Το μήνυμα

by theelfatbay on 30 Μαΐου 2012

Η σκηνή με τις μαριονέτες των κομματικών μπουλουκιών πλημμυρίζει οθόνες κι μπερδεμένο θυμικό, με την ελπίδα να συσπειρώσει περισσότερο κατατρεγμένο κοσμάκη, ο οποίος φυλάσσοντας με ζέση χρόνια συμπλέγματα, αναρχικές παντιέρες ξεσηκωμού κι μίσος για το τεράστιο κράτος που ο ίδιος δημιούργησε κι έθρεψε με ζήλο, περιμένει το σινιάλο των κατακερματισμένων συνιστωσών της ημεδαπής, οι οποίες έχουν συγκεντρώσει το άθυρμα των λαϊκών προαστίων, πανέτοιμες για το μαρξιστικό ξέσπασμα που δεν σέβεται το Δημοκρατικό Ιδεώδες λόγω πόζας παρά ουσιαστικής κατοχής της απεραντολόγου γνώσης.

Δυστυχώς ο ελληνικός ταλιμπανικός όχλος, με συνδικαλιστική λύσσα κι ημιμαθή γνώση των δικαιωμάτων κι των υποχρεώσεων του εργαζομένου, φοιτητές κομματόσκυλα που μπερδεύουν γλυκά την γνώση με το συντηρητικό γλειφιτζούρι του μίσους εναντίον του παρακράτους της Δεξιάς του ’50, πανσίγουροι ακτιβιστές που συνωμοσιολογούν για την επέλαση του νεοφιλελευθερισμού, βαφτίζοντας με αυτήν την ορολογία οτιδήποτε δεν χωρά στην περιορισμένη παγκοσμιότητας ατζέντα τους, εξαπολύουν κυνήγι μαγισσών για την υπεράνω ιδεολογικών προταγμάτων πίστη στο φονταμενταλιστικό προτεσταντικό μπάχαλο της ρωμιοσύνης.

Θέματα ταμπού όπως το μεταναστευτικό κι η παράνοια της άποψης ότι «αυτά συμβαίνουν παντού», εγκαθιδρύουν τον φόβο της διαφορετικής γνώμης που δεν έχει ουδεμία σχέση με τον ρατσισμό κι τον κυνισμό αλλά με την απλή λογική κι επεξεργασία των υπαρχουσών δομών, οι οποίες δεν αντέχουν να διαχειριστούν το χειρότερο ανθρώπινο υλικό από προβληματικές χώρες που καταφθάνει στο κέντρο της Αθήνας, με πρόσχημα την πολυπολιτισμικότητα η οποία μπερδεύεται εκούσια με φιλολογικές ανεμόσκαλες περί δικαιωμάτων, αποφεύγοντας να μιλήσουν για την παντελή απουσία προσπάθειας καταγραφής των εισερχομένων, βαφτίζοντάς τους πρόσφυγες.

Οι έννοιες των λέξεων βγάζουν την γλώσσα με αυθάδεια στις στοιχειώδεις προτάσεις που προσπαθούν να εκφράσουν το προφανές, βάσει των θεμελιωδών όρων της λογικής κι των δημοκρατικών δομών ενός κράτους δικαίου, ασχέτως αν υπάρχει ο αχός του αντίλογου για να δαιμονοποιήσει την επιτακτική αντιδημοκρατική προτροπή για «νέους αγώνες» κι αντικοινωνική πατέντα, με άλλοθι την αμφισβήτηση κι το μπαρουτοκαπνισμένο ζόρι έμπλεων μίσους αναρχοφασιστών κι θλιβερών κουκουέδων, που χαϊδεύουν τα σταλινικά κι λενινιστικά συγκείμενα σαν νεωκόροι μικροαστοί στα πρώτα ομοφυλοφιλικά σκιρτήματα.

Είναι γεγονός ότι το χάος κι η υποκειμενική θέαση του καθενός, γκρεμίζει την ίδια την Δημοκρατία κι τους Θεσμούς, μετατρέποντας την αρετή, την ανιδιοτέλεια κι την ψυχική υγεία σε ποζάτη αεργία με σκοπό την ανώμαλη προσγείωση σε αυτό που ζούμε μεταπολιτευτικά αλλά φοβόμαστε να εκφράσουμε για να μην μας αποκαλέσουν φασίστες, ρατσιστές κι ομοφοβικούς. Η διαχείριση της ελευθερίας (οτιδήποτε περικλείεται σε αυτήν την λέξη) είναι το θεμέλιο της ηθικής υπόστασης του ατόμου αλλά εδώ που τα λέμε ο νεοΈλληνας δεν καταφέρνει να κάνει κάτι με αυτήν, μετατρέποντάς την σε αυτό που έλεγε ο Καστοριάδης: στο καθαρό σχήμα του κενού.

Κατάλαβες;

Likes(0)Dislikes(0)

4 Σχόλια to “Το μήνυμα”

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *