Το ζητούμενο

by theelfatbay on 20 Μαΐου 2012

Καθημερινά, γινόμαστε μάρτυρες χαριτωμένων ενσταντανέ του Αλέξη Τσίπρα, είτε αυτός εμφανίζεται σε ξένα ειδησεογραφικά sites, είτε χαιρετά με παλαιοκομματικό τρόπο το ζοφερό κοινό που του χαρίζει γαρίφαλα, πιστό στην παλαιοκομμουνιστική αχλή του Μπελογιάννη, είτε μας καθιστά μάρτυρες στην οικονομική του θέαση απέναντι στον επάρατο καπιταλισμό που μας χαρίζει αφειδώς ηλεκτροσόκ, με μπόλικη συνωμοσιολογική χρυσόσκονη δεδομένου ότι ο Ελληναράς έχει μια ευαισθησία μάρτυρα στο βασανισμένο θυμικό του, απόρροια της εμφυλιακής επιγενετικής υστερίας που τον ακολουθεί απνευστί σε κάθε του δραστηριότητα κι αντίδραση αφού τον Έλληνα πολλοί εμίσησαν, το χρήμα ουδείς.

Εντυπωσιάζομαι από την ευκολία που οι ημεδαποί αποθέτουν τις ελπίδες τους, σε ένα υπόλειμμα παπανδρεϊκής σοσιαλφασιστικής πατέντας, ο οποίος έχει καταπατήσει πολλάκις το Δημοκρατικό Ιδεώδες, κλείνοντας το μάτι σε πάσης φύσεως ακτιβισμούς που καίνε δημόσια κτίρια, καταλαμβάνουν το Σύνταγμα για να δηλώσουν την ανυπακοή τους στους νόμους, παρακολουθούν με μέθεξη τις ομιλίες του κομμουνιστή δημοσιογραφίσκου Καζάκη, διαβάζουν αδηφάγα το καινούργιο free press της ελεύθερης δημοσιογραφίας με ύφος μπαρουτοκαπνισμένου πιτσιρίκου, τουιτάρουν με σιγουριά στα πιξελωτά παράθυρα με όπλο την ελευθερία της έκφρασης που επιτάσσει αγένεια κι αδιακρισία, τουλάχιστον.

Το κακό στην όλη φιλολογία έγκειται στο ότι τελικά ο Ελληναράς δεν δίνει δεκάρα για λιγότερο κράτος που τόσο αρέσκεται να μισεί, αφού για το μόνο που νοιάζεται είναι το γεμάτο πορτοφόλι κι τα επιδόματα τα οποία εξισώνει με τα δικαιώματα, ξεχνώντας ότι υπάρχουν κι υποχρεώσεις σε όλον αυτό τον πνευματικό ζόφο που λαμβάνει μέρος, σίγουρος για την φονταμενταλιστική αδικία που του χτυπάει την πόρτα ζητώντας τα ρέστα, θυμίζοντας για χιλιοστή φορά τους Αγανακτισμένους του Συντάγματος, που διερρήγνυαν τα ιμάτιά τους μουτζώνοντας τη Βουλή, με όνειρο τις κρεμάλες κι τον εξευτελισμό των δωσίλογων, μαινόμενοι για την κατάφορη μείωση των εισοδημάτων· για δημοσιονομική εξυγίανση, κουβέντα.

Επειδή καταλαβαίνω απόλυτα την κουτοπονηριά του ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος χαϊδεύει στην κυριολεξία την πληγή που πονάει τον Έλληνα, δηλαδή τον προσωπικό κορβανά του καθενός, στέκομαι ενεός με πολλή περιέργεια για το πώς θα καταλήξει όλο αυτό το πανηγύρι· υποσχόμενο κατώτατο μισθό 1300€, προσλήψεις στο Δημόσιο κι συνεχή χρηματοδότηση από την Ευρωπαϊκή Ένωση, αποκαλύπτει αυτό που καταλαβαίνουμε όλοι αλλά φοβόμαστε να ομολογήσουμε στον ίδιο μας τον εαυτό: ο Τσίπρας αντιπροσωπεύει το πελατειακό κράτος του Ανδρέα Παπανδρέου που το βαφτίζει «Αριστερά», με αγωνιστικό οίστρο εναντίον οποιουδήποτε εχθρού επιβουλεύεται τον μίζερο μικροαστό που κουβαλά το χωριάτικο dna του κατατρεγμού.

Σωστά διαβάζετε. Η θέση μου για την αλιτήρια στάση των συνιστωσών του ΣΥΡΙΖΑ αλλά κι για τον ίδιο είναι ξεκάθαρη. Κατανοώ ότι οι κυβερνώντες δεν έχουν ιδέα από στρατηγική κι γνώση, οι παλαιοκομμουνιστικές ιαχές τσιγκλάνε το θυμικό που οργίζεται για τις άδικες οριζόντιες περικοπές μισθών, υπενθυμίζω ότι πλήττομαι κι ο ίδιος από όλο αυτόν τον ζόφο αλλά επαναλαμβάνω: η πρόοδος θα έρθει από την περικοπή του τεράστιου κράτους μέσω μεταρρυθμίσεων, οι οποίες αν εφαρμόζονταν δύο χρόνια πριν, σήμερα η γλώσσα μου θα ήταν διαφορετική κι οι συνθήκες καλύτερες, αλλά αντιλαμβάνομαι ότι ουδείς έχει την τόλμη κι την όρεξη να αντιπαλέψει μεταπολιτευτικές νοοτροπίες αγωνιστικής αμετροέπειας.

Ας ξεκαθαρίσουμε κάτι για να τελειώνουμε: η χώρα χρειάζεται πολιτικούς με όρεξη, πείσμα, αποφασιστικότητα κι δυνατότητα να εφαρμόσει τους όρους του μνημονίου, με καθαρό μυαλό κι λαγαρό πνεύμα. Αυτό σημαίνει ότι η Ελλάδα θέλει συμμάζεμα κι προστασία των θεσμών, αναδιοργάνωση των δομών από την αρχή με την βοήθεια των ίδιων των πολιτών κι των υπαλλήλων, κάτι που απαιτεί σοβαρή δουλειά (που δεν επιτυγχάνεται λόγω μεμψιμοιρίας), εξειδικευμένη γνώση (που δεν υπάρχει διότι τα κομματόσκυλα κατέλαβαν θέσεις τριάντα χρόνια τώρα, γλείφοντας τα πόδια των βουλευτών, με προσόντα κατώτερων των περιστάσεων), ανιδιοτέλεια (που δεν υπάρχει επίσης, αφού υπάρχει το σύνθημα «Με πληρώνεις λιγότερο, δουλεύω λιγότερο) κι μεράκι για καλυτέρευση των αποτελεσμάτων (που επίσης δεν υπάρχει γιατί το ΚΚΕ δίνει εντολή για απεργία κι αντικαπιταλιστικό μένος).

Ειλικρινά δεν μου καίγεται καρφί για το τι μπορεί να σκέφτεστε· δεν πληρώνομαι από κανέναν, γράφω την γνώμη μου με παρρησία με ό,τι αυτό συνεπάγεται, βαρέθηκα τους βερμπαλισμούς του κάθε πικραμένου αγωνιστή που φιλολογεί για την νεοφιλελεύθερη επέλαση, τα σενάρια περί σοσιαλιστικού ονείρου, τις γκάφες των εκπροσώπων της λαϊκίστικης πλέμπας του ΣΥΡΙΖΑ, τους σοβαροφανείς ιππείς της μοναδικής αλήθειας, τους δυστυχισμένους παρίες που δεν χαίρονται τη ζωή τους επειδή πρέπει πρώτα να πλήξουν το αιμοσταγές κεφάλαιο κι μετά να ευτυχήσουν, το άλογο πάθος κατηγοριών χωρίς ουσιαστικό αντίκρυσμα, την καταστροφολογία της αναρχοφασιστικής κασέτας για το μεγαθήριο ονόματι Κράτος.

Ας είμαστε ειλικρινείς: η Ελλάδα για να αλλάξει, χρειάζεται τουλάχιστον είκοσι χρόνια επίπονης δουλειάς με εκπροσώπους στο κοινοβούλιο που να έχουν τα μυαλά στο κεφάλι. Ξεχνάμε ότι οι φάτσες που ορκίστηκαν πριν από λίγες ημέρες (τι δουλειά έχει η Εκκλησία στη Βουλή κι προς τι ο όρκος;) στο ελληνικό κοινοβούλιο, αντικατοπτρίζουν (το ξαναλέω) την συλλογική νοοτροπία διότι οι φάτσες που ψήφισαν για κυβέρνηση είναι χειρότερες κι οι σκέψεις μπερδεμένες, αχάριστες κι κακομαθημένες. Μιλάτε για αλληλεγγύη αλλά εγώ βλέπω ψυχοπαθολογία, μίσος, εκδίκηση, αναβολές, συκοφαντία, στεροειδή με παρενέργειες, σκοταδισμό κι λαχτάρα για επιστροφή των χαρατσιών, όχι γιατί είναι άδικα αλλά γιατί η μύχια ελπίδα κατοικοεδρεύει σε αυτό που σιχαίνομαι να γράψω: στο ότι υπάρχει η αίσθηση ότι θα επανέλθει ο πακτωλός των χρημάτων από φασίστες τύπου Τσάβες.

Περαστικά μας.

 

Likes(1)Dislikes(0)

12 Σχόλια to “Το ζητούμενο”

  • maria says:

    Ν'αγιάσει το στόμα σου φίλε μου!

    Likes(0)Dislikes(0)
  • G_Rados says:

    Οι άβολες αλήθειες που γράφεις είναι πάντοτε λιγότερο προτιμητέες από τα βολικά ψέμματα που περιγράφεις, γλαφυρά, καυστικά και εύστοχα.
    Περαστικά μας!
    Θα είναι;;;

    Likes(0)Dislikes(0)
  • andreas says:

    Είσαι μέσα στο μυαλό μου φίλε.. κρίμα που δεν σκέφτονται περισσεροι έτσι.. θα προσθετα επίσης στη ζούμε σε μια χώρα που οι περισσότεροι, όταν εμφανίζεται ένα πρόβλημα, αντί να δουν πώς θα το λύσουν ψάχνουν επιχειρήματα για να βγουν αδικημένοι και να το φορτώσουν κάπου αλλού

    Likes(0)Dislikes(0)
    • theelfatbay
      theelfatbay says:

      Δυστυχώς η συνωμοσιολογία και το αναρχοφασιστοειδές πρότυπο ενδημούν στο Ελλαδιστάν με μπόλικη αριστερίστικη αχλή.

      Likes(0)Dislikes(0)
  • Octarin says:

    Μ'αρέσει. Συμφωνώ. Δεν επαυξάνω, αλλά περιμένω σιωπηλά να κρίνω μετά τις 17. Αν και για μένα τα αποτελέσματα είναι άκρως αναμενόμενα και παρομοίως απογοητευτικά και προβλέψιμα.

    Likes(0)Dislikes(0)
  • Albert says:

    Και πού να γίνει κυβέρνηση ο Συριζα, να φάει τα μούτρα του, να απογοητευτεί ο κόσμος και να έρθουν τα καλοκαιρινά εκκαθαριστικά και τα φθινοπωρινά χαράτσια... Τον επόμενο στη σειρά σωτήρα φοβάμαι, που δεν έχει συνιστώσες και άλλες ευαισθησίες.

    Likes(0)Dislikes(0)
  • Coύλα says:

    Προτείνεις να ψηφίσουμε τι;;;; Ολα φαιδρα μοιαζουν πια!

    Likes(0)Dislikes(0)

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *