Αντιδράσεις

by theelfatbay on 2 Μαΐου 2012

Καθημερινά γινόμαστε μάρτυρες ποικίλων αντιδράσεων από εύθικτους σχολιαστές που περιδιαβαίνουν τα μπλογκς, έχοντας έτοιμη την καραμέλα της συκοφαντίας με απίστευτη ευκολία, μη γνωρίζοντας καθόλου τον γράφοντα, εκτοξεύοντας φονταμενταλιστικές ιαχές με σίγουρη εγγενή κομματική τυπολατρία κατά τα ειωθότα, καταστρατηγώντας τους κανόνες του δημοκρατικού ιδεώδους, με την σιγουριά του εμβριθούς μελετητή που είναι πανσίγουρος για την σοφία που τον διέπει, δεδομένου ότι η ελληνική αλιτήρια ψυχολογία του μπούγιου ενδημεί στα πιξελωτά χωράφια της δημοσιογραφίας των πολιτών.

Πολλές φορές σκέφτομαι την δυστυχία των αναρχικών καθώς σχολιάζω τους προαναφερθέντες ζηλωτές της πρώτης παραγράφου, που ζηλεύουν την ακτιβιστική χροιά της Naomi Klein· οι αναρχοαυτόνομοι γεννιούνται κι μεγαλώνουν με το μότο «όλα σκατά, πρέπει ο κόσμος να αλλάξει για να γίνουμε κι εμείς ευτυχισμένοι», μη μπορώντας να κατανοήσουν ότι ο χρόνος της ζωής τους είναι πολύ περιορισμένος για αυτό το καλύτερο μέλλον, με αποτέλεσμα να μπλοκάρουν τον ψυχισμό τους, ανίκανοι να ατενίσουν ένα μαγικό ηλιοβασίλεμα, γυρίζοντας την πλάτη στη θάλασσα από διαμαρτυρόμενη πόζα ψυχικής διαταραχής.

Κάπως έτσι κι οι ινστρούχτορες των ανά την επικράτεια μπλογκς, που έχοντας την σιγουριά της ολοκληρωμένης επιχειρηματολογίας, διαδίδουν κι σπέρνουν διχόνοια στον εμβρόντητο αναγνώστη που αντιπαλεύει το μπάχαλο, για να καταλάβει το πνεύμα του αρθρογράφου, προσπαθώντας να μείνει αποστασιοποιημένος από την οχλοκρατία της πνευματικής τρομοκρατίας, η οποία επιτάσσει εμφυλιακά συνθήματα, αντιευρωπαϊκές κορόνες, αντιμνημονιακή υποκουλτούρα βασανισμένου ελληναράδικου θυμικού, ιαχές πανικοβλημένου κοσμάκη που εθελοτυφλεί απέναντι στο παμφάγο κράτος έμπλεο κατατρεγμένης συνδικαλιστικής αβελτηρίας.

Εξακολουθώ να τρώω κρύες φράουλες από το μεγάλο λευκό μπολ, γελώντας με πάσης φύσεως σχόλια από κνώδαλα που από περιέργεια διάβασα σε αναδημοσιευμένα μου άρθρα τα οποία ανοίγουν οχετό ύβρεων, τηρώντας την πρέπουσα στάση της αδιαφορίας χωρίς να απαντήσω διότι αντιλαμβάνομαι προς λύπη μου ότι οι Ελληναράδες των κομματικών επιτελείων κι της αυτιστικής ψυχολογίας της απούσας γενετικής ταυτότητας, αναπαράγουν άθελά τους την χρόνια μεταπολιτευτική πιπίλα της κακομοιριάς, του συντροφικού αφροδισιακού μπάφου, της απουσίας αισθητικής, της βαλκανικής προσεκτικά-καλυμμένης ανημπόριας.

Συνεχίστε απτόητοι.

Likes(0)Dislikes(0)

6 Σχόλια to “Αντιδράσεις”

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *