Ελλάς και ζόφος

by theelfatbay on 3 Ιουνίου 2012

Ο αγώνας μεταξύ μνημονιακών κι αντιμνημονιακών καλά κρατεί, με επιχειρήματα που προδίδουν την ανημπόρια κι την άμπωτη των επιχειρημάτων, καθώς το φιλοθεάμον κοινό προσπαθεί να καταλάβει ποιος λέει την αλήθεια κι ποιος καταισχύνεται για την ηλιθιότητα του προγράμματος που δαιμονοποιεί μυστικές λέσχες, τοκογλύφους, αιμοβόρους τραπεζίτες κι σιχαμερά φερέφωνα ημεδαπής ψυχοπαθολογίας, ξεχνώντας τεχνηέντως ότι αυτό που διακυβεύεται είναι η ίδια η μορφή του κράτους, το οποίο με τα χρόνια δεν έχει σε τίποτα να ζηλέψει το οθωμανικό πρότυπο της πάλαι ποτέ αυτοκρατορίας που τόσο πολύ το ελληναριό λατρεύει να μισεί, βγάζοντας από την ντουλάπα παρωχημένη συνθηματολογία κι πατριωτική μπεσαλίδικη εμπύρετη ζέση.

Δυστυχώς όλοι αυτοί που φωνάζουν κι χειρονομούν θεατρινίστικα στα τηλεοπτικά πάνελ, μοιράζοντας φυλλάδια, προπαγανδίζοντας τις ξένες δυνάμεις κατοχής, έχουν διττή αποστολή: από την μία μην έχοντας διαβάσει το μνημόνιο, ξεχνώντας τις απαραίτητες μεταρρυθμίσεις που πρέπει να γίνουν ούτως ώστε να υπάρξει ένα λιγότερο κράτος απαλλαγμένο από πολυνομία κι τρομονόμους, φωνασκούν σαν ύαινες στο αμόρφωτο πλήθος που επιρρεπές στον φανατισμό κι στην αοριστερολογία (δεν διαβάσατε λάθος, η αριστερά πλέον συγχέεται με το αόριστο) οργανώνει πικετοφορίες με κραυγαλέο εμφυλιακό φαντασιακό κι από την άλλη εντέλλονται να διατηρήσουν το τεράστιο κράτος ως άλλοθι για αναθέματα κι βανδαλισμούς, με σκοπό να υπάρχει πάντα ο κακός κρατικός εσμός.

Κανείς ολίγον τι ειλικρινής σε αυτήν την προεκλογική παλαίστρα δεν λέει την αλήθεια γιατί όπως έχω ξαναγράψει, ουδείς δίνει δεκάρα για ένα υγιές ιστορικοκοινωνικό καθορισμό, δεδομένου ότι όλα περιστρέφονται γύρω από τα λεφτά, έξη που ο Ελληναράς αρέσκεται χρόνια να φιλολογεί κι να προστατεύει, εθελοτυφλώντας απέναντι στα κοινωνικά κακά, στην παραβατικότητα, στο ναδίρ της κοινωνικής μονολιθικότητας αφού παρακράτος κι κράτος είναι το ίδιο νόμισμα με διαφορετικό προσωπείο, τα πάντα επιτρέπονται, αρκεί να διαιωνίζεται η χειραγώγηση του πόπολου με τούρκικα σίριαλ, φρικτά τηλεπαιχνίδια, σοβαροφανείς κατέχοντες γράμματα κι τέχνες, αρκεί να παραμένει στο ίδιο χλιαρό επίπεδο ο αστερισμός των ιδεών, με συμμαχίες κεφαλαιοκρατών κι αναρχοφασιστών.

Ας είμαστε ειλικρινείς κι σοβαροί. Όλοι αυτοί που ψηφίζουμε αντικατοπτρίζουν την συλλογική νοοτροπία, τον τεχνητό μύθο που δημιουργήσαμε οι ίδιοι, ξεχνώντας ότι ο πολιτικός στοχασμός δεν προοδεύει με βυζαντινή ιστορία, αρχαιοελληνικό κάλλος κι κομμουνιστική αχλή των Δεκεμβριανών αλλά με αμφισβήτηση κι επαναπροσδιορισμό διαρθρωμένων εξουσιών, ένταξη κάθε επιμέρους κανόνα στο νομικό σύστημα, στην ορθή ερμηνεία των διαταγμάτων, στην δημοκρατική αποτίμηση της κοινωνικής ζωής· αντιθέτως αυτό που μας νοιάζει είναι η οργή απέναντι στην εκάστοτε κυβέρνηση όταν η τελευταία δεν μας κάνει τα χατίρια (επιμένω ότι αυτοί που φωνάζουν είναι οι πιο χαϊδεμένοι), σηκώνοντας σκόνη κατατρεγμού με την βοήθεια βέβαια «αντιεξουσιαστών» κι «αντιφρονούντων».

Αυτό που θέλω να κάνω σαφές είναι το εξής: δεν υπάρχει πολιτικός που να σκέφτεται σοβαρά την πολυπόθητη καλυτέρευση του «ηθικού ελάχιστου» από το κοινωνικώς ζην κατά Καστοριάδη. Φυσικά η συλλογική δημιουργία είναι αυθόρμητη κι η ροπή προς το μέλλον υγιής αλλά δυστυχώς το Ελλαδιστάν βρίσκεται κολλημένο στις νοσηρές κομματικές παραδόσεις του παρελθόντος, με καλεσμένους εμπρηστές σε κανάλια με οικοδεσπότες πολιτικούς, αυτιστικό μεγαλείο κι ταξικό μίσος για το μεγάλο κεφάλαιο κι τον καπιταλισμό, χωρίς βέβαια να παραδέχεται ότι μέσα σε αυτό το σύστημα έγινε ολίγον πλουσιότερος κι αυτός που καθυβρίζει κι λοιδωρεί το σύστημα, πιστοποιώντας ότι το αιμοσταγές όνειρο με τους αποκεφαλισμένους δωσίλογους αφορά την κακομαθημένη κι χωριάτικη εμμονή που επαναλαμβάνει το «ουδείς καλύτερος από εμένα» με ό,τι αυτό συνεπάγεται.

Ελλάς κι ζόφος αρμονικά δεμένα. Εξαιρούμαι.

Likes(0)Dislikes(0)

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *