Ε και;

by theelfatbay on 7 Μαΐου 2012

Τα αποτελέσματα των εκλογών ήταν αναμενόμενα ασχέτως της θεατρινίστικης έκπληκτης αμβλύνοιας των δημοσιογράφων κι του πολιτικού κόσμου που γνωρίζοντας τον μικροαστικό κι συντηρητικό θυμό του κοσμάκη, προέβησαν σε δηλώσεις παραδοχής λαθών κι μεγαλόπνοων σχεδίων που αφορούν την επιβεβλημένη εθνική ανασυγκρότηση κι ένα κοινό πλάνο που θα οδηγήσει τη χώρα στην πόρτα εξόδου, αγνοώντας ως συνήθως το θυμικό της μάζας που έδωσε το παρόν, όχι διαμαρτυρόμενο για την οικονομική πολιτική που με εμβρίθεια διευκρινίζουν οι αντιμνημονιακοί ρήτορες αλλά για την μύχια επιθυμία τους να απορρίπτουν οτιδήποτε δεν ταιριάζει με το χνότο τους που απαιτεί κωλοπαιδισμό, βόλεμα, παχυλά επιδόματα, γεμάτο πορτοφόλι κι αμετροεπές διαπρύσιο λογύδριο για τους ξένους είτε αυτοί είναι μετανάστες που τους εκμεταλλεύεται για πάσης φύσεως εργασίες χωρίς ασφάλιση είτε είναι μυγιάγγιχτοι ευρωπαίοι τεχνοκράτες που λυμαίνονται τον επίγειο παράδεισο της Ελλάδας με το απαράμιλλο μπλε κι την από καταβολής κόσμου φιλοξενία.

Εντύπωση προκαλεί η αντίδραση των πολιτευόμενων με τον ΣΥΡΙΖΑ, οι οποίοι σε όλη την διάρκεια του χθεσινού τηλεοπτικού θεάματος, μιλούσαν εκστασιασμένοι για το σοσιαλιστικό όνειρο, ονειρευόμενοι την ουτοπία της προσφοράς εργασίας σε εθελοντική βάση κι την ανακήρυξη της θρησκείας σε ατομική υπόθεση, ηθικά ικανοποιημένοι εντός τους με τους καθημερινούς τραμπουκισμούς της απαξίας των θεσμών, την ετικετοποίηση των δωσίλογων πολιτικών, τις μανιώδεις μούτζες στη Βουλή, το αναρχομπάχαλο αντιδημοκρατικό ιδεώδες, πράξεις κι σκέψεις που ο Τσίπρας εξακολουθεί να κλείνει το μάτι δικαιολογώντας τους αυθωρεί κι παραχρήμα, χωρίς βέβαια κανείς να διατυπώσει έστω κι μία συγκεκριμένη πρόταση για την μεταμνημονιακή εποχή που τόσο εκστατικά διατυμπάνιζαν, χειρονομώντας ασύστολα περί δημοκρατικών προταγμάτων κι νέας πνοής στο ευρωπαϊκό γίγνεσθαι θυμίζοντας το χιτλερικό μένος κι την μαζική αποδοχή στο πρόσωπο του παράφρονα μυστακοφόρου, επαναλαμβάνοντας με εμμονική προσήλωση την άνοδο των εξωκοινοβουλευτικών άκρων για να μην ξεχνάμε το ανθρωπιστικό μοντέλο της εσωτερικής αντιπολίτευσης εναντίον του καπιταλισμού.

Χαίρομαι που αποκαλύφθηκε ο πραγματικός γκιαούρης Ελληναράς στην ματωμένη παλαίστρα του σουρεαλιστικού κομματικού ζόφου· η είσοδος του χρυσαυγίτη Μιχαλολιάκου με την μιλιταριστική συμμορία του στο κοινοβούλιο, δηλοί ξεκάθαρα αυτό που γράφω καθημερινά κι επιχειρηματολογώ με ενάργεια: το βαλκανιομπάσταρδο μεσογειακό κλωτσοσκούφι, κατατρεγμένο απολειφάδι με ριζωμένη την επιγενετική ευθιξία που λασπολογεί ευάρεσκα, έχοντας πάντα το δίκιο με το μέρος του εναντίον των εντολοδόχων ευρωπαίων ευπατριδών κι αντιδραστικών αστικών κοινοτήτων που λυμαίνονται το αναρχικό του προπέτασμα ιεροποιώντας την ταπεινή χωριάτικη παράδοση με ρουστίκ φονταμενταλιστικές κορόνες αδικημένου παρία, θυμίζοντας έντονα το μάγμα των φαντασιακών σημασιών που γλείφουν κι προστατεύουν οι ισλαμιστές κι Ιουδαίοι ορθόδοξοι από την τριτοκοσμική τους αντίληψη περί του ασκητικού ιδανικού κι της φαντασιακής εκδίκησης, ηθικολογώντας για το μαρτύριο κι την εκκοσμικευμένη αδικία, πιστοποιεί την εκθείαση της επιλεγμένης (θέσει) παρακμής με ταγούς της εξουσιαστικής πραγματικότητας.

Δεν θα μπω στη διαδικασία να αναλύσω νιτσεϊκούς παράκαιρους στοχασμούς, ερμηνευτικά κι υπερβατικά ερωτήματα, μοντέλα υπολογιστικής στρατηγικής για μια μοντέρνα πειθαρχική κοινωνία, φιλοσοφικά αδιέξοδα κι γρίφους διότι αντιλαμβάνομαι για χιλιοστή φορά ότι δεν ανήκω πουθενά σε αυτή την χώρα που τραμπουκίζει κι φωνασκεί ανεξέλεγκτα, αγκιστρωμένη σε εφήμερες ελευθερίες, εθνικιστική μυστικιστική ζέση, κυνική οντολογική εστίαση λόγω ανθρωπιστικής ακτιβιστικής καραμέλας, μακριά από τα ερωτήματα της πολιτικής φιλοσοφίας, του στοχασμού κι της αλληλεγγύης διότι πολύ απλά το Μεταπολιτευτικό σκηνικό κατέρρευσε, δίνοντας τα κλειδιά στην καινούργια έρημο της πολύπαθης ενδοχώρας: Ελληναράδες με παλαιστινιακό θυμικό, πανέτοιμοι για τον συγκρουσιακό σκοπό της επανάστασης στο επιβουλευόμενο σκουλήκι που έχει γερμανικό όνομα, νεοναζί που βόσκουν με αντιμεταναστευτικό μένος σε αριστερίστικα λιβάδια, αλιτήρια Τσιπρική παρακρατική θέαση απέναντι στους νεκρούς της Μαρφίν, σε δολοφονημένους αστυνομικούς, σε κατάχρηση της στοιχειώδους δημοκρατικής λειτουργίας των θεσμών λόγω παλαιοκομμουνιστικής αχλής· καλά καταλάβατε· έχε με παρητημένον.

Likes(0)Dislikes(0)

6 Σχόλια to “Ε και;”

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *