Αίματα

by theelfatbay on 8 Απριλίου 2012

Εχθές εκτυλίχθηκε η απόλυτη παράνοια στο κέντρο της Αθήνας θυμίζοντας τις δημοκτονίες της Αλβιγενσιανής Σταυροφορίας, τα κυνήγια μαγισσών τον 13ο αιώνα, το μίσος των ναζιστών για την σιωνιστική πανούκλα, το ιδεώδες της ελευθερίας κι της ισότητας μέσα από τον παραμορφωτικό φακό της τρομοκρατίας των μπαρουτοκαπνισμένων αναρχοφασιστών που με την πολυαγαπημένη ρήση «ο σκοπός αγιάζει τα μέσα», ξυλοκοπούν κι ματώνουν έναν αστυνομικό ο οποίος τυγχάνει να είναι μόνος του απέναντι σε φονταμενταλιστικό όχλο ο οποίος είναι αποφασισμένος να εκδικηθεί τα τραύματα από ανάποδα γκλομπ στις συγκεντρώσεις του Συντάγματος, να δείξει τον ψυχοπαθολογικό μεσσιανισμό του, να χαροποιήσει το αιμοβόρο ένστικτο που θυμίζει Ιερά Εξέταση σε παροξυσμό.

Το παιχνίδι που παίζεται από τα νευρόσπαστα αναρχορεμάλια είναι γνωστό εδώ κι χρόνια· χωρίς ίχνος ηθικής πυξίδας, με κατατρεγμένο θυμικό που θυμίζει τους Γιρονδίνους με την λάγνα ματιά στα όπλα, εξαπολύουν κυνηγητό στους αιώνιους εχθρούς λέγε-με-μπάτσο-ή-κράτος, με την σιγουριά των ανήσυχων βανδάλων στα ελληνικά γήπεδα, ζηλεύοντας τους συνειρμούς των Ισπανών διαδηλωτών που έχοντας μια τζούρα Τσε Γκεβάρα στην λαγαρή γλώσσα τους μιλούν για δημοκρατία κι δικαιώματα, ξερνούν στην κερκίδα της λογικής επιχειρήματα περί εγκλημάτων των ευρωπαίων αποικιοκρατών, εμπρησμούς για να πιστοποιήσουν την ψυχοπαθολογική απελπισία τους απέναντι στην ανικανότητα απεμπλοκής από τον τριτοκοσμικό φαντασιακό εγκλεισμό τους, υπενθυμίζοντας την ανικανότητά τους να συλλάβουν την ελληνική πολιτική προβληματική κατά Καστοριάδη.

Η αυτοκτονία του εβδομηνταεπτάχρονου στο Σύνταγμα κι το εμφυλιακό λογύδριο της κόρης του δεν με πείθουν καθόλου ως προς την ανιδιοτέλειά τους· θεωρώ ότι η διαταραχή συναισθήματος, η διπολική νοσηρότητα κι η αρνητική ερμηνεία γεγονότων ωθούν τον άνθρωπο με αυτοκτονικό ιδεασμό σε παράλογες πράξεις όπως το απονενοημένο διάβημα που λαμβάνει χώρα στο Σύνταγμα επίτηδες για λόγους όπου δεν είμαστε ειδικοί να αναλύσουμε, ασχέτως αν αυτό εκμεταλλεύεται πολιτικά από τους πάντες με γνώμονα την οικονομική κρίση κι την τρομοκρατία από κανάλια κι κατατρεγμένους αναρχικούς που στα εκατομμύρια πίξελ της οθόνης τους καλούν τεχνηέντως τα απολιτίκ μπάχαλα για επανάσταση κι βία ενώ καθημερινά γινόμαστε μάρτυρες τέτοιων πράξεων που προτρέπουν τον φιλάρεσκο Έλληνα να υιοθετεί την ψυχολογία του κατεβαίνω-στο-Σύνταγμα-καθημερινά-για-διαμαρτυρία-και-όποιον-πάρει-ο-χάρος.

Μην μπερδεύεστε προσδίδοντας κομματική ταυτότητα κι συνωμοσιολογική ετικέτα στην παραπάνω λογική· δεν είμαι δεξιός, πράκτορας της CIA ή τσιράκι της αστυνομίας· αντιλαμβάνομαι ότι οι πάντες έχουν απωθημένα από αστυνομική βία, κρατική καταστολή, ακύρωση των στοιχειωδών ανθρώπινων δικαιωμάτων αλλά η βία φέρνει βία, οι οιωνοί γίνονται συμβολισμοί στο θυμικό του κοσμάκη που μπερδεμένος όσο ποτέ, κατεβαίνει στην συνταγματική παλαίστρα με δολοφονικά ένστικτα θυμίζοντας τις φρικαλεότητες του ΕΑΜ στην ελληνική ύπαιθρο, την επουράνια φανατική τροφή του αδικημένου ορθόδοξου χριστιανού που τον κυνηγούν ξένοι δαίμονες, την σιγουριά ότι για όλα φταίνε οι άλλοι κι όχι ο ίδιος, την πεποίθηση ότι με αποτρόπαιες πράξεις θα εγκαθιδρυθεί ένα νέο σύστημα αξιών κι θεσμών που θα προστατεύει το εύθικτο πορτοφόλι.

Το λάθος στην όλη προσέγγιση έγκειται στην σκληρότητα κι στον στρουθοκαμηλισμό του ελληνικού iso κι στην αδυναμία κτίσης ενός ουσιαστικού προτάγματος-οράματος· φατρίες, δικαιούχοι, αρνητισμός, σοσιαλκομμουνιστές τραμπούκοι, χρυσαυγίτες, σκατόψυχοι αναρχοφασίστες που μηδενίζουν το δημοκρατικό ήθος, θυμίζουν ιστορικά ολισθήματα όπως τον Σαρτρ που δικαιολογεί τα σταλινικά καθεστώτα, τους κρυφομαοϊκούς που δείχνουν την μάσκα του δήθεν αντιολοκληρωτισμού στα αυτιστικά τους κείμενα για να πιάσουν πελάτες, τους οπαδούς του ναζιστή Χάϊντεγκερ, την ευάλωτη φύση του άπατρη Ελληναρά ο οποίος τα θέλει όλα στο πιάτο, θυμίζοντας τα έωλα επιχειρήματα των 90’s, μιας εποχής όπου διαφημιζόταν η πλούσια χώρα με τα καγιέν κι τα ξανθά μαλλιά της νεόπλουτης δεσποσύνης των νοτίων προαστίων.

Τα πράγματα είναι εξαιρετικά δύσκολα κι επικίνδυνα αλλά δεν έχω ελπίδα. Πριν την ολοκληρωτική διάλυση ο καθένας θα προστατέψει το δικό του ενδιαίτημα με οποιοδήποτε κόστος γιατί όλοι έχουν δίκιο, δικαιώματα, «δημοκρατικό» αίσθημα. Μια μπανανία με βουκολικό κι παρανοϊκό dna. Περαστικά μας.

Likes(0)Dislikes(0)

12 Σχόλια to “Αίματα”

  • giorgos says:

    όσο γρηγορώτερα έρθει ή όλοκληρωτική διάλυση τόσο τό καλύτερο γιά όλη τήν άνθρωποτητα ,

    Likes(0)Dislikes(0)
  • conlatabaquierabajo says:

    Τα ιδια παντελακη μου τα ιδια παντελη μου. Εμμονικα επεναληπτικος σε βαθμο αντιδραστικοτητας.

    Η κοινωνικη ειρηνη δεν υπαρχει, και δεν προκειται να υπαρξει. Η κρατικη βια, και κοινωνικη αντιβια ανα περιοδους βρισκεται ειτε σε κατασταση υφεσης ειτε το αντιθετο. Τα τελευταια χρονια ο πηχης αυξανει σημαντικα. Για τον απλουστατο λογο (περα των αντικειμενικων τοπικων παραγοντων) οτι απο καταβολης δημιουργιας των κρατων, η συγκρουση κοινωνιας και κρατους ειναι αναποφευκτη. Ειναι 2 διαφορετικα πραγματα. Σου προτεινω ενα ενδιαφερον βιβλιο του Pierre Clastres: Η Κοινωνία ενάντια στο Κράτος

    Και ασε στην ακρη τις εμφυλιακες καραμελες. Οσο και αν δε σου αρεσει (οπως δεν αρεσει και σε μενα) η βια ως μεσον (και οχι αυτοσκοπος) ειναι η μαμη της ιστοριας. Καμια αλλαγη δεν εχει ερθει, και ουτε θα ερθει χωρις να χυθει αιμα. Κοινωνικη αντιβια, και παραλληλα χτισιμο αντιδομων (που αν κοιταξεις λιγο γυρω σου ηδη εχουν αρχισει και αναπτυσσονται). Βεβαια αυτο δε σημαινει οτι μεσα σε ολο αυτο τον οχετο δεν υπαρχουν και τυχαρπαστοι που εχουν γοητευτει απο τη βια για τη βια. Αλλα αυτη ειναι μια αλλη κουβεντα.

    Το αν για παρδειγμα σημερα (μεχρι χτες) καποιοι δουλευουν 8 ωρες, το οφειλουν σε μερικους ιταλους αναρχικους (ή μηπως αναρχοφασιστες) οι οποιοι εχασαν τη ζωη τους στο Σικαγο.

    Οσο για το μπατσο, και λιγα του κανανε. Ετσι απλα και τρυφερα. Μηπως το επομενο βημα ειναι να απολογηθουμε και για επιθεσεις σε νεοναζι που ανθουν τελευταια?

    Βεβαια υπαρχει και το στρατοπεδο της εξατομικευσης, των ακριβων εστιατορειων, της προσωπικης καβατζας, των ψαγμενων μουσικων, των εκθεσεων, των σινεμα και των ομορφων κειμενων στο διαδικτυο με αγνωστες τις 70 στις 100 λεξεις. Μην ξεχνας, οτι αν σου ξαναδωθει η ευκαιρεια να μεταναστευσεις μπορεις να το κανεις, μπας και σωσεις τον εαυτουλη σου.

    Ειναι μια επιλογη και αυτη βεβαια, η οποια απο εμενα ειναι απολυτα σεβαστη.

    Αλλα μη μας τη λες και απο πανω...

    Και επειδη θα ερθουν ακομη δυσκολοτερες μερες, δε θα πιστευεις σε αυτα που θα βλεπεις. Εδω θα ειμαστε να σε διαβαζουμε. Φιλουρες.

    Likes(0)Dislikes(0)
    • theelfatbay
      theelfatbay says:

      Χα,χα ωραία τα λες, αλήθεια! (δεν κάνω πλάκα)

      Κοίτα για τους νεοναζί έχω ξαναμιλήσει, αυτοί οι "άνθρωποι" είναι κτήνη και πρέπει να βρεθεί τρόπος να απομονωθούν.

      Τι σου έφταιξαν καλέ τα εστιατόρια και οι εκθέσεις, μια χαρά είναι :-)

      Για το ξύλο στον μπάτσο το θέμα είναι πολύ σύνθετο αλλά κάποια στιγμή θα επανέλθω.

      Δεν την λέω σε κανέναν, όποιος έχει τη μύγα μυγιάζεται.

      Σε φιλώ στη μούρη και να προσέχεις.

      Likes(0)Dislikes(0)
  • soumou2 says:

    Εύγε ξωτικέ μου, κρυστάλλινο το κείμενό σου. Πάρα πολύ ουσιαστική η μνεία κοινού οράματος.

    Likes(0)Dislikes(0)
  • Heinz says:

    Αυτά τα περί διπολικών προσωπικοτήτων και άλλα παρόμοια, τα 'χω ξανακούσει και θα μου επιτρέψεις να σου πω ότι μου δημιουργούν πλέον ανία.

    Μου φαίνεται ότι ξεκινάς από την ίδια ακριβώς πηγή σκέψης με τους μαρξιστές αλλά και τους νεοφιλελεύθερους: ότι δηλαδή η ζωή (μου) ή η επιβίωση (μου) είναι μέγιστο αγαθό.

    Με μια τέτοια γραμμή σκέψης, η οικονομική ερμηνεία των φαινομένων, είναι μόλις ένα βήμα μακρυά. Κι από κοντά ο ιστορικός υλισμός (ή υστερικός υλισμός) αλλά και ο Friedman.

    Έχεις ακούσει τη λέξη "νόημα"; Αυτό που αποτελεί το εξελικτικό επίτευγμα στη διάδραση μεταξύ ψυχικών και κοινωνικών συστημάτων; Αυτό που διδάσκεσαι καθώς γεννιέσαι στη γλώσσα;

    Ο μύθος του Σαμψών, οι πρωτοχριστιανοί, οι Μακρονησιώτες, οι Παλαιστίνιοι κλπ. κλπ. μας λένε κάτι άλλο: ότι οι άνθρωποι - κατασκευές της κοινωνίας καθώς είναι - προκειμένου να υπηρετήσουν αυτό που *επιλέγουν* ως νόημα, μπορούν να τερματίσουν την ίδια αυτή την ικανότητά τους να παράγουν νόημα, αυτοκτονώντας. Σαφής είναι και η θέση του Heidegger σ' αυτού και συμφωνώ μαζί του απολύτως.

    Για να μη γράφω καταβατά, αν σ' ενδιαφέρει η άποψή μου, εδώ:

    http://aegean.academia.edu/ThomasMavrofides/Papers/416499/From_Humans_to_Persons_Niklas_Luhmanns_Posthumanism

    Likes(0)Dislikes(0)
    • theelfatbay
      theelfatbay says:

      Γιατί κόλλησες στη διπολική διαταραχή που την ανέφερα ως μονομερές σύμπτωμα της Κατάθλιψης; Δεν καταλαβαίνω από πού πηγάζει η ανία.

      Δεν έχω καμία σκέψη μαρξιστική ούτε νεοφιλελεύθερη· η κινεζοποίηση της αγοράς και η Σχολή του Σικάγο μου είναι -σε διαβεβαιώ- επαχθείς.

      Η λέξη "νόημα" θέλει πολλή ανάλυση και πάμπολλα παραδείγματα για να βγάλουμε άκρη ξεκινώντας απ' τις μαρξιστικονιτσεϊκές αντιλήψεις που συγκλίνουν.

      Όσον αφορά τον πλατωνιστή και ναζιστή Heidegger διαφωνώ με την αντιφαινομενολογία του αλλά αυτό θέλει τεράστια ανάλυση.

      Η γνώμη μου είναι ότι αποτελούμαστε από ένα κουβάρι που ζέχνει ναρκισσισμό, ιδιοτέλεια και ραγιαδισμό. Για να μην αναλύσω το μίσος....

      Likes(0)Dislikes(0)
      • Heinz says:

        Το "ναζιστής" για τον Heidegger, δεν ακυρώνει τη ομορφιά του Being and Time ούτε στο ελάχιστο.
        Και μιλάς για τις απόψεις του Heidegger το 192-κάτι.

        Likes(0)Dislikes(0)

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *