77

by theelfatbay on 5 Απριλίου 2012

Οι Έλληνες στην Αμυγδαλέζα, κουνώντας ελληνικές σημαίες και κραυγάζοντας ρατσιστικά συνθήματα με άλλοθι την υπάρχουσα υποβάθμιση της περιοχής τους, (δεν βλέπω να διαρρηγνύουν τα ιμάτιά τους για την ποιότητα της καθημερινότητάς τους), απειλούν κι διατείνονται ότι σαν καλοί χριστιανοί δεν θα αφήσουν κανέναν μετανάστη να εισέλθει στην περιοχή τους αφού σκέπτονται σοβαρά κι συνειδητά να τοποθετήσουν νάρκες, να τηρούν με ζέση το κολάσιμο των ιδιώνυμων αδικημάτων κι να κρατούν μακριά τα παιδιά τους από μαυριδερούς αλλοδαπούς που μυρίζουν μπαχάρια κι απλυσιά απ’ το μισερό Πακιστάν.

Υπενθυμίζω στους παραπάνω Ελληναράδες ότι εχθές αυτοκτόνησε ένας 77χρονος φαρμακοποιός στην πλατεία Συντάγματος εξαιτίας της οικονομικής κρίσης, της ψυχολογικής ανημπόριας κι των προσωπικών προβλημάτων που είχε· να σχολιάσω ότι το ιδιόχειρο σημείωμα που άφησε μετά το απονενοημένο διάβημα, απευθυνόταν στους νέους που υποτίθεται κρατούν το κλειδί του ριζοσπαστισμού, της αμφιβολίας κι της αμφισβήτησης. Εμμέσως πλην σαφώς ο αυτόχειρας στοχάζεται για την απουσία θάρρους κι πρωτοβουλίας από την πλειοψηφoύσα νεολαία, θλίβεται για την απουσία ουσιαστικής πραγμάτωσης κι δίνει τέλος στη ζωή του.

Θέλω να επιμείνω στις δύο προαναφερθείσες εικόνες: στην πρώτη πρωταγωνιστεί η προκατάληψη κι η υποκρισία των εύθικτων πολιτών που κοκκινίζουν στην θέαση ενός μπουρδέλου ή μιας τρανς στα εκατό μέτρα ασχέτως αν γαμιούνται ανερυθρίαστα κι απενοχοποιημένα ή πληρώνουν χωρίς ασφάλιση τον μαύρο παρία για να φτιάξει τα πλακάκια της οικοδομής κι στην δεύτερη αναδύεται η αδιαφορία κι η παντελής έλλειψη αλληλεγγύης από την ίδια αυτιστική κοινωνία που φωνάζει για τα χαμένα κι πολύτιμα επιδόματα, που πλημμυρίζει τον δρόμο όσον αφορά την τσέπη του, που προπαγανδίζει καταστροφολογία κι ψευδοαναρχικές κορόνες.

Δυστυχώς η φωτογραφική διελκυστίνδα μου θυμίζει τους εξευτελισμένους Γερμανούς κι τους όρους της Συνθήκης των Βερσαλλιών· το πλήθος ταλαιπωρημένο κι πικραμένο, υιοθετεί τις απόψεις του λαϊκιστή Χίτλερ που υπόσχεται πολλά κι πράττει θηριωδίες στο όνομα της καθαρότητας της φυλής κι εξάλειψης της σιωνιστικής πλέμπας, έχοντας συνένοχο κι έμπλεο συγκατάνευσης όλο σχεδόν τον γερμανικό λαό κι τους συμμάχους του. Στην Ελλάδα του 2012 τα πράγματα παραμένουν στον αντίποδα του απελπισμένου παππού: μία χώρα που ασφυκτιά στον εμφυλιακό της ρόγχο, δουλοπρεπής, απούσα απ’ το δημοκρατικό ήθος, κακομαθημένη με αναρχοφασιστικά στερεότυπα κι άκρατη ανοησία· κουτοπόνηρη και πολύ μόνη.

Likes(0)Dislikes(0)

10 Σχόλια to “77”

  • Heinz says:

    Σαν να υπάρχει μια φόρμα sui generis που κάθε φαινόμενο ανάγεται εκεί προς αξιολόγηση.
    Σαν να υπερίπτασαι άσπιλος παρατηρητής των φαινομένων, αμέτοχος και άρα ανεύθυνος, εν είδει θεού - όχι μόνο του εαυτού σου βεβαίως ως οφείλεις, αλλά και άλλων.

    Το μοντέλο που απαξιώνεις αναπαράγεις... Αν δεν σπάσεις το όριο, δεν μπορείς να δεις όλη την εικόνα.

    Likes(0)Dislikes(0)
    • Heinz says:

      Α, ξέχασα: @blacktom1961

      Likes(0)Dislikes(0)
    • theelfatbay
      theelfatbay says:

      Δεν υπάρχουν σπασμένα όρια, υπάρχουν όρια στον θεσμό της δημοκρατίας. Απλό είναι.

      Likes(0)Dislikes(0)
      • Heinz says:

        Δεν συμφωνώ: η Δημοκρατία - όπως την ξέρουμε - είναι ένας εξελικτικός σταθμός στην κοινωνική πορεία και πάντως όχι το τέλος...

        Likes(0)Dislikes(0)
        • theelfatbay
          theelfatbay says:

          Μα η δημοκρατία είναι το όργανο του στοχασμού κι της αμφισβήτησης αλλά και η υποχρέωση να μην είμαστε αμετροεπείς, να υπάρχει μια δωρικότητα στον λόγο και ευγένεια στην όλη συμπεριφορά. Αλλά τι ψάχνω τώρα κι εγώ....

          Likes(0)Dislikes(0)
          • Heinz says:

            Δε διαφωνούμε, αλλά αυτά που περιγράφεις δεν αφορούν τη Δημοκρατία αλλά το concept που λέγεται double contingency. Απλώς για την ακρίβεια το λέω και δε σχετίζεται άμεσα με τη Δημοκρατία, παρά μόνο σε μια διευρυμένη προσέγγιση.

            http://jcs.sagepub.com/content/2/1/77.abstract

            Likes(0)Dislikes(0)
          • theelfatbay
            theelfatbay says:

            Είναι γνωστή η θεωρία αυτή αν κι αναφέρομαι στην Δημοκρατία της Μεταπολίτευσης περισσότερο, γενικά μιλώντας.

            Likes(0)Dislikes(0)
  • Heinz says:

    Η Δημοκρατία της μεταπολίτευσης, ξεκινώντας με το δίλημμα "Καραμανλής ή τανκς", στη ουσία έθεσε τα θεμέλια της αναίρεσής της, αρνούμενη τη λυδία λίθο της: το δικαίωμα της επιλογής.

    Φτάσαμε έως εδώ, επειδή ήταν ένα ισχυρό ενδεχόμενο στη Δημοκρατία που οικοδομήσαμε.

    Likes(0)Dislikes(0)

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *