Στη Χιλιαδού

by theelfatbay on 12 Σεπτεμβρίου 2011

Το τριήμερο το πέρασα στη παραλία γυμνιστών της Χιλιαδούς στην Εύβοια όπου για πολλοστή φορά αποκαλύφθηκε ενώπιόν μου η βεβιασμένη ελληνική εναλλακτικότητα κι ο έντονος ιδρυματισμός των λουόμενων οι οποίοι εκτός από έντονα σημάδια κτητικότητας κι άυλης ιδιοκτησίας στην παραλία επιδεικνύουν μαραμένα αρχίδια, βλέμμα ανάκατο με γυφτοαναρχισμό κι αδερφίλα που δηλοί φασιστοεκλέπτυνση κι μπόλικη αναπηρία.

Υπάρχει ένα άλυτο θέμα ζωοφιλίας το οποίο δεν είναι αληθινό κι άδολο αλλά αντιθέτως σου γίνεται κλύσμα από ζευγάρια κι απομονωμένους μεσήλικες οι οποίοι δεν περιορίζουν καθόλου την εκνευριστική όχληση που γίνεται σε τρίτους η οποία μεταφράζεται σε συνομιλίες δίωρου όπου η μαυριδερή από τον ήλιο παρέα μιλάει μόνο για σκυλιά, βραδινά αλυχτίσματα διαμαρτυρίας αφού στην ουσία τα ζώα (σκυλιά) ζεσταίνονται κι ταλαιπωρούνται από την ιδιοτέλεια των αφεντικών τους που θεωρούν must κι εκκεντρικότητα ένα πομεράνιαν.

Επίσης το θέμα του γυμνισμού γίνεται υπερπαραγωγή κι παίρνει την μορφή κλινικής κατάστασης αφού πρέπει να φας το παγωτό, να βγάλεις φρύδι κι να στρώσεις το πάπλωμα της σκηνής εάν κι εφόσον αφήσεις πρώτα σε κοινή θέα το πουλί, το τριχωτό αιδοίο κι τον χαλαρό πισινό σου εν είδει ακτιβιστικού οίστρου κι κοινωνικής απαξίωσης για την δημόσια αιδώ με μια τζούρα αυτόνομου ελιτίστικου ιδεολογικού μπάφου.

Αλλά κι στις ντουζιέρες τα πράγματα έχουν επίσης ακατάπαυστο γέλιο. Οι πουστοαναχωρητές ανοίγουν το νεσεσέρ τους για να κάνουν μπάνιο με παντός είδους αφρόλουτρα, ξανθά μούσια κι καφέ δερμάτινοι κωλοαμμόλοφοι κάνουν την εμφάνισή τους για δήθεν απενοχοποιημένο καμάκι, δασύτριχες μασχάλες κι κοκκινόμαυρες ρώγες παίρνουν σειρά για να καθαριστούν από το βαρύτιμο αλάτι του ευβοϊκού αιγιαλού.

Στα θετικά το όμορφο πράσινο του Αιγαίου, το ομορφότερο μπλε που έχω δει στο εσωτερικό της δεύτερης σπηλιάς, το βαθύ σκούρο-γαλάζιο του φλοίσβου λίγο πριν το λυκαυγές, ο διαυγής βυθός, οι κολυμπήθρες, οι τέσσερις χαβαγιάνες κι η ψύχρα των ορέων κι κοιλάδων, οι μεγάλες αποστάσεις που διανύεις με το στρώμα θαλάσσης, τα μεγάλα βυζιά αλά 80’s, το συμπαθητικό φαγητό κι το απαράμιλλης γεύσης τυροπιτάρι της Φιλίτσας καθώς κι ο υπέροχος κώλος του αφεντικού της Μπέλλας.

Εδώ στην Αθήνα δεν δίνω δεκάρα. Ευτυχώς.

Likes(0)Dislikes(0)

8 Σχόλια to “Στη Χιλιαδού”

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *