Ανυπέρβλητα

by theelfatbay on 18 Μαΐου 2012

Θα μπορούσα να αναλύσω την πρώιμη διαμόρφωση της προσωπικότητας, τον πόθο που μας διακατέχει για αυτοκυριαρχία, την χριστιανική κλειστότητα που επηρεάζει την φονταμενταλιστική θέαση για το περιβάλλον η οποία θυμίζει τις καλλιτεχνικές βυζαντινές ευλυγισίες των φράσεων, τις ενδόμυχες διαθέσεις κι κλίσεις, τον καθαρολόγο Μιχαήλ Ψελλό, το σπάνιο μείγμα των αντιφατικών τάσεων του Έλληνα κομπάρσου που με λογιοτατισμούς κι σπαραξικάρδια ευγλωττία, προσπαθεί να διαβλέψει την πολιτική μανιέρα των βουλευτών που προδικάζουν το μέλλον με ακαταλαβίστικη γλώσσα.

Η άποψή μου είναι γνωστή για την ημεδαπή, που δεν καταλαβαίνει τι της επιτάσσει η λογική, αναλισκόμενη σε αριστερές κορόνες, λαϊκίστικο δεξιό κοτζαμπασισμό, φιλελεύθερες διαδικτυακές βεντέτες, μεμψίμοιρα ψέματα που υπόσχονται επιστροφή των χρημάτων, ανθρωπιστική αχλή που βροντοφωνάζει για πολιτικά δικαιώματα κι κυβερνητικές αναδιαρθρώσεις, ξεχνώντας την δημοκρατική επιταγή που υπενθυμίζει την ιδιαιτερότητα του δυτικού πολιτισμού να αμφισβητεί κι να κριτικάρει τον εαυτό του, ζητώντας την περιπόθητη αυτοθέσμιση της κοινωνίας, πρόοδος που σκοντάφτει στους κατατρεγμένους τηλεβόες της υστερικής ακτιβιστικής άρνησης για οτιδήποτε.

Οι δημοσκοπήσεις φανερώνουν μετακινήσεις, αντιφατικότητες, συσπείρωση υπερσυντηρητικών μετώπων, φανερώνοντας τον πανικό που είναι πλέον έκδηλος κι μνησίκακος: ο δικομματισμός έπειτα από τριάντα χρόνια αλιτήριας διαχείρισης του δημοσιονομικού βίου, με δημόσιες σχέσεις επιπέδου Μιχάλη Λιάπη κι παντελή απουσία σοβαρότητας στη διπλωματική σκακιέρα, με συνένοχο την Αριστερά που σαν δεκανίκι έπαιζε το ρόλο του παρία, καταστρέφοντας κτίρια κι θεσμούς όπως το πανεπιστημιακό άσυλο κι οτιδήποτε αφορούσε δημόσιο κτήμα, πνέει τα λοίσθια προσπαθώντας να χτυπήσει την λογική παραγωγή του μέλλοντος στο πρόσωπο του Αλέξη Τσίπρα που εκπροσωπεί το ΠΑΣΟΚ του ’80 με Lacoste πουκάμισα κι λογύδριο ξεπεσμένης παπανδρεϊκής στόφας.

Οι περιβόητοι Ελληναράδες του καναπέ, φαντάζομαι ότι αντιλαμβάνονται την διπροσωπία της κομματικής ευελιξίας, τον κίνδυνο της μη διαφύλαξης της ελευθερίας της κοινωνίας, την απουσία δραστηριότητας κι αυθορμητισμού, το απαίδευτο θυμικό τους που διαιωνίζει την πολυπόθητη θέση στο Δημόσιο, συμβάλλοντας μέχρι κεραίας στο επουράνιο σχέδιο του βολέματος βάσει οικογενειακού σχεδίου κι προγραμματισμού· αν υπάρχει έστω κι η ελάχιστη σκέψη αλλαγής νοοτροπίας κι μιζέριας, τους προτείνω να σηκώσουν το πνευματικό τους άλγος κι να σκεφτούν τα λάθη τους, την χρόνια εθελοτυφλία τους, τα σχήματα της φλύαρης διανοίας κι να ξεκινήσουν ν’ αλλάζουν το παράδοξο που τόσο αρέσκονται να χαϊδεύουν. Το μέλλον δεν κατοικοεδρεύει στην αναρχία αλλά στην διακριτικότητα, στη χαρά κι στην σοβαρή δουλειά. Αυτή του εαυτού μας.

Likes(0)Dislikes(0)

2 Σχόλια to “Ανυπέρβλητα”

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *