Η πίκρα

by theelfatbay on 13 Μαΐου 2012

Ένα τεράστιο κράτος με πολλούς νόμους, χιλιάδες εγκυκλίους, πολλές διαταγές, φοβερή γραφειοκρατία, ατιμωρησία, μικροκομματική σιγουριά για την θέση της μονιμότητας, προχειρότητα κι οθωμανική θέαση όσον αφορά τον δημοσιονομικό έλεγχο, φόβος για την διαφορετική άποψη που αψηφά την πεπατημένη, αρχαιολογικά έργα που κοστολογούνται εκατομμύρια ευρώ διότι οι παρατρεχάμενοι ευνούχοι παρατάσσουν μακροπρόθεσμα τις εργασίες που πρέπει να φέρουν εις πέρας ενώ αυτές μπορεί να γίνουν σε δύο μήνες με επιτυχία, για να καρπωθούν περισσότερο χρήμα από τον κρατικό κορβανά.

Γίνομαι μάρτυρας μιας αντίληψης η οποία πλέον δεν έχει καμία σχέση με την λογική κι την σοβαρότητα αλλά με την προχειρότητα κι την βεβαιότητα ότι οτιδήποτε πράττεται είναι σωστό χωρίς την παραμικρή αμυχή ηθικής πυξίδας, βαφτίζοντας κατά το δοκούν την οποιαδήποτε πράξη, θιγμένοι για την ποινή την οποία επιφέρει, εφεσιβάλλοντας με εύθικτο θυμικό, πανέτοιμοι για την υπεράσπιση των δικαιωμάτων μας, καταθέτοντας παραδείγματα αναλγησίας του κράτους, πανσίγουροι για το όραμα που επιτάσσει την δικαιοσύνη κι την χρηματική αποζημίωση ως επιστέγασμα στην αδικία.

Φυσικά το θλιβερό είναι ότι οποιαδήποτε πρόταση που ξεφεύγει της πεπατημένης βρίσκεται γυμνή απέναντι στα βέλη της αναρχομπάχαλης λογικής κι της ανθρωπιστικής φανατικής υπέρτασης· προσωπικά θλίβομαι όταν βλέπω μετανάστες χωρίς νόμιμη άδεια να περιφέρονται στο κέντρο της Αθήνας, πρεζάκια να σουτάρουν ηρωίνη στα πεζοδρόμια κι στις εισόδους των πολυκατοικιών, μειράκια που φρίττουν για την απουσία οράματος αντιλαμβανόμενα ότι έχει χαθεί το στοιχειώδες μέτρο αφού οι τηλεβόες των δήθεν ακτιβιστών ουρλιάζουν ότι έτσι γίνονται όλα, παντού κι πάντα.

Μου είναι ιδιαίτερα δύσκολο να επαναλαμβάνω τα ίδια αλλά οφείλω να εκφράσω αυτά που πιστεύω: να γίνει καταγραφή των μεταναστών κι απορρόφησή τους σε κτηνοτροφικές κι αγροτικές μονάδες, να τους δοθεί ΑΦΜ κι ΑΜΚΑ για να συμβάλλουν κι οι ίδιοι στην πρόοδο του κράτους· οι υπόλοιποι που δεν χρησιμεύουν καλύτερα να απελαύνονται από το να περιφέρονται ασκόπως χωρίς αξιοπρέπεια, ευεπίφοροι στην ανομία κι στην παραβατικότητα· δεν μιλώ για ρατσισμό ο οποίος προϋποθέτει στέρηση δικαιωμάτων αλλά μιλώ για τον αντίποδα, ούτως ώστε ν’ αποφευχθεί η περαιτέρω ανέχειά τους.

Δυστυχώς επειδή ο πλουραλισμός έχει μπερδευτεί με την αμετροεπή σημασία κι έννοια της πολυπολιτισμικότητας, να επαναλάβω ότι τίποτα ξενόφερτο δεν πρέπει να υπερβαίνει τον ελληνικό νόμο. Δυστυχώς η ας-την-πούμε Αριστερά, αλιτήρια κι φασίζουσα κι οι αναρχοφασίστες με τον ελεύθερο χρόνο κι τα παχυλά πορτοφόλια των βορείων προαστίων που λοιδωρούν ένθεν κακείθεν εναντίον οποιουδήποτε εκφράζει διαφορετικό επιχείρημα, αναθεματίζοντας σε «φασισμό» οτιδήποτε δεν εξυπηρετεί την κατευθυνόμενη ατζέντα τους, πρεσβεύουν το χάος κι την αυτιστική εντροπία σε όλο της το μεγαλείο, ξερνώντας λεκτική κι σωματική βία σε οτιδήποτε λεκιάζει τους ψυχοπαθολογικούς της εφιάλτες, ό,τι κι αν σημαίνει αυτό.

Επειδή παρακολουθώ με πολλή προσοχή τα πολιτικά τεκταινόμενα που λαμβάνουν χώρα μέσα στον κομματικό ζόφο των καναλιών, τελειώνω με αυτό: γνωρίζω πολύ καλά όπως οι περισσότεροι το αποτέλεσμα του αδιεξόδου σε αυτήν την χώρα, που οι επικοινωνιακοί της κώδικες προδίδουν την σαχλή κι απάλευτη επιγενετική ανημπόρια της: ο κοσμάκης επέλεξε με βάση το πορτοφόλι κι την κουτοπόνηρη πεποίθηση της μπαχαλοαριστερίστικης καραμέλας για έναν μόνο λόγο: να διατρανώσει ότι δεν ξέρει τι του γίνεται κι πού πάει. Γιατί μπερδεύει το «για να» με το «επειδή». Πίκρα κι Τίποτα.

Likes(0)Dislikes(0)

2 Σχόλια to “Η πίκρα”

  • Γιώργος says:

    Εδώ και κάποιο διάστημα βλέπω όνειρα ή μάλλον, ένα όνειρο με παραλλαγές. Βρίσκομαι σε κάποια πολυκατοικία και πρέπει να ανεβώ κάπου ή να κατεβώ και πάντα είναι αδύνατο γιατί ή οι σκάλες κάπου κόβονται ή το ασανσέρ δε λειτουργεί.Σήμερα το πρωί ξύπνησα τη στιγμή που έπρεπε να φουντάρω στο κλιμακοστάσιο κρατώντας αγκαλιά τον 26χρονο γιο μου,ευτυχώς ξύπνησα σκέφτηκα.
    Όταν ακούω τις συζητήσεις στην τηλεόραση, παρακολουθεί βλέπεις η Τερψιθέα μου έρχεται κυριολεκτικά να ξεράσω.

    Likes(0)Dislikes(0)

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *