Ανόητα στο τέλος

by theelfatbay on 8 Μαρτίου 2012

Πρόσωπα· αυτά θυμάμαι πίσω από λόγια, εκφράσεις, κραυγές που διατρανώνουν την μοναδική αλήθεια, μεθυσμένες αύρες από μοναχικούς ανθρώπους που μετρούν την κάθε λέξη που λες, πανέτοιμοι για την επίθεση, τα αντεπιχειρήματα, τον κατατρεγμό που έχει σκάψει δώματα του νου κι μύχιες σκέψεις, πολιτική κι ιστορία διαπερνούν τον αέρα κι κατακάθονται σε δέρμα, γλώσσα, νευρώνες κι αγγεία, κάλπικη κολπική μαρμαρυγή στο εύθικτο θυμικό, παρασκήνιο ο κόσμος, το δίκιο με το μέρος του καθενός, δεν ρωτούν γιατί, κατευθείαν στο διότι….

Περνούν από μπροστά μου οι κόλακες φιλόσοφοι της σκέψης μου, Wittgenstein και Michel Foucault, νιτσεϊκοί διάλογοι, ψυχαναλυτικά τερτίπια, αναλύσεις αμερικανικής ιστορίας, δουλοπάροικοι κι CIA, ψυχολογικές επιχειρήσεις κι αγορά όπλων, η πίστη στο Σύνταγμα, τα ανθρώπινα δικαιώματα μεταμορφώνονται σε νευρόσπαστες φιγούρες που ψάχνουν το παρελθόν για να μη χαθούν στο μέλλον, προσευχές σε άτακτους θεούς κι κεριά που παρατείνουν την αναμονή στον αχάριστο έρωτα, μανίες για κανιβαλιστικά πρότυπα, γαρίφαλα σε ξεχασμένες πίστες….

Υστερικός ακτιβισμός σε πιξελωτές οθόνες, μάταιη η ψυχή αφού πεθαίνεις νέος στα ενενήντα σου, το επτά είναι το αγαπημένο μου νούμερο, λέξεις περνούν σαν τα ιμπάλα από μπροστά μου, δεν είμαι εγώ, πολλές φορές η δεύτερη ζωή τσιγκλάει τους πόρους κι απειλεί να βγει κι να φωνάξει, αγάπες που χάθηκαν γιατί δεν υπήρξαν, λησμονιά, σκληρότητα στα λόγια κι στις αποφάσεις, παράγραφοι δροσιάς για να μην καταρρεύσει ο μήνας, μακριά χαριεντίζονται οι γλυκές αθανασίες, πουλιά κι όνειρα, κυρίως όνειρα, πριν γίνουν κι αυτά ανόητα στο τέλος….

Likes(0)Dislikes(0)

2 Σχόλια to “Ανόητα στο τέλος”

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *