Αναποφασίστες

by theelfatbay on 5 Ιουνίου 2012

Στις τηλεοπτικές βεγγέρες, στα δίκτυα κοινωνικής δικτύωσης, στα καφενεία κι στα μελαγχολικά ενδιαιτήματα των προαστίων, λαμβάνει χώρα η περιώνυμη αναποφασιστικότητα η οποία ακκίζεται χαριτωμένα με τον απαραίτητο τόνο ελληνικής μιζέριας κι κακομοιριάς, απωθώντας με βία την λογική σκέψη, βαφτίζοντάς την φασιστικό κατάλοιπο κι φιλολογικό τερτίπι του μυαλού, αφού η μόδα στο κρατίδιο της βαλκανικής υπεροψίας επιτάσσει κόκκινες παντιέρες, λογύδρια με μπόλικη κουβανέζικη αψάδα, αντιμνημονιακή διπολική διαταραχή, καθιστώντας την επικοινωνία γραφική επιφυλλίδα όπου ο κάθε πικραμένος αναλύει τα του οίκου του με επιθετική φωνή, επικαλούμενος την ηθική κι την αδικία που χτυπά αλύπητα το πολιτισμικό του πλαίσιο.

Είναι πλέον εμφανές ότι το νεοΕλληνικό θυμικό κι οι μεμψίμοιροι κώδικές του, δεν έχει καμία σχέση με το ευρωπαϊκό πρόταγμα για ανάπτυξη κι μεταρρυθμίσεις διότι ως γνωστόν δεν υπάρχει κοινή ατραπός επικοινωνίας μεταξύ εταίρων λόγω απαράμιλλης ευθυνοφοβίας, επιδεικτικής κατανάλωσης, απλήρωτων φόρων, ανυπακοής έναντι του νόμου, έντονου κρατισμού κι πανεύκολης επίρριψης ευθυνών στο κράτος, ανοίγοντας την αυλαία της πολυνομίας, του άκρατου δανεισμού, του ελλείμματος κοινωνικής συνείδησης αφού για τα πάντα φταίει το κράτος κατά Νέστωρ, της χαμηλής παραγωγικότητας, διαπλεκόμενων συμφερόντων μεσαίων επιχειρήσεων κι ολιγαρχικών οικογενειών, πεποίθησης ότι για όλα φταίνε οι άλλοι κι ποτέ εμείς.

Σημάδι πλήρους σύγχυσης τα ελληνικά κόμματα που προσπαθούν άκομψα να κωδικοποιήσουν τους όρους του επάρατου μνημονίου, εθελοτυφλώντας με εμπύρετη φονταμενταλιστική παράκρουση στις αναγκαίες μεταρρυθμίσεις, βγάζοντας από το χρονοντούλαπο της ιστορίας παθογένειες κι κουτοπόνηρη μέθη που το φιλοθεάμον κοινό λατρεύει να αναλύει, παραμορφώνοντας τα αιτήματα της απαγκίστρωσης από το τεράστιο κράτος σε νεοφιλελεύθερες επιταγές, τοκογλυφικούς βρυκόλακες, συνωμοσιολογική ένδυση με αναρχοφασιστικό συρφετό, λαϊκίστικες φιγούρες τύπου Τσίπρα που προσβάλλει αισθητική κι σοβαρότητα, ξεχνώντας ότι ο ποζάτος τσαμπουκάς κι ο κωλοπαιδισμός στην πολιτική παλαίστρα δεν ευοδώνουν αλλά αντίθετα καθιστούν τους αξιωματούχους τουλάχιστον γραφικούς.

Κοινώς την πατήσαμε. Όλοι περικυκλώνουν τις επαχθείς σαρκοβόρες παραγράφους του μνημονίου, από το άχρηστο υλικό των δημοσίων υπαλλήλων που διορίστηκαν από την πίσω πόρτα, τους Ελληναράδες που φωνάζουν για διαπλοκή κι συμφέροντα, από τους αυτιστικούς αυλικούς των κομμάτων, από θλιβερούς εφαψίες του δημοσίου βίου που αρέσκονται σε αναλύσεις κι αναθέματα, ξεχνώντας την αυτοκριτική κι την χρόνια ασθένεια που θέλει τον Ελληναρά με το ακόλουθο στερεότυπο: ευθυνόφοβο, εξωνημένο συνδικαλιστή, πρωτεργάτη γελοίων επιδομάτων, κατατρεγμένο παρία που δεν θέλει να πληρώνει αλλά να εισπράττει, έχοντας ως περήφανη δερματοστιξία στην υπόφυση, την χωριάτικη ευθιξία ότι οι γύρω του τον κοροϊδεύουν αλλά αυτός το διαγιγνώσκει κι το καταπολεμά.

Είμαστε για κλάματα. Απλά.

Likes(0)Dislikes(0)

4 Σχόλια to “Αναποφασίστες”

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *