων του, οι οποίοι ονειρεύονται καραμπίνες, κρεμάλες κι κάψιμο στην πυρά κοστουμαρισμένων δωσίλογων, δείχνοντας με το δάχτυλο εμάς τους δήθεν καβατζωμένους, αν κι δεν έχω λάβει απάντηση γιατί αφού βρίσκονται στο σημείο μηδέν από θυμό κι αγανάκτιση, δεν παίρνουν το όπλο τους αντρίκια να καθαρίσουν αυτόν που μουτζουρώνει το ήδη πληγωμένο μέλλον τους.

Δυστυχώς οι περισσότεροι που συναναστρέφομαι, διέπονται από την κακορίζικη επιγενετική ταυτότητα του Ελληναρά, που καθισμένος στον καναπέ με το άλλοθι της δουλειάς ενώ όλοι γνωρίζουμε ότι μια χαρά βολεμένος είναι, υποκινούν τσιτάτα επαναστατικής αχλής όπως ‘Όλοι στο Σύνταγμα», θεωρητικολογώντας για εξεγέρσεις κι εξωνημένα καθοίκια, με μια ψευδαίσθηση παντοδυναμίας ως προς τις συνεπαγωγές των πορισμάτων τους, τυφλοί για το δίκιο που έχουν αφού μιλούν χωρίς κοινωνικό έλεγχο στον απέναντί τους που κατά την γνώμη τους πάντα, βρίσκεται σε τρικυμία εν κρανίω.

Λυπάμαι αλλά δεν συμπονώ καθόλου ανθρώπους με τέτοιες μεθόδους, ειδικά από αυτούς που πράττουν τα παραπάνω αλλά σε υποψία κριτικής από τρίτους, φωνασκούν γεμάτοι ευθιξία αφού οι ίδιοι κρατούν τα σκήπτρα της φτώχειας κι της αναρχοφασιστικής αλήθειας του Μεγάλου Αδελφού, για να αποφύγουν την οποιαδήποτε κριτική, η οποία αν καταφέρει να ειπωθεί, θα προσπαθήσουν να την καταρρίψουν εν ριπή οφθαλμού, αφού πάντα φταίνε οι άλλοι, οι ξένοι, οι Ευρωπαίοι, το Κράτος, ρωτώντας με πλήρη άνεση τι κάνουμε εμείς οι αναίσθητοι για τις αυτοκτονίες, για αυτούς που τρώνε σκουπίδια από τους κάδους, για τους νέους που δεν έχουν δουλειά, προσπαθώντας να περάσουν την ενοχή στο σαρκίο μας επειδή παραμένουμε ευτυχισμένοι.

Ξαναδές την αντίδραση Τατσόπουλου κι θυμίσου την δική σου αντίδραση σε οτιδήποτε σε ενοχλεί. Πολύ φοβάμαι ότι είσαι ρέπλικα του πρώτου κι στο λέω Αλέξανδρε, με καμία εκτίμηση.

Likes(0)Dislikes(0)

8 Σχόλια to “Ρέπλικες”

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *