Παγοθύελλα

by theelfatbay on 19 Δεκεμβρίου 2015

Unknown

«Κανένας δεν είναι το βράδυ ο ίδιος που είναι το πρωί, όχι, είναι ολότελα διαφορετικός στον τρόπο που εκφράζεται και στον τρόπο που νιώθει».

Robert Walser

Λίγο πριν τελειώσει το 2015, το ελληναριό αποδεικνύει δύο πράγματα: πόσο βαθιά αντιδημοκρατικό είναι δεδομένου ότι θεωρεί τον Τοκβίλ μεσαιωνικό ιό που ήρθε κι έφυγε στα ενδότερα της Πικαρδίας και πόσο συμπάσχει με τον ISIS, στα κατ’αρχήν μυθεύματα του τελευταίου. Δεν είναι ταμπού εξάλλου να ειπωθεί ότι οι ιδεολογικοί νεολογισμοί με την φενάκη του ανθρωπισμού, χτίζει παλάτια υστερίας στον ψηφιακό ζόφο. Χρησιμοποιώντας την τεχνολογία, τα φάρμακα και την παροχή επιδομάτων της κατά τ’άλλα μισητής δυτικής κουλτούρας, οι γνωστοί-άγνωστοι δίνουν τα τελευταία ρέστα μίσους και απαξίας στην ημεδαπή, θεωρώντας εαυτόν μεσσιανικό θέσφατο για τις μελλοντικές μήτρες. Το αποικιακό παρελθόν της Γαλλίας, μπολιασμένο με αντάρτικες εθνικιστικές κορόνες του FLN, αντιαμερικανισμό και συμπάθεια για τα αναρχοφασιστικά κινήματα της Παλαιστίνης, συνθέτει το μίσος τσοπάνηδων, σταλινιστών και βλαχομπαρόκ απάχηδων που ορέγονται την παστή ρέγγα καθότι επιεικείς στα έκνομα συγκείμενα. Η παιδεραστία κρίνεται ταξικά και η μπούργκα φοριέται από τις πολιτικά κιτς ορθές ακτιβίστριες.

Το μίσος κατά πάντων, η ασχήμια που συνηθίσαμε σε μια πόλη βανδάλων και η απαξία της τιμωρίας που θεωρείται μικροαστικό κατάλοιπο, οφείλεται στο γεωπολιτικό σημείο τής Ελλάδας. Δεν ενδιαφέρουμε κανέναν. Θυμίζουμε βάρδια όπου ορισμένοι δουλεύουν για καλύτερο θεσμικό περιβάλλον (η Ευρωπαϊκή Ένωση), πολλοί εργάζονται για μια εξισορρόπηση οικονομικών ανισοτήτων και ανθρωπίνων δικαιωμάτων (οι ΗΠΑ) και η πλειοψηφία (Ελλάς Ελλήνων Παπανδρεϊκών) απλώς λουφάζει στις οδηγίες και τις μεταρρυθμίσεις του μνημονίου λόγω πόζας, γνωρίζοντας ότι κατ’ουσίαν θα την σκαπουλάρει αφού αποτελεί τον κολοβό στίχο γραφικής παραμυθίας, που προτιμά να απαγγέλλει καμποτζιανά άσματα κοινοκτημοσύνης, από το να συμμετάσχει σε ένα σχήμα που της είναι ξένο, προτεσταντικό και απαιτητικό. Τα θύματα που γκαρίζουν στους δρόμους είναι ουσιαστικά οι θύτες, οι οποίοι χρησιμοποιούν οθωμανικά κριτήρια ψευδοδικανικής ανάλυσης που προειδοποιεί δήθεν για την πάταξη του πόπολου αλλά στην πραγματικότητα αγορεύει στον όχλο για να πείσει τους κουτόφραγκους και την Λίτσα απ’την Κοκκινιά για το πόσο άναρχος και αρχαιοαντανακλαστικός είναι με όπλο την θάλασσα και την ρακή χωρίς γλυκάνισο. Η αιρετή τυραννίδα του Αριστοτέλη αφορά τα σούργελα που χόρευαν βαλκανολεβέντικα υπέρ του ΟΧΙ στο δημοψήφισμα· το οποίο παρεμπιπτόντως εκτόνωσε το αγελαίο αίσθημα ότι «πήγαμε κόντρα στους κακούς ξένους». Για το τρίτο μνημόνιο ουδείς ομιλεί.

Ειλικρινά δεν ξέρω πού θα καταλήξει αυτή η λύσσα για χάος και αναρχία. Το αδερφάτο θέλει να παντρεύεται και να υιοθετεί παιδιά αλλά εθελοτυφλεί στον διαχωρισμό του κράτους από την εκκλησία καθότι χριστιανόπαιδο το ίδιο και ενοχικό που θέλει να μοιάσει με το ετεροφυλόφιλο ασκέρι. Τα καμένα κτίρια, η επιχειρηματική ερήμωση της χώρας από την κρατική παρέμβαση και η παιδεία που γίνεται ανέφικτη αλλιώς θα αποκαλεστεί «αστική» και «φιλελεύθερη», χαροποιεί τον εσμό των τεράτων που αποκαλούνται πολίτες διότι ο μικρόκοσμός τους, η συμπεριφορά τους, η μνησίκακη ηθική τους, η ανεπίληπτη εγκληματικότητά τους- λανθασμένη έκφραση/τραγική πραγματικότητα (η εθελοτυφλία θα έπρεπε να τιμωρείται φρονώ), ΔΕΝ ΘΕΛΕΙ την αλλαγή, τα συνταγματικά δικαιώματα, την θεσμική αρετή, την μετριοπάθεια, την συρρίκνωση του δημοσίου τομέα, τον πλουραλισμό, τους κοινωνικούς κανόνες, την απαγόρευση της μπούργκας στον δημόσιο χώρο, την οριοθέτηση της ανεκτικότητας. ΓΙΑΤΙ; Διότι απλούστατα δεν θα έχει κάποιον εχθρό για να βάλλει αέναα εναντίον του. Διότι δεν θα έχει το άλλοθι του αναξιοπαθούς για να ασκεί προπαγάνδα στα κοινωνικά δίκτυα. Διότι δεν θα έχει λόγο ύπαρξης για να πιστοποιεί ότι απουσία κανονισμών οτιδήποτε επιτρέπεται. Διότι τα δόγματα των πεζοδρομίων επιτρέπουν τις ερμηνευτικές σχολές του απεχθούς ιμπεριαλισμού ακόμα και στον τρόπο χεσίματος, όπως το ερμήνευε ο επάρατος Χομεϊνί.

Η καθιστική ζωή ερμηνεύει την ίδια της την μετριότητα με όρους πρόσφυγα για να μην εκπέσει απ’τους ψηφιακούς θρόνους. Η μετριότητα θεωρείται προσόν αφού όλοι είναι ανώτεροι όλων, ικανότεροι όλων, εξυπνότεροι όλων αλλά επειδή ξέρουν ότι κατά βάθος αυτό δεν αφορά τους ίδιους, λοιδορούν την αριστεία επειδή ξέρουν ότι το άτομο-μέλος μέσα στο πλήθος πάντα την σκαπουλάρει, χρησιμοποιώντας τα μικρασιάτικα καραγκιοζιλίκια της θέσει θυματοποίησης με στόχο το «όλοι είμαστε ίσοι και όμοιοι». Χουντολάγνοι, κομμουνιστές, φασίστες, hardcore ζεϊμπεκικοκωπηλάτες, αναρχοτσιφτετελούδες, ρασοφόροι, σκυλούδες, Μανιάτες, βλαχοπυργιώτες, λαϊκολιμνάζοντα τσόλια δεν κοιτάζουν ψηλά. Διαστημόπλοια φλέγονται πάνω απ’τον Ωρίωνα, παγόβουνα ιριδίζουν λίγο πριν πέσουν οι σταλακτίτες τους στην Γη, σωρείτες διαλύονται και μεταμορφώνονται σε γλυκιά πάχνη λίγο πριν λιώσει στο πεινασμένο στόμα. Κόκκινα μπαλόνια κρατώ, με την ελπίδα ότι κάποτε οι λέξεις θα γίνουν χιόνι για να σωπάσουμε όλοι, προσώρας.

Likes(11)Dislikes(1)

12 Σχόλια to “Παγοθύελλα”

  • Ερμής says:

    Με προβληματίζει ως συνάνθρωπο η απογοήτευσή σου. Δεν είσαι μόνος φυσικά. Αν ρίξει κανείς μια ματιά στα άρθρα φιλελεύθερων-κεντροδεξιών ή ακόμα και εκσυγχρονιστικής χροιάς δημοσιογραφικών ιστοτόπων θα δει μια διάχυτη μελαγχολία να διαπερνά τα πάντα. Απορώ πώς άνθρωποι που ονομάζουν (ονομάζετε;) εαυτούς πραγματιστές, ρεαλιστές, οπαδούς της λογικής, της κανονικότητας και της πραγματικότητας δεν το παίρνετε απόφαση: ο πόλεμος χάθηκε. Στην Ελλάδα (αλλά και σε άλλες δυτικές χώρες, τις μεγάλες κυρίως), όλα τριγύρω αλλάζουνε κι όλα τα ίδια μένουν. Αν αυτό είναι η πραγματικότητα, δεν οφείλει ο πραγματιστής να συμβιβαστεί μαζί της; Ιδού η απορία...

    Likes(0)Dislikes(0)
    • theelfatbay
      theelfatbay says:

      Μα αυτή είναι η παγίδα: ο όχλος ο οποίος φερειπείν «κατεβαίνει στον δρόμο» διότι απεργεί για τα επάρατα μέτρα της κυβέρνησης (αν αυτά γίνονταν επί σαμαροβενιζέλων θα είχαμε νεκρούς-όπως στην Μαρφίν όπου ο όχλος δολοφόνησε τους εργαζόμενους διότι οι τελευταίοι ήταν μουνόπανα που δούλευαν σε τράπεζα και έπρεπε να καούν· διάβασε το δια ταύτα της δίκης, θα εκπλαγείς), δεν θέλει να αλλάξει τίποτα από την κανονικότητα και πραγματικότητα τις οποίες οι ίδιοι επιβάλλουν στην καθημερινότητα από το 1974 και εντεύθεν. Η μελαγχολία δεν είναι αυθυπόστατη αλλά απορρέει από την δικτατορία του ελληνίσκου, ο οποίος με άλλοθι την αριστερά του κώλου, δικαιολογεί οτιδήποτε πράττεται στο όνομα των αγώνων ακόμα κι αν δεν είναι «αριστερός», με στόχο την διατήρηση των προνομίων του στο όνομα και πάλι της «αριστεράς», ενώ ουσιαστικά αυτό που συμβαίνει είναι ότι το κάθε καθοίκι για να περιφρουρήσει τον κώλο του, προτάσσει την «αριστερή ιδεολογία» για να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα νομίζοντας ότι αυτό που κάνει είναι «αριστερό» άρα νόμιμο, ηθικό και ουσιαστικό.

      Η Ευρώπη έχει κάνει τεράστια βήματα προόδου στην επιστήμη, στα γράμματα, στις Τέχνες, στα ατομικά δικαιώματα, στις κοινωνικές παροχές, στην ανεκτικότητα (την οποία πληρώνει εξαιτίας της πολυπολιτισμικότητας και της απαξίας των ορίων και της τήρησης του Νόμου για όλους ανεξαιρέτως πχ. «είναι μελαψός άρα έχει δίκιο σε όλα-μην τον αγγίζετε, είναι αδερφή άρα έχει δίκιο σε όλα-κάντε τα στραβά μάτια κλπ), και ο πόλεμος όπως τον εννοείς εσύ δεν υφίσταται. Το Ελλαδιστάν δεν θέλει να αλλάξει διότι έχει βαλτώσει με την ψυχολογία ραγιά που έχει εκατονταετίες τώρα. Όταν στην Ευρώπη, ήδη από τον 17ο αιώνα μιλούσαν για πολιτική αρετή, για δικαιοσύνη, για λιγότερο και αποτελεσματικότερο κράτος, οι Ελληναράδες έτρωγαν βελανίδια και άπλωναν το χέρι για μπαξίσι με τα περσικά κοινωνικά φαντασιακά σε έξαρση.

      Η απορία σου είναι άκυρη, κουτοπόνηρη και τα μάλα ηττοπαθής. Ο γράφων φυσικά δεν έχει αυταπάτες. Η επανάσταση δεν βρίσκεται στον δρόμο αλλά στην άρση της μονιμότητας των δημοσίων υπαλλήλων, στον διαχωρισμό της εκκλησίας από το κράτος, στην φυλάκιση και στον σωφρονισμό φασιστών, αναρχοφασιστών, κομμουνιστών, μπαχαλάκηδων και λοιπών τροβαδούρων-κατατρεγμένων από το στυγνό Κεφάλαιο. Η επανάσταση βρίσκεται στην μείωση των δαπανών του στρατού και στην παροχή κονδυλίων στην γνώση, στην έρευνα, στην παιδεία η οποία υπάρχει αλλά απαξιώνεται από το αναρχοφασιστοειδές καθεστώς των ημεδαπών πανεπιστημίων.

      Όταν λοιπόν κάποτε γίνουν όλα αυτά, θα υπάρχουν φωνές που θα επιμένουν στο αυτονόητο. Επίσης μην ξεχνάς ότι όλη αυτή η κινητικότητα από κομμουνιστοβοθρολύματα που επαίρονται για την ανησυχία τους μπροστά στον αιμοδιψή καπιταλισμό (οι περισσότεροι εξ αυτών ζουν στην βόρεια Ευρώπη), πρεσβεύει κατ'ουσίαν την διατήρηση της ακινησίας- πνευματικής και ορμέμφυτης. Δηλαδή «το λέει αυτό ο Μαρξ, οπότε ας κάτσουμε στα αυγά μας».

      Likes(3)Dislikes(1)
      • Ερμής says:

        Δεν είχα σκοπό να κάνω κάποια κουτοπόνηρη παρέμβαση, αλλά όλοι έχουμε δικαίωμα να κρίνουμε τις απόψεις των άλλων. Κατ' εμέ το μεγαλύτερο πρόβλημα σε αυτό που έγραψα είναι ότι είναι κυνικό. Δεν διαφωνώ με αυτά που είπες, ούτε επιθυμώ μια τόσο κυνική στάση όσο το να πιστέψει κανείς ότι δεν θ'αλλάξει ποτέ τίποτα. Αλλά δες παραδείγματος χάρη το πάρτι χρημάτων των φορολογουμένων που γίνεται στις ΗΠΑ με το εφ τριάντα πέντε εδώ και δεκαεννιά χρόνια. Η Ευρώπη έχει ζητήματα. Τόσο με την εφαρμογή του πολυπολιτισμού της όσο και με τις αιτίες του (αποικιοκρατία κ' φασισμός). Αλλά πάλι το να σε κυριεύει μένος με τις τακτικές των εν Ελλάδι μαζών και των απατεώνων τσοπανόσκυλων αυτών των μαζών δεν συνεπάγεται ότι είναι 1) αποτελεσματικό, 2) σόφρον, 3) θεμιτό, 4) επιθυμητό να ανταγωνιστείς την Κίνα. Η σούμα είναι ότι ούτως ή άλλως οι ομολογουμένως αναγκαίες μεταρρυθμίσεις θα γίνονταν με... ελληνοπρεπέστατο τρόπο: δηλαδή τσαπατσούλικα. Οπότε επανέρχομαι στην αρχική μου απορία, διατυπωμένη διαφορετικά: πώς είναι δυνατόν ένας λογικός άνθρωπος να επιθυμεί να αλλάξει μια ολόκληρη κουλτούρα σε πολύ λίγο χρόνο; Μπορεί να συμβεί, αλλά αν συμβεί στην ιστορία θα είναι εξαιτίας της δυναμικής του φαινομένου του ίδιου και όχι εξαιτίας της βούλησης (καλοπροαίρετης ή κακοπροαίρετης) κάποιων (ισχυρών ή όχι και τόσο ισχυρών). Αυτά.

        Likes(0)Dislikes(0)
        • Ερμής says:

          Μία ορθογραφική διόρθωση. Έγραψα "σόφρον", το σωστό είναι "σώφρν".

          Likes(0)Dislikes(0)
        • theelfatbay
          theelfatbay says:

          Κατ'αρχάς, έκρινα την παρέμβασή σου κουτοπόνηρη· όχι εσένα. Είμαι ανοιχτός στην οποιαδήποτε κριτική εφόσον αυτή γίνεται κόσμια και πολιτισμένα όπως η δική σου. Επειδή ο σχολιασμός στο παρόν ιστολόγιο είναι πολύ σπάνιος -πολλοί με βρίσκουν απόλυτο, εριστικό, φασίστα, νεοναζί, αγάμητη και στριμμένη αδερφή-, πίστεψέ με χαίρομαι που κάποιος/α εκφράζει την άποψή του για τα/πάνω στα γραφόμενά μου. Αυτό με ενθαρρύνει να εξακολουθώ να γράφω.

          Το πάρτι χρημάτων των φορολογούμενων δεν είναι αμερικανική αποκλειστικότητα, ούτε ευρωπαϊκό φαινόμενο. Στην Ινδία η διαφθορά έχει πιάσει ταβάνι, στην Κούβα είναι υπεράνω κριτικής, στην Βραζιλία και στην Νότια Αφρική, οι κοινωνικές καταστάσεις είναι έκρυθμες και τα μάλα επικίνδυνες στην καθημερινότητα των ανθρώπων. Τα Κοινοβούλια αντικατοπτρίζουν την συλλογική νοοτροπία. Μην το ξεχνάς. Οι ψηφοφόροι έχουν τεράστιο κομμάτι ευθύνης.

          Θα κοπιάρω Σώτη Τριανταφύλλου και ενδιαμέσως θα γράψω και την δική μου άποψη. Η πολυπολιτισμικότητα είναι ένα πολιτικό πρόγραμμα. Είναι ένας τρόπος διαχείρισης ισλαμιστικών μεταναστευτικών ροών οι οποίες έχουν διαφορετική κουλτούρα και έθος από τον Δυτικό τρόπο ζωής. Οι κοινωνίες γίνονται πολυπολιτισμικές· δεν προϋπάρχουν. Οι πλουραλιστικές προϋπάρχουν- ήτοι πολλές φυλές, πολλοί πολιτισμοί μαζί· διαχείριση δηλαδή της ήδη υπάρχουσας ποικιλίας, με την προϋπόθεση οι τελευταίες να αφομοιώνονται βάσει των Νόμων και του Συντάγματος της χώρας που τους φιλοξενεί στην δική μας κουλτούρα. Γι'αυτό και ο λόγος που μεταναστεύουν σε εμάς. Διότι υπάρχει περισσότερη δικαιοσύνη, παροχές, πολιτικά δικαιώματα και ο κατάλογος δεν έχει τέλος. Η Ευρώπη ήδη από τα τέλη της δεκαετίας του '70 άνοιξε υπερβολικά τα σύνορά της, δεχόμενη ανθρώπους τους οποίους δεν μπόρεσε να διαχειριστεί καταλλήλως αλλά τους άφησε να περιχαρακωθούν στα ήθη κι έθιμα της χώρας που άφησαν πίσω τους, γκετοποιήθηκαν, έγιναν δηλαδή περίκλειστες κοινότητες που εξακολουθούν να είναι πολύγαμες, υπέρ της κλειτοριδεκτομής, της σαρία και των συνηθειών που κουβαλούν από την χώρα προέλευσής τους. Έτσι όσο οι γηγενείς πολίτες εθελοτυφλούν βλέποντας μια γυναίκα να φοράει μπούργκα-πράμα έκνομο (ας μην μιλήσουμε καλύτερα, μην μας αποκαλέσουν και «φασίστες), δεν καλούν την Αστυνομία όταν βλέπουν ανήλικους τσιγγάνους να επαιτούν στα φανάρια ή να πουλάνε γαρίφαλα σε μπαρ τέσσερις η ώρα τα ξημερώματα (ας μην κάνουμε τίποτα, μην βρούμε και τον μπελά μας), τόσο και οι Αρχές κάνουν ότι δεν βλέπουν, επιβάλλοντας χαλαρές τιμωρίες στους παραβάτες (οι Λευκοί φταίμε για τα δεινά τους και την κατάντια τους), κάνουν τα στραβά μάτια διότι φοβούνται την κοινωνική μαρξίζουσα κατακραυγή που θεωρεί ρατσιστικό να μηνύσεις μελαψό ή μαύρο αφού «η κοινωνία φταίει» και όχι ο ίδιος ο ένοχος, αφήνουν τα πράματα να κυλήσουν στον ρυθμό του Ιρανού, Ιρακινού, Υεμενέζου ο οποίος δεν θέλει να ενσωματωθεί στον κοινωνικό ιστό και απαξιοί τους Νόμους της χώρας που τον φιλοξενεί, προσφέροντάς του δε η τελευταία τα πάντα. Τα δικαιώματα έχουν και κάποιες υποχρεώσεις. Το πείραμα του melting pot στις ΗΠΑ πέτυχε ωστόσο, διότι είναι χώρα πλουραλιστική-όχι πολυπολιτισμική. Δηλαδή καθυστερημένη σε αξίες και προσκολλημένη σε πρακτικές χωρίς ταμπού.

          Παρακολούθησα πρόσφατα ένα ντοκυμανταίρ όπου μια Γερμανίδα κοινωνική λειτουργός, πήρε συνέντευξη μεταξύ άλλων, από έναν Τούρκο έφηβο ο οποίος είναι μαθητής στο σχολείο. Ο συγκεκριμένος υποστήριξε τον νόμο του Μωάμεθ, λέγοντας ανερυθρίαστα ότι η αδερφή του δεν μπορεί να «βγαίνει με οποιονδήποτε» αλλά θα της επιτάσσει αυτός με ποιον θα βγει, τι θα φοράει, πώς θα φέρεται στον κοινωνικό περίγυρο-τα ξενύχτια θα τα ξεχάσει φερειπείν- και ποιον ομόθρησκό της φυσικά θα παντρευτεί! Όταν η κοινωνική λειτουργός (εννοείται ότι σε οποιοδήποτε αντίλογο όπως τον παρακάτω, εκτοξεύονται επίθετα από τους μουσουλμάνους στην σχολική αίθουσα, όπως «κυρία είσαι ναζί»- ξεχνούν βεβαίως την συμμετοχή του Ισλάμ στο Ολοκαύτωμα), του εξήγησε ότι στην Γερμανία υπάρχει Σύνταγμα και αυτά τα οποία υποστηρίζει είναι έκνομα, έκανε τον ψόφιο κοριό και λούφαξε χωρίς να απαντήσει επειδή υπήρχε η κάμερα. Αν ήμουν στην θέση της θα του έλεγα να επιστρέψει στην Τουρκία. Εκεί η γυναίκα είναι κατώτερο είδος και ο Προφήτης πανίσχυρος.

          Δεν με κυριεύει μένος αλλά θυμός για την βλακεία του Ελληναρά όλων των αποχρώσεων καθότι προσκολημμένος στα οθωμανικά κατάλοιπα, δεν θέλει να αλλάξει τίποτα διότι έτσι τον βολεύει. Απλώνει το χέρι για δανεικά, εκλιπαρεί για μια θέση στο Δημόσιο-παρεμπιπτόντως ούτε ένας θάνατος από μαγκάλι δεν έχει ανακοινωθεί από τους εμπόρους της κοινωνικής ευαισθησίας και δεν δίνει δεκάρα για τις μεταρρυθμίσεις οι οποίες είναι ελάχιστες· γι'αυτό και το χάος και η απαξία σε κανόνες. Σε είκοσι χρόνια αν ζούμε, δεν θα φταίνε οι Αμερικανοί ή οι Ευρωπαίοι αλλά οι Κινέζοι. Θα βρούμε νέο εχθρό. Mark my words.

          Πράγματι τα πράγματα αλλάζουν αργά· αλλά αλλάζουν. Από το '74 έπρεπε όλα αυτά που προτείνει το μνημόνιο να έχουν ήδη υλοποιηθεί. Δεν μπορεί να κάνει λόγο για μηχανογράφηση ενώ θα μπορούσε να είχε γίνει ήδη από εμάς χωρίς να μας το λέει κάποιος «κουτόφραγκος». Η βραδύτητα κατήντησε συνήθεια, η ασχήμια προτέρημα και η πρόοδος σιωνιστικός δάχτυλος. Οι αναρχοφασίστες και οι κομμουνιστές είναι βαθιά αντισημίτες και συνωμοσιολόγοι από τους ακροδεξιούς.

          Αυτά και άλλα πολλά.

          Likes(3)Dislikes(1)
          • Ερμής says:

            Δεν διαφωνώ καθόλου σε όσα λες. Οι ΗΠΑ θα μπορούσαν κάλλιστα να έχουν γίνει Ελλάδα (αν δεν είναι ήδη και η μόνες δύο διαφορές μας είναι ότι στην μεγαλύτερή τους έκταση υπάρχουν περισσότεροι πόροι και ότι ο μέσος αμερικανός δεν προσπαθεί άμεσα να διοριστεί).

            Στην Ευρώπη έχουμε οικονομικοκεντρικό μοντέλο μεν, χωρίς την συνέχεια της παραμύθας δε, την οποία και έχουν οι ΗΠΑ, που είναι η αχαλίνωτη κατανάλωση. Το να βγάλεις λεφτά για τα λεφτά (και όχι για την κατανάλωση, την ασφάλεια ή την εξουσία που αυτά προσφέρουν) δεν είναι και ιδιαίτερα κινητοποιητικός παράγοντας. Υπάρχουν πραγματιςτικοί και πολιτισμικοί λόγοι που η συγκολλητική παραμύθα έμεινε κολοβή στην Ευρώπη. Οι πραγματιστικοί έχουν να κάνουν με την ίδια την ευρωπαϊκή ενοποίηση: όταν τα τελικά αίτια, δηλ. το περιεχόμενο, ο χαρακτήρας της ενοποίησης διαφέρουν, τότε επικεντρώνεται κανείς στα μέσα, στην συγκεκριμένη περίπτωση τους οικονομικούς δείκτες.

            Οι αιτίες είναι σωρός. Το πρόβλημα είναι ότι η Ευρώπη μετέβαλε τους κανόνες σε αυτοσκοπούς ξεχνώντας ότι οι κανόνες είναι μέσα για την επίτευξη συμβίωσης. Η συμβίωση είναι ο στόχος. Με αυτή την παραδοχή η δύση μπορεί πάντα να ισχυρίζεται ότι πράττει το live and let live, πράγμα που αλλιώς αναιρείται και αυτό που ισχύει είναι το be like me or die. Αν παραδεχόταν κάτι τέτοιο τότε θα μπορούσε να επιτρέπει στη δασκάλα να πει στον Τούρκο ότι οι χαρακτηρισμοί είναι εύκολοι, να της επιτρέψει να του αντιμιλήσει δλδ, χωρίς να έχει συνέπειες (επιτρέποντας το ίδιο κ' στον Τούρκο).

            Likes(1)Dislikes(0)
          • theelfatbay
            theelfatbay says:

            Συμφωνώ με το 60% του κειμένου σου.

            Likes(2)Dislikes(1)
  • George Agio says:

    Απολαμβάνω τα κείμενά σας !!!!

    Likes(0)Dislikes(0)

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *