Λεκέδες

by theelfatbay on 4 Μαΐου 2012

Σε δύο ημέρες τα περισπούδαστα φερέφωνα της δημοσιογραφίας, με ύφος καθαιρεμένου Πάπα σε ομοφυλοφιλικό παροξυσμό, θα αναλύουν τις αιτίες κι τα αποτελέσματα των εκλογών, γνωρίζοντας εκ προοιμίου την προϊούσα σχιζοφρένεια του κοσμάκη, ο οποίος θυμίζει τα θύματα της Ιεράς Εξέτασης που πριν το πυρωμένο σίδερο στις πατούσες κι στα μάτια, ομολογούσε εγκλήματα που δεν είχε πράξει, με την ελπίδα ότι ο επικεφαλής που είχε την ευχή του Ινοκέντιου Δ’, θα τους συγχωρούσε τα ανύπαρκτα κρίματα δεδομένου ότι άπαξ κι έμπαινες στο πάνθεον των ενόχων δεν την γλίτωνες από το αποφώλιον τέρας του μυστικιστικού παραλόγου.

Δεν μπορώ να μη σχολιάσω την αγωνία του ακτιβιστικού ζόφου στα πρόσωπα των εκπρόσωπων του δικομματισμού, αφού είναι η πρώτη φορά που το παιχνίδι έχει πολλές εξόδους κι άγνωστη κατάληξη, ο τρεμάμενος λόγος των wannabe βουλευτών κι ο ανεπαίσθητος θόρυβος από τα πλαταγίσματα της γλώσσας που προσπαθεί εμμέσως πλην σαφώς να πείσει για την επερχόμενη καταστροφή της εξόδου απ’ τον ευρωπαϊκό παράδεισο κι την αβελτηρία των αντιπάλων αριστερών αλιτήριων, που ονειρεύονται συνάξεις με όλο το αγράμματο μπούγιο ξαμολημένο στο Σύνταγμα να δίνει την λαϊκή εντολή για σχηματισμό κυβέρνησης, προδίδουν την παράνοια του ελληνικού εσμού.

Βάζω στοίχημα, ότι το δήθεν μπαρουτοκαπνισμένο Ελληναριό κοιμάται τον Επιμενίδειο ύπνο, αφού πάντα ψήφιζε με γνώμονα το ατομικό συμφέρον κι ποτέ με το πρόταγμα της συλλογικότητας κι της κοινωνικής προόδου, τα μικρότερα κόμματα μέσα στην αχλή της εμπύρετης ζέσης, αυτοαναλύονται για την επαναστατική ρώμη του σοσιαλφασιστικού ονείρου που καταλύει κάθε έννοια δημοκρατικού ιδεώδους, πανσίγουρα για το επιβεβλημένο θέσφατο της λαϊκής εξουσίας, μη λαμβάνοντας υπόψην ότι τα υπογεγραμμένα χρέη, η εγκληματικότητα, η απουσία μεταναστευτικής πολιτικής, το αναρχοφασιστοειδές καθεστώς στα πανεπιστήμια δεν έχουν λυθεί.

Συνθήματα κι διαιώνιση αντιμνημονιακής υπότασης, μπερδεμένος πολιτικός λόγος, όπου οι επιστήμες της ψυχολογίας, της γλωσσολογίας κι της ιστορίας, η κοινωνιολογία κι οι έννοιες της ισότητας κι της ελευθερίας πρέπει να αναδυθούν από την μικροκομματική λάσπη του παραλόγου, η ανεξαρτησία κι η ενδυνάμωση της πολιτικής κοινότητας, η τήρηση των θεσμών στην κατακρεουργημένη Δημοκρατία, η διατήρηση κι η ανάλυση των πολιτικών δικαιωμάτων είναι οι λεκέδες της ημεδαπής εμφυλιακής φοβίας που ακκίζεται με μεγαλόστομα επιχειρήματα ανιδιοτελούς κλεφτουριάς, αδυνατώντας να πείσει το φιλοθεάμον κοινό ότι το ιδεατό συγκείμενο χρειάζεται εξειδίκευση κι ριζοσπαστική τόλμη.

Όπως καταλάβατε, η δικομματική Λερναία Ύδρα που αποκαλύπτεται στα γκαρίσματα του Σαμαρά κι στα παλαιοκομματικά παράσιτα ραδιοφώνου του Βενιζέλου, τα γραφικά Τσυριζικά σκώμματα προς άγραν πελατών, το εμμονικό σταλινικό ΚΚΕ που ονειρεύεται υπαρκτό σοσιαλισμό με ιμάτιο Αντισθένους, η νεοφιλελεύθερη κατάπτυστη Ντόρα Μητσοτάκη με το πελατειακό μενού ανά χείρας στριγκλίζοντας για το θεάνθρωπο πρόγραμμά της, αποκαλύπτουν επιτέλους αυτό που ήταν ανέκαθεν η Ελλάδα: ένα χωριό που καθεύδει υπό μανδραγόραν, προστατεύοντας την τσέπη του, την υποκρισία του κι την πανεύκολα εύθικτη ψυχοσύνθεσή του που γουστάρει βαλκανική προχειρότατη συγκινησιακή ιδιοσυγκρασία με μεγαλοαστικά καταπιεσμένα κελεύσματα.

Η Δημοκρατία δεν μας αφορά γιατί δεν την αξίζουμε. Το ότι περνάμε καθημερινά μέσα από τα καυδιανά δίκρανα μας αξίζει με το παραπάνω.

Likes(0)Dislikes(0)

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *